waar is de mol... uhh muis

Muis = van huis! Heb je wel eens. Zie jullie volgende week!

De paden op en de lanen in...

De logeerkatten Okki en Taptoe willen graag naar buiten. Beetje spelen, beetje grasjes eten, wat rondrennen, je kent het wel. Lastig is alleen dat ze geen idee hebben wat het fenomeen auto inhoudt, aangezien ze nagenoeg hun hele leven binnenshuis hebben doorgebracht. Dus dat wordt nog spannend in de toekomst!

Afgelopen zondag was het zover. Mochten ze even los. Met de nadruk op even, want het was of de duivel ermee speelde... in plaats van een rustige verkenning, zochten beide dames vrijwel onmiddelijk de grenzen van het terrein op. Kon ondergetekende als een dolle van links naar rechts over het erf rennen om al te drieste intiatieven in de kiem te smoren..... Kwas nog op mijn sokken ook, tis toch te droef voor woorden...

Waar Muisman dan uithing? Die stond met het filmapparaatje te zwaaien om de eerste 'Into the wild' stappen vast te leggen. DIE film gezien trouwens? Into the wild? Mooi hoor. Anyway. Zal het wilde dieren filmpje strakjes (of morgen) even posten. Muisman wilde nog wat aanpassen begreep ik dus daar wachten we dan maar ff op eej!
Update:
Blogger kan niks met het bestandje, daarom maar even naar de site van Muisman als je okki en taptoe wilt zien.

(jemigdepemig heb ik weer 2 dt-foutjes uit andere postststs gevist... krijg er een punthoofd van)

Geen award, maar leuk is het wel

Lavender deed een paar dagen geleden een heel lief gebaar mijn kant uit. Ze nomineerde m'n log voor een award, vanwege de pepers van Muisman en het humorgehalte van de blogjes zal ik maar zeggen. Dat vond ik natuurlijk enorm leuk, maar ook wel een ietsjepietsje lastig, want aan de nominatie zaten twee stokje vast.... ennuhhhhh..... die neem ik nooit aan.

Owwwww Miep, wat star, nooit? Echt nooit???? Nope, echt nooit. Als ik het nu wel zou doen omdat de award eraan vast zit, dan heb ik het gevoel dat ik de volgende keer niet kan weigeren, omdat ik bijvoorbeeld de persoon die um doorgeeft zo aardig vind of om hem of haar niet voor het hoofd te stoten, ik zeg maar wat. Tja en geen stokjes, dan ook geen beloning! Nou hoop ik maar dat je me niet al te stom vindt Lavender!

Hum,

Zucht,

Lastig.......

Had ik snipverpippie bijna een award te pakken!

De zonnebril moest er bij op...

Ik had allemaal nog allemaal supermooie, feestelijke glimstofjes liggen, dus ik zag het helemaal goedkomen met de jurkjes van de dames engel. Nou, dat viel dus tegen, want op de één of andere manier trokken al die goud, zilver en veelkleurige lapjes veuls te veul aandacht naar zich toe en niet op een goeie manier. Komt denk ik van de natuurlijke materialen die ik tot nu toe gebruikt heb. Hout, schapenwol, ongebleekt linnen. Dat effect viel helemaal weg of het contrast was te groot, zoiets.

Afijn, toen begon de zoektocht naar alternatieven, waarbij ik op het laatst zelfs paktouw zat te breien (echt waar, ongelogen, erewoord van een padvinder). En net toen ik dacht.... dat wordt um niet meer vandaag, laat maar zitten en krijg de pip, vond ik toch nog een elegant glanzend, maar niet te schreeuwerig stofje.

Dussuh... als je me zoekt, ik zit achter de naaimasjien, jurkjes te fabriceren.

LATUR!

Update: heb ik 12 jurkjes voorbereid en er 1 in elkaar gezet.... vinnik ut nie mooi nie... hmmm...

Onderdelen verzamelen

'Al die kant en klare pakken, het is toch bij de wilde konijnen af', dacht ik en koos voor een eenvoudig kartonnetje Van Houten cacaopoeder. Ik kan toch papverpiepertjes nog wel zelf een kop chocolademelk maken zonder gebruik te maken van dat prefabspul? Idd, dat kon ik. Lekker met echte melk. Dus. Applaus voor mezelf. Back to basic hier. Inmiddels ook al een klein busje Buisman in de kast. Jawel, vooropig blijf ik lekker met de hand koffie zetten (ja,ja,ja, nou zal ik er over ophouden).

Zit hier op de bank engeltjes te monteren. Heb er nu vier af. Dat wil zeggen, die zitten in elkaar, want ze moeten nog iets aan de voetjes, een jurkje aan en niet te vergeten fladdervleugels aan de achterkant. De handjes en voetjes zijn ook van hout. Heel simpel een beetje rond geschuurd. Bovenin het hout zit een klein gaatje en daar kan ik dan een draadje doorheen halen om ze vast te zetten aan de onderjurk.

De dames zijn zelf wel tevreden geloof ik, al hoorde ik ze nu weer ruzie maken wie welk stofje als jurk mocht... Heb ik even met de vuist op tafel geslagen en dreigende taal geuit. 'Als jullie niet ophouden blijf je maar fijn in je onderjurk lopen ja!', Nou, daar zijn ze aardig rustig van geworden... voor zolang het duurt eej.....

Ze hoort erbij, zegt Sam

Zo, drukke dag achter de rug. Op stap met Minimuis naar haar overgrootmoeder en overgrootvader... Tjonge, dat klinkt ook errug ouderwets eej! Nou, het zijn anders nog krasse knarren hoor! (Mag ik wel zeggen hè mam). Minimuis keek heel eventjes de kat uit de boom, dat heb je met die negen maands kindjes, worden een beetje eenkennig enzo.. maar daarna was het feest.

Sam heeft trouwens Minimuis bij de roedel ingelijfd. Toen ik hem even mee wilde nemen voor een korte sanitaire stop op zo'n 50 meter van de auto waarin ze zat, kon ie niet tot actie komen en bleef maar achterom kijken waar de kleine trol nou bleef. Tjongejonge, moest ik haar eerst uit de auto halen en toen werd het pas wat... eigenlijk best lollig zoiets.

Anyway, de dag is bijna om. De papa van Minimuis heeft een maaltje meegegeten en daarna z'n kostbare schat ingeladen dussuhhhh.... nou heerst hier rust in de tent. Relatieve rust, want op tafel liggen 12 engeltjes te jammeren dat het zonder handen en voeten slecht functioneren is. Pfff, als ik engel was zou ik me meer om mijn vleugels bekommeren, maar goed, wie ben ik. Zal morgen eens kijken of we het leed wat kunnen verlichten.

Ga ik nu even lekker zitten. Tot morgen!

Mond spoelen, tanden poetsen...

We keken even een stukje kindertv, Minimuis en ik. Zegt zo'n heel lief rozetekenfilmvarkentje ineens tegen een nogal niet lekker ruikende reus (was het geloof ik) 'Wat ben jij een vieze stinkende boerenkinkel(of pummel, zoiets).

Nouwwwwwzeggggg... 'Wat vind jij nou van die taalverruwing oma', vroeg Minimuis enigzins ontdaan. Tja, ik wilde natuurlijk geen oude muts lijken, maar ik dacht, tjonge, het wordt kinderen op deze manier ook wel met de paplepel ingegoten....

'Oma vindt het suf!', zei ik dan ook. 'suf', herhaalde Minimuis en ze proefde het woord letter voor letter 's-u-f... goed gezegd oma!' Nou en toen gingen we tevreden over zoveel eensgezindheid verder kijken.

Hum.

En dan nu even een filmpje van Minimuis, want ze is zo lief als ze haar tanden poetst!

Het viel mee.

Muisman verbrak het record laptop opzij zetten en richting keuken sprinten met driehonderdste van een seconde. Knap, want het oude record stond al op scherp. Hij kwam tot z'n actie omdat ik al ach en weeënd en als een kip zonder kop van links en rechts door de keuken tolde. Tja, ik had de thermoskan vergeten en de pasgezette koffie straalde enthousiast uit het hangende koffiefilter van ut apparaat. Normaal moet dat weglopen niet kunnen zonder pot, maar nu kon het dus wel. Hellup, dacht ik en zocht paniekerig naar een schoon bakje om het brouwsel op te vangen. Dat bleek lastig, vandaar.

'Kannonnen Miep, ik dacht dat er brand was ofzo', zei Muisman geschrokken en zag er de lol even niet van in. Kon het me levendig voorstellen. In een fractie van een seconde kan er een boel narigheid voor je geestesoog afspelen. Gelukkig had de man desalniettemin in no-time de missende thermoskan in het vizier. Eind goed, al goed zogezegd.

'Ga jij maar lekker op de bank zitten Muisman', zei ik en knuffelde m'n redder in nood, 'Ga ik een bakkie voor je regelen, dat heb je wel verdiend!' (ja toch, niet dan!)

The pepperendingstory

Muisman is in een nieuwe fase aanbeland. Geen midlife ofzo hoor, welnee! Ik heb het natúúúúrlijk over z'n pepertjes, kun je wel snappen als je hier al langer meeleest. Langzaam maar zeker wordt de oogst binnengehaald en vult de diepvries zich met een deel van de hete jongens die het hoofd koel moeten houden, willen ze het een tijdje gaan uitzingen. Daarnaast mag een aantal knapen drogen in het kachelbakje.

Ja,ja,ja Miep, wat is nou eigenlijk het nieuws?

tuttuttuttut... gun me even een introotje ja! De nieuwe fase is dat een enkele planten uitgegraven gaan worden en die mogen dan overwinteren. En daar weer een aantal van worden geknipseld om uit te gaan groeien tot bonzaizzzzzzz. Je weet wel van die kabouterboompjes. Das toch lollig.

Ondertussen maak Muisman druk peperfotootjes. Z'n laatste vind ik ook mooi geworden. Overigens zijn deze pepermannen gemiddeld zeker 6 a 7 cm groot.. ut lieken snotverpiepertjes wel paprika's ja!

Groot aangepakt

Ik had vandaag een snipperdag. Hmmmm, ik zeg het geloof ik niet helemaal goed. Ik had een versnipperde dag, een dag in brokken.. juist een brokkendag. Niet dat ik ze maakte trouwens, het was meer in de zin van dat je de hele tijd dingetjes doet, zonder het gevoel te krijgen dat je ook maar iets gedaan hebt. Ken je vast wel.

Overigens wel boodschappen in huis gehaald. Een heleboel, in het kader van 'laten we weer eens proberen een voorraadje aan te leggen'. Voor een gevulde kast is veel te zeggen. Je kunt makkelijker improviseren, je hoeft niet voor elke scheet naar de winkel wat altijd meer kost enz. enz. Maar dat neemt niet weg dat ik altijd vol overgave en met een aanloop in mijn eigen valkuil spring. Boodschappen doen is zóóóóó ongrappig, dus eet ik door tot alle kasten galmen en de koelkast klinkt als een echoput. MAG IK NIET MEER DOEN! (Staat bij deze genoteerd: 18.41, maandag de 16e november in het jaar 2009, getuigen; alle langsstruinende bloglopers).

Maar nu puilen de kasten uit. 'Verwacht je zware sneeuwval Miep?', grapte Muisman. Hubbubbubtssss... Tis voor de goede zaak knul en ik heb zeer prijsbewust en gericht op noodzakelijkheid ingekocht. Ook dat nog!

Trouwens, even wat anders; ik zet nog steeds koffie met 'de hand'. Vroeger gooide men Buisman bij de handgezette koffie... moet ik dat nu ook gaan doen? Tjonge, ingewikkeld is het leven toch hè. :P

(toevoeging: hier lees je alles over buisman. jammer dat er geen plaatje bij zit)

Ander tellertje

Nog even over dat andere tellertje, dat op eigen kracht doorsnort als een goedlopend naaimachientje. Vandaag werd het 300ste Kivaatje afgesloten! Een mijlpaal, al zeg ik het zelf. Samuel, kleermaker van beroep, wilde graag wat geld lenen om zijn kledingmaakbedrijfje (nog) meer succesvol te maken. Een goed initatief! Veel van m'n kivaatjes gaan over naaimachientjes. Spreekt aan kennelijk. Als ik dan kijk naar de ouderwetse gevallen die gebruikt worden dan denk ik wel eens wat... Dat wat, kun je wel raden natuurlijk...

Anyway, mijn eigen luxe lapjesvastzetter leverde vandaag 12 katoenen onderjurkjes af. Maar Miep! Jij leek me nou niet echt het onderjurktype. Inderdaad loglopers, dat klopt, ze waren dan ook voor de kerstengeltjes. op de foto zie je de helften die nog aan elkaar gezet gaan worden. Ik heb ze net gestreken. Het engeltje heeft de papieren mal voor zich, dan kun je het formaat een beetje zien. De volgende stap is het maken van de handjes en de voetjes. De onderjurk fungeert een beetje als lijfje. Nou en dan moeten we maar eens kijken of we wat feestschortjes kunnen fabriceren....

Teller

Net terug van weggeweest. M'n totootje deed weer trouw z'n plicht. Ik heb het rode gevaar(te) nu 78 dagen en er inmiddels 7975 kilometers mee gereden. Muisman heeft een mooi excelbestandje voor me gemaakt. Elke keer als ik getankt heb kan ik dan aan de hand van het aantal gereden kilometers en hoeveelheid dieselliters, uitrekenen hoe zuinig (of onzuinig) ik gereden heb. Het enige wat ik hoef te doen is de tankbonnetjes bewaren en er even de dagtellerstand op noteren.

Lollig hè. Mijn meest zuinige verbruik is 1 op 18,06 (groen), maar omdat ik vaak het gaspedaal wat intrap als ik de stal ruik, komt de score helaas vaker in de buurt van de 1 op 16,17 het onzuinigheidsrecord (rood).

Gisteren kreeg m'n karretje weer een maaltje en vandaag heb ik lekker rustig gereden. Nou maar hopen dat het de cijfers positief beinvloedt! Over cijfers gesproken.. misschien moet Muisman z'n programma maar op de markt brengen, des te eerder heb ik mijn totootje terugverdiend (*krabt op hoofd en vraagt zich af wat er in deze zin niet klopt.. :P)

Slaapverwekkend?

De rust is weergekeerd in huize muis. Relatief gesproken dan, want alle inwonende dieren (met het blote oog waarneembaar bedoel ik dan) zitten elkaar te klieren. Hé dat rijmt. je kunt merken dat sinterklaas naderbij komt. Maar wat ik er mee zeggen wil, Minimuis is weer lekker bij papa en mama thuis.

We hebben de afgelopen nacht prima geslapen. Om een uur of vier bestelde Minimuis nog een flesje melk en daarna zocht ze haar bed weer op, om pas om half acht weer een kik te geven. Toen had ze het geloof ik een beetje koud, maar daar was wel een remedie voor. Lekker tussen opa en oma in.

Eerst lag ze wat te spartelen, maar daarna trok haar blik steeds meer richting Opa Muis, die nog helemaal van de wereld was. Ingespannen volgde ze zijn ademhaling en wierp een enkele keer een veelbetekendende blik op mij. 'Die kan er wel wat van hè oma', scheen ze er mee te willen te zeggen. Dat had ze goed gezien.

Maar niet veel later, overmant door de warmte en de hypnotiserende werking van de slaperd naast haar, vertrok Minimuis zelf weer naar dromenland. Hmmmm, kon ik nog lekker even een uurtje met m'n ogen dicht een beetje op de ronkers passen en lekker luisteren naar al die rust om me heen... Dawas genieten hoor!

Logeren

Nou, hartstikke leuk hoor een Minimuis in huis! Kan ook niet anders, want zo'n vrolijke uhh Fransina, kom je maar zelden tegen! En ze heeft het lang uitgehouden in de box. Knap, want thuis kan ze lekker rondkruipen op een groot kleed.

Sam stak zo nu en dan z'n neus even door de spijlen. Hij vond het allemaal wel een beetje apart wat daarbinnen gaande was. Kon ik hem geen ongelijk in geven. De geluiden die Minimuis momenteel uitstoot zijn enigzins verontrustend te noemen. Ze gromt als een gremietige walrus. Ik hoop dat dit stemexperiment van tijdelijke aard blijkt.

'Het kan toch niet zo zijn dat we nu niet gaan wandelen hè', mopperde de geplaagde viervoeter in de loop van de middag. De gekkerd. Tuurlijk wel. Kon Minimuis mooi eens even een kijkje nemen op het Groninger land. Nou, volgens mij beviel het wel.

Afijn, nu ligt ze in haar bedje te knorren (voorlopig in elk geval) als een beer in winterslaap. Ze was zo moe dat ze zonder één kik te geven in slaap is geknald. Heerlijk gezicht die slaaphouding vol overgave. Op de rug, hoofdje opzij, armpjes naar boven. Het moment voor de knal was ook de moeite waard. Tja, wie wordt er nou niet blij van zo'n lollig hoofd.

Afijn, nu ga ik er vandoor, want ik moet nog minstens 30 keer kijken of alles wel goed is met onze trol... ja hoor eens, tis de allereerste logeerpartij hoor!

Wees waakzaam denkt ie

We hebben hier een aanrechtwacht, al meet ie met twee maten. Wat dat is een aanrechtwacht? Een soort burgerwacht, maar dan in huis. Als één van de logeerkatten op het keukenblad of het fornuis springt, schiet Sam overeind en sprint richting de keuken. De recidivist in kwestie (ze houden het eindeloos vol) gaat er dan geschrokken vandoor en zo niet... dan zet Sam het op een mekkeren. Wel makkelijk zo'n politiehond. Jammer alleen dat ie niet consequent is. Als Wolf met zijn grote poten dezelfde grap uithaalt, weet het witte monster hoegenaamd van niets. Tsssss... corruptie binnen het politieapparaat tiert niet alleen in Rusland welig.

Goed geslaagd

Ben alweer uitgejaagd op het net hoor en inmiddels de trotse bezitter van een mooie beukenhouten kinderstoel en een oerhollandse rechttoe rechtaan box. Lekker tweedehands en voor een prima prijs. Hoewel de meeste babietjes in rap tempo vrijheid krijgen naarmate ze meer mobiel worden, had voor mij het vinden van een box prioriteit. Komt door Sam.

Zo'n omheinde speelplek betekent namelijk een veilige haven voor Minimuis. Is ze onbereikbaar voor de stamppoten van het witte monster, die in zijn jeugdig enthousiasme soms meer schade aanricht dan je lief is. Kunnen we niet hebben eej! Maarruhhhm, er moet nog wel even een boxkleedje komen. Goed dat de naaimachien al op tafel staat!

Op jacht

Zeeland heeft wel wat vind ik, maar dat is natuurlijk geen schokkende uitspraak voor iemand die zelf ook op het nogal platte land woont. Het was trouwens een zonovergoten (zon)dag, nog lang buiten gezeten! Zomer in november, I like it.

Donderdag blijft Minimuis voor het eerst slapen in het muizennest... s-p-p-p-p-pannend hoor. Maar de zaak moet nog wel even op orde gemaakt worden eej. Dus nu ben ik op jacht op het net naar een goedkope box en kinderstoel. Tis fijn om wat basisdingen te hebben en niet met allerlei handel te hoeven slepen. Een logeerbedje is er wel, dus das mooi!

Anyway, ga ik nou maar even de laatste vier engelkopkes van een pruik voorzien, die klagen steen en been van jaloersigheid op hun zusters. Zal het gekerm maar niet negeren, want als vrouwen kijven, vliegen de haren al gauw in het rond en wie is er dan weer terug bij af? Ik dus :P

Doet ie anders nooit!

'Zoek de baas', riep ik tegen Sam, want ik heb um geleerd dat Muisman de baas is. Nouja, zo heet ie voor Sam, ik ben de echte baas natuurlijk... maar weet het beestje veel wat dat woord betekent. Ik vind het gewoon leuk om te zeggen op de momenten dat Muisman thuiskomt bijvoorbeeld. 'De baas komt zo!' Spitst wittermans de oren en wacht tot ie de auto hoort. Lollig. Anyway, ik riep dus voor de leuk 'zoek de baas', en toen kwam er een kreet uit de slaapkamer, want Muisman lag nog in bed. Stond er in enen een heel groot beest bovenop hem. Goedemorgen!

Even wat anders. Ik ben alle engeltjes van een vette pruik aan het voorzien. Nu gonst het in kerstengelland van verontwaardiging. 'Ongehoord!, daar hadden wij vroeger niet mee thuis hoeven komen'. Ja hoor eens, ouwe zeurdoosjes, tijden veranderen. Ik heb ze vast een smoeltje gegeven met potlood voor het idee. De haren zijn van schapenwol. Heel verantwoord allemaal hoor. Maaruhm, nog 8 te gaan! Kan ik daarna aan jurkjes gaan denken. Wordt vervolgd dus, maar niet morgen, want dan ben ik langdurig op stap!



Tot maandag!

Zagen zagen wiedewiedewagen.....

'Nee', dacht ik, 'het gaat niet zoals ik wil' en klom de zolder op om de figuurzaag op te zoeken. Ik wilde toch eens even kijken of er met hout wat te doen viel. Kerstengeltjes van stof had ik al eens gemaakt en op de één of andere manier vond ik niet echt een inspirerende nieuwe vorm.

Maar een gefiguurzaagd kopke met een stoffen jurkje, dat leek me eigenlijk wel wat. Dus zo geschiedde. Inmiddels heb ik een stuk of 12 engelenhoofden met schouderpartij uitgezaagd. Dat is om te experimenteren voorlopig meer dan genoeg. Alle hoofdjes hebben gaatjes gekregen. Daar komt het haar straks doorheen. Afijn, een foto laat nog wel even op zich wachten, want zo snel ga ik dus niet, maar een oud gezegde luidt: als ge maar leut hebt! En dat is zeker het geval.

Snorren gaan we!

Straks ga ik eens even lekker slepen. Breng ik alles naar de grote tafel beneden en dan maak er een lekkere puinzooi van. Draadjes, lapjes, bandjes en natúúúrlijk de naaimasjien. Ga ik kerstengeltjes maken. Weet nog niet hoe, maar dat is ook het leuke ervan. Gewoon beginnen en dan maar kijken waar het schip strandt of waar de engel vliegt, das beter.

Zeg je wel dat een engel vliegt? Klinkt zo aards eigenlijk. Engelen dalen neer of ze verschijnen, maar daarvoor moeten ze wel eerst door de lucht bewegen zou je zeggen. Pffew, lastige materie, want hoe noem je dat dan.

Anyway, knutselen is even wat anders dan nadenken over werkdingetjes. Heb ik zin an. Zondag namelijk weer op stap. Heen en weer naar Zierikzeeland.... nou, dat is vanuit het Muizennest best wel ver hoor!

Laser

Wat een stormy weathertje zeg! Ik ben heel blij met m'n otootje, maar windgevoelig is zo'n hoog bakje wel. Afijn, ik trotseerde de elementen en zo reed ik een half uurtje geleden het vertrouwde muizenerf weer op.

Vandaag stond een bezoek aan een laserpoli in het wonderschone Brabant op het programma! Indrukwekkend om te zien wat voor resultaten er bereikt kunnen worden met een laserbehandeling bij bijvoorbeeld een wijnvlek. De therapie is pittig. Elke laserpulse voelt als een elastiekje dat afgeschoten wordt op de huid en dat dus heel veel keer achter elkaar! Gelukkig vindt er tegenwoordig koeling (en dus pijnstilling) plaats met stikstof, maar dat is nog helemaal niet zo lang zo hoor!

Anyway, ik weet niet of het toeval is, maar die Brabantse mensen weten wel van gastvrijheid. Leuk (en lekker)!

Net kadootjes vind ik

Ga ik gewoon even verder waar ik gebleven was. Owwnee, schiet me nog wat anders te binnen. Er stond een heel goed bij stem zijnde meneer met een gitaar te zingen voor de supermarkt. Schonk me een hele brede glimlach terwijl ik naar binnen liep, maar op een manier alsof ie zelf een beetje verlegen werd... Werd ik op slag ook verlegen van, zodat ik na het boodschappen doen niet meer een muntje in het doosje durfde te doen. Dus tip voor de straatzangers; zie je een muis, dan geen contact maken, gaat ten koste van de winst. (tot zover hoe suf kun je zijn).

Afijn, oog op de toekomst, vroeg hoe Muisman de pepertjes aan de kachel had gehangen. Nou, niet door een ingenieus systeem, maar door gebruik te maken van het ventilatiegat en een klein uitsteekselgevalletje aan de voorkant. Beide onderdelen houden het bakje in evenwicht! En dat drogen gaat dan als een trein. Intussen zijn er al een paar van die ontwaterde jongens in de olie beland (links). Het rechterflesje bevat ongedroogde pepertjes. Heeft Muisman toch super gedaan vind ik! Leuke kadootjes!

oja, vergeet ik het vriezerverhaal, nou.. er is idd geen aan en uitknop ennuh de stekker... daar kunnen we waarschijnlijk niet meer bij komen.... foutje bedankt! (nou, zetten we toch even een stroomgroep op nul!)

Navelstaar

De houtkachel is multifunctioneel. Muisman heeft er een bakje aangehangen en droogt daar zijn pepers in. Dat gaat heel erg goed en het is energiezuiniger dan ze in de oven gedurende lange tijd op lage temperatuur te dwingen hun water te lossen. Ook het keteltje met koffiewater staat op het kacheltje en als je een tijdje geduld hebt, gaat ie zomaar ...... (ik ga het niet meer noemen). Das toch geinig zoiets en makkelijk verdiend.

Anyway, nu zul je wel zeggen, heb je haar weer met haar (koffie)geleuter, maarja mijn wereldje is op een bepaalde manier een beetje mono en klein momenteel. Dokter wat heb ik eigenlijk? Navelstaar Miep, maar het is tijdelijk en ongevaarlijk! Ben veel aan aan het werk en niet met andere dingen bezig. Tja, dan ga je inderdaad een beetje neuzelen op microniveau. Hoor maar:

Had ik al verteld dat ik de allerallerlaatste overheerlijke paprikaatjes uit eigen tuin in een maal heb verwerkt? En nog twee minicourgettes ook. Behoorlijk wennen dat er nu niets meer te strietsen valt uit eigen toko. En de diepvries wordt ook al leger.... Wel mooie kans om um even te ontdooien. Trouwens je kunt het geloven of niet: ik weet niet waar de uitknop van de koel/diepvriescombinatie zit ennuh...

Wat!! Of ik verder niks zinnigs te melden heb?

Zei ik toch al... Tsssss.... wou m'n uitspraak alleen even onderbouwen!

Wassuhweweer!

Owwwww bijna de blogdeadline gemist zeker? Ik ging vanmorgen om zeven uur de deur uit en kom net weer binnen. Errug leuke dag gehad. Een Landelijke Dag om precies te zijn, want zo heet de jaarlijks terugkerende ledenbijeenkomst, georganiseerd door de patiëntvereniging waar ik momenteel voor werk. Boeiende lezingen, muffins en cake bij de koffie, heerlijke lunch (een muis moet goed eten!), leuke mensen en weer veel ideeën opgedaan. Das allemaal bijzonder blijmakend.

Nou lekker thois bij man mois, alle wilde dieren én Sam niet te vergeten. Met een potje handgezette koffie.... Dat lag niet aan Muisman, die schroefde de koffiemachine uit elkaar en kreeg het verwarmingselement weer aan de praat. 'Maar ik kon eigenlijk geen echte oorzaak vinden', zei de man al toen ie verslag deed van z'n klusserij, 'Heb voor mezelf wel weer een potje koffie met het machien kunnen zetten, dus misschien doet ie het nog wel een keer'.

JAAAAHHHHH had je gedacht.... lauw loenen... nouja, de rest van het verhaal ken je (FLUIUIUIUIUIUIUIUIUIUIUIUIUITEN KRENG!!!)

Kun je fluiten, fluit dan mee

Mijn fluitketeltje kan fluiten joh! echt waar, als er iets als 'so you think you can fluitketelen' bestond, zou mijn metalen bakje erg hoog scoren.

Wanneer de temperatuur van het water naar het kookpunt stijgt en de stoom z'n uitweg zoekt, hoor je een hele breekbare, ietwat aarzelende toon ontsnappen uit het toptuutje. Net of het keteltje je de kans geeft om vast in beweging te komen voor straks, als de boel op ploffen staat. Niet dwingend, maar met een zoetgevooisd stemmetje, alsof het wil zeggen; sorry, sorry, sorry dat ik stoor, maar het water is zo op op temp hoor! Das toch uniek niet waar? Ik heb het wel eens bij andere fluiters gehoord, maar toch, die verbleken bij het beschaafde invoelend vermogen van de dit exemplaar.

Meestal luister ik trouwens slecht en ben dan net te laat, moet nog een zinnetje afschrijven, of iets wegleggen en dan krijg ik de volle laag. Maarja, daarheb ik dan zelf om gevraagd eej! Een gewaarschuwd mens telt voor twee.

Want mal dat het vervolgens gaat... kneiterhard en hóóóóóóóóg!!!! Ik heb Sam z'n oogbollen wel eens van plaats zien wisselen, gaat rechts naar links en omgekeerd, puur vanwege die hoge snerp. Zelf knijp ik ook mijn ogen dicht heb ik gemerkt. Merkwaardig, want geluid blijft toch een orenkwestie zou je zeggen... maar misschien trek je met die beweging de gehoorsuitgang wat dicht.

Afijn.... ook vanavond was er weer een fluitconcert.... misschien voorlopig wel de laatste, want Muisman gaat morgen de koffiezetter repareren (naar wij hopen). Liet ik ketelmans even extra doorhalen.... moet kunnen toch! Voor wat uhhm.... hoort wat!

Plaatselijke bui

Sam is tegenwoordig een echte man, tenminste dat denkt ie. Als we een lantaarnpaal, hek of heg tegenkomen tilt mister macho zijn poot op en straalt een plasje DNA op het toch al zo geteisterde voorwerp. Want laten we wel wezen. Sam is natuurlijk niet de enige die zijn vlag op deze wijze plant.

Anyway, nou ben ik dus bezig om hem dit onhebbelijkheidje af te leren. Ik vind het een vieze gewoonte kort gezegd, een klimrek of een doelloos paaltje, Sam ziet het verschil echt niet. Maar dat ombuigen is nog lastig hoor. Praten hielp in elk geval niks. 'Mensenmannen gaan toch ook niet op de pot zitten als ze moeten plassen', poneerde het beest brutaal.. Nouja zeg, ik stond met mijn oren te klapperen! Ohh, die zijn er best wel hoor', antwoordde ik, 'en trouwens, dat is heel wat anders! Hoorde ik hem toch heel vals 'watjes' brommen.

Afijn, nu roep ik elke keer als ie aanstalten maakt; NEE! en trek um weg van de plek des onheils. Moet zeggen dat m'n stem wel hard klonk in de slaperige nieuwbouwwijk. Zeker vijf andere honden hielden hun straal in...... Das toch bijzonder eej :P

Als een pier, mensen

Nou zeg, zitten Muisman en ik klaar op de bank voor het traditionele kopje koffie na de maaltijd.... zegt het koffiezetapparaat 'doe het zelf maar'. DOE HET ZELF MAAR??? Is dat ding nou helemaal gek geworden, waarom denkt meneer dat ie op het aanrecht mag staan dan.. nou? nou? nou? Om z'n mooie design-outfit te showen? Dacht het niet!! OM KOFFIE TE ZETTEN JA! *hyperventileert van ergernis*

Snotterpetotter zeg. Ongrappig natuurlijk. Want tuurlijk kunnen we met een keteltje en een filter aan de slag. Alhoewel, ik heb geloof ik niet zo'n ding dat zelf op een thermosgeval kan staan, maar daar is overheen te komen. Ik heb gewoon geen zin om een nieuwe te kopen -KOST-JA-HASSSSSTIKKE-DUUR-JA- In groningen zeggen ze heul veul ja, wisten jullie dat al?

Anyway, We gaan niet meteen over tot begraven. Muisman gaat de dwarsligger nog even onder handen nemen. Een doodsoorzaak vaststellen of - laten we uitgaan van het postitieve - weer tot leven wekken, kan ook natuurlijk. Ga ik nou maar even wat water op het vuur zetten.

Vroeger enzo

Op Twitter heb je topics. Dan heeft iedereen het over een bepaald onderwerp zeg maar. Vandaag was: 'toen wij jong waren'... een item. Kon je dan iets over melden als je zin had.

Tja, wat was er nog niet toen ik jong was dacht ik toen en twitterde voor de leuk iets over Ken van Barbie, die in zijn begintijd nogal een stijve hark scheen te zijn geweest. Ik weet het niet uit eigen ervaring, mijn Barbie was lesbisch of ongewild vrijgezel, dat kan ook natuurlijk. Nouja, ze had alleen vriendinnen-barbies wil ik maar zeggen, want een Ken heb ik KENnelijk nooit gekocht.

hum, maar toch hè, lastig. Wat was er anders in mijn jeugd en dan zonder computers en mobieltjes te noemen eej. Nou, ik geloof dat je maar twee soorten brood had; bruin en wit en geen afstandsbediening, moest je naar de knop om te switchen ennuh...

Nouja, ik ga nog maar eens nadenken over dit intrigerende onderwerp dat kan slaan op aardse en niet aardse zaken. Want wat ik wel weet: toen wij (heel) jong waren, was een veertigplusser een fossiel uit het stenen tijdperk... uhm, dat beeld heb ik inmiddels moeten bijstellen :P

Blaf

‘Hou eens op, das mijn afdeling’, snipte Sam geërgerd na m’n zoveelste blafsessie. Tssssss, kort lontje hoor. ‘Als je straks nog een lekker kauwbotje wilt zou ik maar een beetje inbinden, knul’, snapte ik terug, Ja hoor eens, als ie lullig wil doen kan ie het krijgen hoor!

Nèh, geintje natuurlijk. Wel lastig trouwens zo’n hoestje. Ik moet eigenlijk allemaal mensen bellen, maar dat heb ik maar even uitgesteld. Hallo, met Miep blaf, blaf, blaf blaf, ik wou graag even blafblafblaf…*ernstige schraapgeluiden* een afspraak maken... afijn, je snapt het wel. Misschien morgen. Nieuwe ronde, nieuwe kansen!

Verder alles ok. Ondertussen lijd ik overigens wel aan een ernstige neusaandoening. Dat wil zeggen, Sam heeft zichzelf ruggelings met een duik en schuifmove door een stuk gras gewerkt en toen ie weer op z’n poten stond was één kant van hem naarachtig groen. Nou ennuh de ervaring heeft geleerd dat een dergelijke tint stinkt als een in het nauw gedreven skunk… Kanonnen wat een meur..uhhh... geur!

Dus, tot zover struiners, moet nodig ff weg:

SAM ! blafblafblaf DOUCHEN!!!!! blafblaf NU!

(update gezien de reacties neu joh, geen koorts, geen rillingen, enz enz, gewoon een gronings blafje :P)

Tot maandag!

Net terug van intensieve projectklus, hangend op de bank, manmoedig griepaanval afslaand, voorbereidend op Muismans verjaardag, etc etc., ga ik jullie maar even verlaten tot maandag. Fijn weekend blogstruiners!!

Kiekeboe.

Minimuis is nogal gecharmeerd van draadjes. Vooral van die endjes met stroom zijn favoriet. Daar legt ze graag een paar metertjes voor af. Kan je als oma zeggen wat je wilt..........Afijn... 'Kom jij maar eens hier, klein mevrouwtje', knorde ik en rolde haar lekker in de deken, 'kun je mooi geen kant meer op! 'Nôh.... geloof niet dat troelemientje erg onder de indruk was :P

Voedingsbouwsteen ofzo

'Compact gebeuren joh', zei Muisman grinnikend en woog het kleine pakje in zijn handen. De bofkont, hij mocht vandaag op pad met sneetjes baksteen, iets kleffer, maar minstens zo hard. Meldde ik gisteren nog losjes bij Lavenders broodmachineverhaal dat ik altijd op gevoel aan het bakken sloeg, ik had er aan toe moeten voegen dat een beetje verstand gebruiken ook geen kwaad kon. Want toen ik gisteravond de deksel van mijn broodbakker afhaalde zag ik het wel.

'Gist vergeten.. (eten... eten... eten...)' meldde ik Muisman met mijn hoofd boven het mager gevulde bakblik. 'Niet weggooien!', was zijn antwoord, 'das zonde.' En daar had ie gelijk in natuurlijk. Het blijft brood en nog multifunctioneel ook nou ik er over nadenk, tis een prima wapen zo'n hardgebakken klomp deeg.

Ken je dat bordspel Cluedo? Moet je uitvogelen wie dokter Black (ofzoiets)heeft vermoord, in welke ruimte van het huis en waarmee? Nou, daar komt binnenkort een geheel nieuwe versie van uit. Kun je als speler een onvermoed vermoeden uitspreken; 'Ik denk dat het kolonel Mosterd was, in de keuken uhhhh... met het eigengebakken brood van Miep.'

hmpfffff

Dominomoment

Fijn is dat toch, zo'n kettingreactie van ongewilde zaken.

Staat je logeerkat op scherp wanneer je gewapend met een etensbakje naar een buitenvertrek vertrekt, waar het beest niet naar toe mag, omdat de kleine Tijger even alleen eten moet eten, waar je logeerkat niks van mag hebben, vanwege het feit ie alleen brokjes gewend is.

Ontsnapt ie dus bijna bij het openen van de deur, maar probeer je um voorzichtig op te pakken om geen schrik te veroorzaken. Zakt de bril van een paar euro -en dat zal je weten ook qua gammelheid- van je voorhoofd waar je het ding gemakshalve naar toegeschoven had, omdat je hersenpan anders zo in de war raakt van al die merkwaardige +1 info, die alleen prettig is wanneer je leest.

Grijp je in een reflex naar ut leesfokje, om um niet te laten vallen -want geen fok is ook niet alles-, laat je alsnog de logee schrikken, inclusief de kleine tijger, die trouwens als een grote tijger stond te schreeuwen om z'n bakje voer, maar nu abrupt stopt, waarop beide katten wegsprinten, gelukkig een kant op waar geen verdere ontsnappingsmogelijkheden zijn en lijkt alles misschien toch nog onder controle.

Vindt Sam, die zich tot op dat moment redelijk gelaten zat af te vragen waarom al dat lekkers eigenlijk zijn neus voorbij ging, de schrikreacties bij zijn tegenpolen zo grappig dat ie keihard achter ze aan sprint, zodat er ergens in een hoek van dat andere vertrek veel schuif, stuif, boink en uitglijgeluiden te horen zijn.

Waarna iedereen ofwel gekalmeerd en gevangen ofwel gecommandeerd moet worden en logeerkat nr twee de lachende uhh... vijfde is, die in eerste instantie gewoon lekker op een afstandje lag te kijken, maar heeft besloten in alle ontstane commotie dan maar aan de inhoud van het bakje te beginnen dat zo lang even op de grond was geparkeerd.

Je het bakje moet bijvullen voor de kleine tijger en dan ook maar een schoteltje maakt voor de logee die dat toch echt zo vreselijk graag wil, zodat je kunt wachten op een kattenbak vol merkwaardige zompige logeerkat-uitwerpselvormen, terwijl ze zo mooi langwerpig, rond, hard en prettig verwijderbaar kunnen zijn.

Fijn is dat toch.

Naar de bewoonde wereld

Owwwww sorry hoor, tis een latertje vandaag. Kom net binnengewandeld. Allereerst dit: Christel, de sleutelhanger lag op de mat hoor. ECHT SUPERLOLLIG. Mooi rood ook, precies goed voor het totootje zou ik willen zeggen!

Anyway, We waren in de buurt van Utrecht op bezoek bij een medisch kinderdagverblijf, prachtig gelegen in een bosrijk gebied. Zinvolle middag was het. punt, uitroepteken! Nog best wel een aardige tippel eigenlijk, naar midden-Nederland. Ik woon heel graag in het noorden, maar een nadeel is wel, dat je al een hele reis achter de rug hebt voor je in Zwolle zit, de stad waar ongeveer de rest van het land begint. Bij wijze van dan, hè. De noorderling snapt wel wat ik bedoel (de limburger vast ook wel). Het was lekker rustig op de weg trouwens, je kunt goed merken dat het vakantie is.

Sam ging mee vandaag. Ik weet dat ie stiekem dit blog leest, dus ik wil um bij deze even een vette pluim geven. Sam, knul, je kunt met jou heel goed op pad!

Zweethut?

Gemiste kans. Ik zag allemaal egeltjesfoto's in het Volkskrant magazine van deze week. Die mocht je als lezer insturen. Drommels, daar had ik geen slecht figuur geslagen met mijn snottebel-egel! Maar ik had de oproep niet gezien vorige week. Echt wel jammer! Zoek me nou trouwens het hompeschompes naar de plek waar ik dat plaatje opgeslagen heb. Krijg het er warm van.... Nouwwww, lamazittuhhh, of laat ik het zo zeggen: wil je nog beeld: de foto staat ergens in een blogje dat geen cocktailprikkers heet of zoiets en je wordt getrakteerd op een enorme snottebel die uit een klein egelsnoetje hangt.Als ik nog even doorschrijf is het belletje nog groter dan de egel, maar dan doe ik de waarheid toch enigzins geweld aan.

Zit trouwens toch al met rode koontjes op de bank, want dat heb je dus wel hè met een houtkacheltje, dat is hollen of stilstaan. 23 graden is het hier nu. Moet ik wel zeggen dat de woonkamer niet formaatje balzaal is, dus de warmte kan nauwelijks weg. Tuurlijk gaan de deuren naar de andere vertrekken open, maar toch is de doorstroming niet echt groot.Misschien moet Muisman maar een klein propellertje (schrijf je dat zo?)installeren, zodat er wat beweging in de lucht komt. Tot die tijd maar kleden naar de gelegenheid. T-shirtje. Ook een manier om het zomergevoel te verlengen!

update: toch maar even een zoekopdracht opstarten: duurt even, maar dan heb je ook wat!

En het werd warm!

'Zo, dan zal ik nu maar eens even een vuurtje stoken', riep Muisman verheugd nadat hij de houtkachel had schoongeblazen met behulp van de compressor. Buiten hoor, anders zou het hier in huis de rest van het weekend aardig mistig zijn geweest. Maar hij moest nog even wachten, want inmiddels was de kamertemperatuur opgelopen tot 20 graden. Dat heb je al snel met een lekker zonnetje op ramen aan de zuidkant van het huis.

Maar als Muisman het stoken in de kop heeft, dan heeft ie het niet in de kont zal ik maar zeggen. Dus daar ging de stoere pyromaan, gewapend met een grote gietijzeren pot vol administratie die het daglicht niet langer mocht verdragen (tja, dat laatste vond ik nou eens leuk om op te schrijven, maar waren gewoon wat ouwe rekeningen en verslagen met persoonlijke info enzo... nôh, het eerste was ook leuk om neer te zetten hoor)

'Ik denk dat ik dan maar even deze dingen in de buitenkachel ga opfikken', riep ie enthousiast over zijn schouder en verdween naar buiten met Sam in zijn kielzog. Die houdt ook wel van wat actie (tsss, vertel eens wat nieuws). Lekkere knullen zijn het toch. :P

Anyway, heerlijk dat er vanavond weer vlammetjes zullen uhhh.... vlammen, flikkeren... te zien zijn (kan ook)achter de kachelruitjes. Ben benieuwd wie van al het beestenvolk het eerst binnen een straal van een meter, het lijf gaat neervlijen met het verstand op level coma. Moeten ze wel opschieten trouwens, anders ligt er al een enorme muis!

Woei enzo

Wat een wind joh. Heerlijk natuurlijk, al stond de pepertjestent in enen een stuk verderop. Nouja, ik jok, maar het blauwe dakje was gisteren, toen het ook al zo waaide, van het raamwerk naar onderen gewapperd. We halen het zeil weg, besloot Muisman en dat was maar goed ook, want het ging dus opnieuw aardig te keer vandaag.

Het huis beschermde het peperveld grotendeels tegen de harde wind, dus de schade bleef beperkt. Wel is in één van de afgelopen nachten ondanks de tent wat vorstschade ontstaan. Ook het verkleuren (rijpen) gaat nu langzaam... eigenlijk was een klein nazomertje niet zo gek. Ik zal eens even overleggen met Krol (ja vette kans, NOT, die man is gek op dit soort weer). Afijn, komt wat komt, we begraven ons ondertussen lekker binnen in huis met de houtkachel enzo.

Anyway, over binnen gesproken, Sam heeft het druk met een gruwelijk realistisch bot (op een groot laken, hoog jakkie-gehalte). Het ding is wel een 40 cm lang ofzo. Hij was er eerst helemaal beduusd van. 'Is dat van een echt beest?', vroeg ie en rilde, 'das toch zielig!. 'Maar Sammetje', zei ik, 'Waar ben jij nou elke avond in de berm naar op zoek dan', denkend aan de levende muisjes die hij medogenloos kraakte en opvrat. Maar dat vond ie toch héééél wat anders. Nouja van dat soort kronkeltjes, hebben mensen ook wel eens last, maar dan meer omgekeerd, nou ik er over nadenk....

Lang zal het groeien!

Minimuis had de feestmuts al op vandaag, maar dat was iets te voorbarig denk ik. Al zit ie er aan te komen het 300ste kivaatje van 25 dollar.

Wat een prachtige manier van hulpverlening is het toch, dat microkrediet gebeuren. Je leent aan mensen die van z'n lang zal ze leven bij een bank nooit in aanmerking zouden komen voor een krediet, krijgt (het meeste, want er gaat wel eens wat mis) terug en investeert (als je dat wilt) opnieuw. En je kunt het zo groot maken als je zelf wilt.

Ik vind het leuk om er even over te berichten. Per slot van rekening lezen aardig wat ten a day mensen nu nog mee met Muis at work en daarvan zijn er een heleboel die op de één of andere manier Vrouw Ekster hebben geholpen een beginkapitaal te vergaren.

Momenteel zijn er 285 kivaatjes. Daarvan zijn inmiddels 88 al weer helemaal afbetaald. Nu nog vijftien om de 300 mijlpaal te halen..... ik denk dat er deze maand nog een stuk of acht bijkomen, gefinancierd met terugbetalingen dus eej. Maar volgende maand..... dan zet oma ook een feestmuts op!

(update 16/10: er zijn er 11 bijgekomen, de stand is 296 hoe koel is dat!!!!!! )

Zal me geen boon zijn

Zo, het 'ze staan vers in de tuin' bonenseizoen is voorbij. De laatste struikjes heb ik gerooid en kaalgeplukt. Toch nog 423 gram in het pannetje. Volgend jaar ga ik nog meer boontjes zaaien. Eerst een paar vierkante metertjes extra grond omspitten, want de tuin mensen, die is gewoon niet groot genoeg!!!!!

Heb zo genoten van al die opbrengst, dat vraagt om meer. Duzzzz... Nou, en dan komen er heel veel bonen zoals ik al zei zoals: tuinbonen, capucijners, peultjes, doperwten, sperciebonen, wasbonen (ooowwwwww das de limburgse naam, kan ik in enen niet meer bedenken hoe ze bij ons heten. Gisteren nog een half uur bezig geweest om me de naam van een actrice te herinneren. Wou beslist niet op internet kijken, wat simpel geweest zou zijn, per slot speelde het leuke mens in 'lost in translation', maar je moet het je hersens niet altijd de makkelijkse weg laten kiezen eej!... Afijn, na lang voor me uit murmelen wist ik het in enen: Scarlett Johansson. Ik zag haar in een Dolce en Gabbana advertentie voorbij komen, tenminste dat verbeeldde ik me)uhhh... en dan nog wat ik verder nog aan bonen neer zou kunnen zetten. Oja, stokbonen natuurlijk.

Tja, waar een boon is is een weg zeg ik altijd maar en beter 1 boon in je tuin dan tien in de lucht en uhm veel bonen maken nog geen zomer. Maar dat mag de pret niet drukken, zolang ze maar op je bord terecht komen!

Hij emmert niet.

Het regende vanmorgen nog een tijdje in het noorden, maar gelukkig brak iets na twaalven de zon dan eindelijk door en werd het droog. Ik heb een grote lading schoenlappers overgeplant naar de schaduwtuin. Ze staan in een groep bij elkaar. Daar houd ik van. Een plakkaat van één soort. Dan doe je een duidelijke 'uitspraak', zeg maar en het geeft rust aan de oogjes.

Sam deed dapper mee met de werkzaamheden, al begreep ie nog niet helemaal wat de bedoeling was van het graven. Wanneer het wel en wanneer het niet mocht bijvoorbeeld. Van frustratie ging het beestje toen maar een emmer mishandelen. Sneu eigenlijk, want het ding had helemaal niks gedaan. Toch mooi dat hengselmans het natuurgeweld gelaten over zich heen liet komen. Tolerantie ten top. Ondergewaardeerde dingen zijn het, emmers, dat moet gezegd.

Muis weer thuis

Zo, terug op de basis. Kijk, dit is de hotelkamer. Transformeren jullie zo'n ruimte ook binnen de kortste keren tot iets wat lijkt op een stek waar je al tijden verblijft? Ik wel. Tja,zeg maar niks, tis een gave ik weet het.

Anyway, zeer vruchtbare dagen op projectvlak. Interessante mensen ontmoet en langzaam maar zeker krijgt één en ander vorm. We stonden trouwens even een logo en naam aan een ziekenhuisgevel te filmen, kregen we meteen de beveiliging op ons dak. Of we wel toestemming hadden. Nope. We nemen een gokje was het idee. Moesten we dan eerst maar regelen. Afijn wat telefoontjes later, mocht er alsnog gefilmd worden. Dat wil zeggen: wel logo en naam, geen mensen. Logisch en dat was ook de opzet. Afijn, je kunt wat meemaken eej. :P

Planttijd

Zo, de koude nachten zijn geloof ik een beetje voorbij. Ik zag Muisman tenminste met zeilen lopen en er staat nu alleen nog een iglogeraamte. Dat blijft staan, want mocht de temp nog ernstig dalen, dan is de blauwe kas zo weer in ere hersteld.

Gisteren begonnen met het invullen van de schaduwtuin. Op bescheiden wijze hoor, vader Muis had wat varens uit zijn tuin gehaald, zodat ik die bij ons kon planten. Ze hebben een plekje gekregen onder de tot parapluutjes opgesnoeide dennebomen zal ik maar zeggen. Ik hoop dat ze het daar naar hun zin zullen hebben.

Volgende week grootse tuinklusplannen! In elk geval voor dinsdag en woensdag. Dan moest er maar eens wat plantgoed uit de rest van het muizenerf bijeen gescharreld worden en overgeplant naar de schaduwtuin. Pak ik wat schoenlappers bij de lurven, flink wat bodembedekkers en overenthousiaste klimop. Sterke planten die zich goed zullen redden en de zaak wat aankleden. Verder de kas klaarmaken, onkruid wieden en knoflook poten. Hoop dat het weer wat meewerkt

Tot dan moeten handjes nog even toonbaar blijven. Morgen en overmorgen weer op stap voor m'n patiëntenproject. Brabant dit keer. Weet niet of ik me nog meld zondag. Zag wel dat het hotel draadloos internet had..... dus wie zal het zeggen. Hoe dan ook digitale snelweglezers: FIJN WEEKEND

Snelbouw

Er staat momenteel een soort van iglo in de tuin. Hebben we gisteravond gemaakt, want de weersberichten hadden het over nachtvorst aan de grond. En met het zicht op de finish, voelde Muisman er niets voor om de gok te nemen met z'n pepertjes. 'We moeten maar een tent bouwen', besloot hij dan ook resoluut.

Afijn, we hadden nog wat oude panlatten liggen en ook een aantal van die overbekende en al 1000 keer gebruikte zeilen, weet je wel. Die dingen komen echt altijd weer van pas. En tape was er ook nog, dus het feest kon beginnen. Wel even de bouwlamp aan, want anders werd het heel erg op de tast allemaal.

Een kwartiertje later was het klusje gefikst. Bogen maken, beetje tapen en dan afdekken die handel. Wind werd er niet verwacht, dus de verankering van het geval mocht te wensen over laten. Hier en daar een steentje was genoeg.

Anyway, Vanmorgen stonden de pepertjes er nog fris bij. 'Ik geloof niet eens dat het zo koud geweest is', zei Muisman. Nou beter wat te voorzichtig, dan tranen met tuiten, zou ik willen zeggen eej. Kapitaalvernietiging willen we niet!

Het proces heb ik vastgelegd op tape. Zeven minuten vol donkere beelden, geritsel, gemompel, hond, zeilgedoe en schaduwen en nauwelijks een knip. Er gebeurt dus echt helemaal niks en al helemaààààl niet snel of flitsend. Maarja, dit is wel het dagboek van een doener hè. Dus voor de volledigheid het beschikbare beeldmateriaal, al ben je geloof ik niet helemaal lekker als je er idd naar gaat zitten kijken... boring :P :P

Soms moet je delen

Ik kreeg vandaag een kadootje van de papa en mama van Minimuis. 'Alsjeblieft', zeiden ze, 'daar kun je mooi mee spelen.' Owww geweldig, echte ouderwetse stapelblokjes!

'Daar mag ik ook mee, hè oma?', vroeg Minimuis. Nou dûh, echt niet!! 'Je bent nog lang geen anderhalf jaar, dus nog even wachten', antwoordde ik gevat. Jahahahaha, oma is niet op haar achterhoofd gevallen, het waren wel mijn blokjes!

Maar oma', pruilde Minimuis, 'jij bent toch al heel lang vijf jaar geweest?' Tssssssssssss. slimme meid. Je kan wel nagaan van wie ze het heeft. 'Hubbubbbubbbub, niet zo brutaal tegen oma.', deed ik even lekker autoritair en ging spelen.

JA dat dacht je.... Was ik mooi aan het stapelen, gooide Minimuis steeds mijn blokjes om. En ze hield me nog voor de gek ook! Rolde met haar lijfje naar links om dan onverwacht rechts uit te halen... (van Minimuis uit gezien dan hè)

NOU ZEG, ZO VIND IK ER NIKS MEER AAN JA!, riep ik knorrig, maar moest ook wel een beetje lachen, want Minimuis keek wel errug triomfantelijk moet ik zeggen.

'Echte oma's spelen samen hoor', zei Minimuis wijsneuzig. AI, daar had ze gelijk in natuurlijk. En zal ik je eens wat zeggen, het was nog leuker ook!

Over bottels en pepers

Tijdens het wandelingetje met Sam zag ik ze hangen. De meest schitterende rozebottels (of is het rozenbottels)! Anyway, ik dacht, zal ik ze plukken en er sjem van maken. Maarja, ze waren iets roder dan de bottels die ik kende.... hmmm en de blaadjes van de plant, waren dat wel rozeblaadjes (of is het rozenblaadjes).... ennuh.... wat als ze giftig zouden zijn? Zou je net zien. De hele familie Muis op de intensive care.

'De hele familie Muis? Hoe kan DAT!'
'Ja, die Miep had zelf sjem gemaakt van bottels. Je weet wel, die ene soort waarvan iedereen weet dat je die juist NIET moet eten.
'Serieus? en dat wist niemand van dat zooitje onnozelaars?
'Nee, hadden ze nou nog NOOIT van gehoord zeijen ze... tssss...
'Nou zeg dat wel, tsssss.... onvoorstelbaar gewoon.'

Dussuhhh... nou heb ik ze laten hangen. begrijp je wel, want ik zag het al voor me. :P

Speciaal voor Muisman een klein filmpje van allerlei verschillende pepertjes uit z'n tuintje, die onder zijn waakzame en liefdevolle oog voor een - he lost himself- monsteroogst gaan zorgen! Muisman: RESPECT!!!



De reclame voor radiohead (als je via joetjoep kijkt tenminste) krijg je er gratis bij (sommige lezers anyway). Kwamen ze zelf mee aanzetten... wel zorgelijk eigenlijk nou ik er over nadenk

Appelbakwalhalla :P

Leuke weblogs kom je toch tegen hè! Ik was op zoek naar een recept voor een appelkeek, kom ik opeens op dit web-log terecht. Allemaal appeltaartrecepten wat het klokhuis slaat, zal ik maar zeggen. Superleuk natuurlijk. Dit keekje ben ik nu aan het proberen. Limoenen hadden ze in ons dorpke niet. Ja, hooguit die met de wilde frisheid enzo, maar dat schuimt zo om het smoeltje, dus daar heb ik citroenen voor genomen. Het begint nu lekker naar baksel te ruiken in huis. Vanavond maar eens even een klein smaaktestje uitvoeren!


Deze jongen zat aan de buitenkant van het raam. Kon ik um mooi eens even van de onderkant begluren. Wonderlijke schepseltjes heb je toch! Al die fragiele poten en sprieten, gepanserde blutsbuik en gele dopoogjes.

Tis geen knaap met een missie ofzo. Vooralsnog heeft het manneke zich niet bewogen. Misschien gaat het wel niet zo goed met um, wie zal het zeggen. Wordt ie langzaam bruin, dan weet je wel hoe laat het is. Afijn, zo kan ik groenmans mooi in de smiezen houden.

Owww vergeet ik nog wat leuks. 'Hou je van andijvie?', zei de huis aan huis kaasboer en gaf me zomaar twee mooie kroppen. 'Uit eigen tuin.' Dat zijn grappige dingen eej!

Dacht het niet!

Ze moeten bij Essent nog maar eens even een hartig woordje spreken met hun verbruiksmanager. Een toffe knul, maar ik denk dat ie ons wel in de problemen brengt met z'n adviezen.

'Vul de meterstanden in en kijk of je je voorschot aan moet passen, dan kom je niet voor onverwachte verrassingen te staan!', stond er in het mailtje. Meterstanden invullen? Leuk! Ooit, toen het huis nog een energieverslindend monster was, hielden we dagelijks het verbruik van gas en licht bij. Muisman had een mooi computerprogrammaatje gemaakt waarin alle gemiddelden berekend konden worden, het hoogste gebruik of de meest zuinige stand, verrekend met de dag en nachttemperaturen, de wind en weet ik veel wat meer. Laag uitkomen werd gewoon een sport op den duur.

Anyway, nu kijken we eigenlijk niet meer naar de standen om, maar dat mailtje van die manager.... misschien toch leuk om aan mee te doen! Dus dat werd; inloggen, standen invullen en even wachten.... Muisman en ik deden de bankgordels om zetten ons schrap. Die maandelijkse 162 euro energiekosten zou wel verhoogd moeten worden....

'Beste Muizen, verlaag jullie maandbedrag maar naar 78 euro!' Huh? Muisman en ik waren blij dat we in de gordels hingen. Wat een schok! 'Miep, heb je wel goed gekeken?', vroeg Muisman en ik gaf um geen ongelijk. Tjonge, nog maar een keer dan.... 'Nee, echt. jullie betalen teveel hoor', riep de verbruiksmanager, ga zo door en er zit straks 420 euro in jullie te ontvangen knip.'

Nou, we laten het gewoon zoals het is, want die manager, das vast een broekie die het nog moet leren......

Je hoeft je bril nietop te zetten.

'Daar moet je toch zo naar toe kunnen lopen zou je denken', zei Muisman en wees naar de enorm mooie regenboog, die wel heel dicht bij, een boerderij alle kleuren van de... uhhhhh... regenboog gaf. Mooi gezicht, altijd weer. We maakten tussen de buien door een wandelingetje met Sam die dezelfde afstand ongeveer 4 keer aflegde. Uitslover.

Anyway, thuisgekomen doken we nog even de tuin in. Muisman ging pepers oogsten en ik plukte wat boontjes. 885 gram om precies te zijn. Er hingen ook nog twee ceetjes te roepen om aandacht en 8 mooie halfrode medium size paprikaatjes eisten een pluk. Zeg ik niet nee eej. Verder lagen er heul veul ananaskersjes (325 gram) te verleppen op de natte grond.

Owww, de laatste tijd was ik helemaal vergeten om aandacht te geven aan die kleine oranje bolletjes. Ze hadden het zwaar. Zo zwaar dat ik besloot om er maar meteen wat mee te doen. Even wassen, halveren en koken met geleisuiker en hupseflups, daar stond zomaar een potje ananaskersjam.

Om dit gegeven te illustreren en dat je deze wereldschokkende gebeurtenis niet ontgaat zeg maar, even een gare foto.

Verdiende sterretjes

Zo, terug op de basis na wat klusjes onder de grote rivieren. Lekker een nachtje geslapen in een hotel met uitzicht op uiterwaarden en koeien, water en boten. Top hoor. Puik bed en een douche om puur vrijwillig een uurtje onder te blijven staan. Ontbijt met toeters en bellen....

Alleen de afstandsbediening van m'n TV, tjongejongejongejonge... de helft van de tijd deed het ding het niet en moest ik met m'n arm hoog in de lucht, half uit bed hangend, zoeken naar een vleugje contact. Nouja, als er anders niks te klagen is eej!

Wat een verschil met 'vroeger'. Had je een hotel nodig, dan kwam de gouden gids te voorschijn en was het op goed geluk bellen om een geschikte slaapstek te regelen. Of je liet je leiden door de VVV. Nu is het gewoon een kwestie van het internet besurfen (das geen woord zeker?) en de last minute aanbiedingen buitelen op het beeldscherm over elkaar heen. Zit er iets bij, dan heb je na drie muisklikken gereserveerd en -plingplong- de bevestigingsmail rolt binnen. Superklantvriendelijk natuurlijk.

Anyway, zo nu en dan zo'n uitje is best leuk ennuhhh.. nog leuker... daarna lekker weer naar Muisman, Sam en de wilde dieren. :P

We rekken het seizoen nog wat op.

Goed plan van Ellen, dus dat heb ik ook maar gedaan: pootknoflook bestellen. Er zaten nog maar drie soorten (van de negen geloof ik) in het asortiment, maar dan blijft er ook nog wat te wensen over voor het volgende knoflookpootseizoen zullen we maar zeggen. Ook nog wat van de vroege tuinboon uitgezocht. Kun je in oktober en november zaaien. Leek me wel lollig!

De laatste bijzondere zaadaankoop dateert trouwens van een maand of drie, vier geleden. Toen had ik slangenradijszaad gekocht. Er groeide na heul veul tijd alleen een soort van minipiertje onder de grond (nou, size matters bij radijs wel degelijk), en boven het maaiveld stond een enorm bos loof! Misschien houden slangen niet van Groningse klei.... geen succes dus.

Anyway, ik had wat geld te spenderen uit de moestuinopbrengstpot, die is inmiddels over de 250 euro. Allemaal virtueel natuurlijk, want wat je niet uitgeeft is iets anders dan echte inkomsten. Maar dat mag de pret zeker niet drukken.

Oja, morgen ben ik er niet. Muisman past op de tent en ik zit een nachtje in het zuiden des lands. Zie jullie zaterdag!