De rucola komt op in de tuin! Is dat leuk of is dat leuk. Dacht ik. Zal de rest van het gezaaide ook wel komen. Klinkt logisch, maar is het niet natuurlijk. Net alsof je zegt. Gisteren zag ik een gele motorfiets, zal ik er vandaag ook wel één zien. Of is dat toch wat anders... uhm... uhhh.... nouja, wat je in de grond stopt wou ik maar zeggen komt toch vaak weer boven. Dat laatste klopt sowieso voor een deel. Ik stuit vaak op stukjes glas en aardewerk die 'omhoog gewerkt' lijken te zijn. Misschien wel door alle beestjesmannen in de grond. Moeten ze maar niet met de kapucijners en de rest doen vind ik.
Anyway, had ik al de loftrompet gestoken over mijn rubberen bakvormen? Nee? bij deze.Al vraag ik me af waar je zo'n trompet dan steekt. Ook naar boven zeker, de lucht in, waar ie hoort. Ja hè? Maar ik dwaal af. Rubberen bakvormen daar had ik het over. Echt super in gebruik. Absolute aanrader. Je vet ze één keer in en daarna nooit weer. En alles wat je bakt zit los in de vorm. niks geen aangekoek zeg maar. De vormen zijn nog een overblijfsel van mijn thuiszorgtijd, of een aandenken aan. Zo kun je het ook zien. Bij m'n vertrek kreeg ik waardebonnen. Een deel heb ik omgezet in.... jawel... die dingen dus. Nog bedankt hoor jongens, als ik bak denk ik altijd even aan jullie!
zondag 29 maart 2009
zaterdag 28 maart 2009
Wel om het afstapje gedacht Wolf?
Sam was vandaag gelukkig wat opgeknapt. Z'n bruine ogen keken vanmorgen al snel vragend naar de etensbak en ook vanavond deed ie of de zomertijd al was ingegaan! Gelukkig maar. Wolf daarentegen is nog echt heel zielig. Hij probeert zijn rechter voorpoot zo min mogelijk te belasten en loopt alleen als ie echt niet anders kan. Misschien heeft de dakhaas wel een verkeerde sprong gemaakt bij het verlaten van de schuurzolder en heb ik hem gisteren bijzonder valselijk beschuldigd.
Nu ik veel in de schuur aan het bouwen ben, vindt Wolf het leuk om daar ook een beetje rond te hangen. Vooral op zolder, maar er is geen echte trap. Wij gebruiken een ladder en de wilde dieren moeten springsprangsprong-hupjes maken. Van vloer naar werkbank, op doos, op half affe tussenmuur, op balk... en omgekeerd. afijn. Legio momenten waarop het mis kan gaan eej. Maar even in de gaten houden.
De regen zeek de hele dag uit de hemel en wij sjouwden de inhoud van de schuur maar weer eens van de ene kant naar de andere. Ook dat laatste is niet top. Maar ik heb ruimte nodig om maandag verder te kunnen met de blokjes. En er moet een betonnen vloer gelegd worden tzt, das ook een goede reden om het gedeelte waar ik nu mee bezig ben (de schuur bestaat uit twee ruimtes), leeg te halen.
Anyway, nou doe ik even niks meer. Latur
Nu ik veel in de schuur aan het bouwen ben, vindt Wolf het leuk om daar ook een beetje rond te hangen. Vooral op zolder, maar er is geen echte trap. Wij gebruiken een ladder en de wilde dieren moeten springsprangsprong-hupjes maken. Van vloer naar werkbank, op doos, op half affe tussenmuur, op balk... en omgekeerd. afijn. Legio momenten waarop het mis kan gaan eej. Maar even in de gaten houden.
De regen zeek de hele dag uit de hemel en wij sjouwden de inhoud van de schuur maar weer eens van de ene kant naar de andere. Ook dat laatste is niet top. Maar ik heb ruimte nodig om maandag verder te kunnen met de blokjes. En er moet een betonnen vloer gelegd worden tzt, das ook een goede reden om het gedeelte waar ik nu mee bezig ben (de schuur bestaat uit twee ruimtes), leeg te halen.
Anyway, nou doe ik even niks meer. Latur
vrijdag 27 maart 2009
Kommer
De Bees doen het goed in de kas. Basilicum, bonekruid, bindsla en de bieslook, het komt allemaal voorzichtigjes de grond uit. En ik zag ook wat tijmelientjes. Leuk hoor. Buiten is het nog niks. Ik hoorde vandaag een tuinboon tegen een kapucijner zeggen; 'mag ik een boon worden als ik met dit weer m'n kop boven het maaiveld uitsteek'. Tja humoristen daar in de moestuin. Heb ik weer.
Anyway, het is hier kommer en kwel. Sam wilde vanavond niet eten. Nou, dat is echt nog nooit gebeurd. Ik hoop niet dat ie echt ziek wordt. Wie weet wat het beest weer naar binnen heeft gewerkt en vervolgens blijft steken ofzo. Verder loopt Wolf te mankepoten en zowel hij als Tijger zitten onder de plekken door het vechten met soortgenoten. Noem me een pessimist, maar ik voorzie dat het nooit vrede op aarde wordt.
Zinloosheid troef. Een territorium van hier tot Tokio, allebei gecastreerd en toch vechten met rivalen tot bloedens toe. Tsss. Ik heb het al eens geschreven geloof ik, maar sommige wijsheden zijn het waard te herhalen. Oftewel, zoals een negentigjarige thuiszorgcliënte vaak zei over mannen; 'Ach, als het ondereindje begint te werken...' en dan keek ze er veelbetekenend maar vooral onheilspellend bij. Geldt ook voor onze katten geloof ik, die visie...
Anyway, het is hier kommer en kwel. Sam wilde vanavond niet eten. Nou, dat is echt nog nooit gebeurd. Ik hoop niet dat ie echt ziek wordt. Wie weet wat het beest weer naar binnen heeft gewerkt en vervolgens blijft steken ofzo. Verder loopt Wolf te mankepoten en zowel hij als Tijger zitten onder de plekken door het vechten met soortgenoten. Noem me een pessimist, maar ik voorzie dat het nooit vrede op aarde wordt.
Zinloosheid troef. Een territorium van hier tot Tokio, allebei gecastreerd en toch vechten met rivalen tot bloedens toe. Tsss. Ik heb het al eens geschreven geloof ik, maar sommige wijsheden zijn het waard te herhalen. Oftewel, zoals een negentigjarige thuiszorgcliënte vaak zei over mannen; 'Ach, als het ondereindje begint te werken...' en dan keek ze er veelbetekenend maar vooral onheilspellend bij. Geldt ook voor onze katten geloof ik, die visie...
donderdag 26 maart 2009
De schuur: deel 3 en nog wat
De handjes wat rust gegund vandaag. Dat wil zeggen, beetje minder met steen gegoocheld en wat meer met hout. Allemaal van gerecycled materiaal. 'Ik heb nog wat platen en balkjes staan, hebben jullie daar nog wat aan?', vraagt dan iemand die van z'n troep af wil. 'Kom maar op', zeggen we dan. Je sjouwt je soms een breuk, maar dan heb je ook wat :P! Dat laatste is echt zo. Je weet niet half wat voor mooi hout er vaak onder geblutste en verweerde verflagen zit. Hebben we het nog niet eens over de besparing die hergebruik oplevert.
Ik heb de schuurraampjes rondom afgetimmerd en ook een kattenluiktunneltje gemaakt. Een doorloopje op niveau voor de wilde dieren zeg maar, dwars door de steen, het isolatiemateriaal en de houten afwerkplaten. Het timmeren ging voorspoedig, het kattenluikje opnieuw monteren bleek echter een uitdaging. Dan ga je toch twijfelen aan jezelf. Tig keer terug moeten lopen omdat de buitenkant er bij het zoeken naar schroefgaten weer af viel, het beweegbare deurtje los schoot en in onderdelen uiteen viel, Sam z'n kop door het luik stak en de bewegende vingers hapwaardig vond. Wilde ik er toch heel eventjes een doorloopkrater van maken. Maar ik heb me beheerst. Victorie!
Muis gaat ook weer wat aan '@ work' voor centjes. In elk geval van april tot mei interviews afnemen in het kader van gezondheidszorg gerelateerd onderzoek en misschien ook nog wat andere zaken, maar dat gaan we nog verkennen, de mensen en ik. Leuk eej.
Ik heb de schuurraampjes rondom afgetimmerd en ook een kattenluiktunneltje gemaakt. Een doorloopje op niveau voor de wilde dieren zeg maar, dwars door de steen, het isolatiemateriaal en de houten afwerkplaten. Het timmeren ging voorspoedig, het kattenluikje opnieuw monteren bleek echter een uitdaging. Dan ga je toch twijfelen aan jezelf. Tig keer terug moeten lopen omdat de buitenkant er bij het zoeken naar schroefgaten weer af viel, het beweegbare deurtje los schoot en in onderdelen uiteen viel, Sam z'n kop door het luik stak en de bewegende vingers hapwaardig vond. Wilde ik er toch heel eventjes een doorloopkrater van maken. Maar ik heb me beheerst. Victorie!
Muis gaat ook weer wat aan '@ work' voor centjes. In elk geval van april tot mei interviews afnemen in het kader van gezondheidszorg gerelateerd onderzoek en misschien ook nog wat andere zaken, maar dat gaan we nog verkennen, de mensen en ik. Leuk eej.
woensdag 25 maart 2009
De schuur: deel 2.
‘Kom!’, zei ik tegen Sam, ‘op naar de bouwmarkt, dit is geen doen zo’, en we stapten snel in onze koektrommel. Het werd de hoogste tijd om ‘t gasbetonblokbouwen de 21ste eeuw in te tillen. Wat een crime zeg, dat op maat zagen van die blokken met een afgedankte houtzaag, ik kreeg er bijkans rsi en uitputtingsverschijnselen van, om het nog maar niet te hebben over de tijd die ik er mee kwijt was.
Bij de bouwmarkt scheurde een ietwat overspannen hulk op waanzinnige wijze en vlak voor ons langs, een leeg parkeervak in. Tja, stel je voor zeg dat ik er zou gaan staan. Tsssss….. Ik heb niet eens een plek nodig eigenlijk. Ik zou zo met m’n minikar door de winkelpaden kunnen cruisen. Maar dat mag dan weer niet eej.
Anyway, ik zag een veel mooiere stek, vlak bij de ingang. ‘Ongelooflijke hork, sukkel’, pruttelde ik nog wat na, natuurlijk net toen de man langs liep en prees me gelukkig met Sam. Zo leek het net of ik tegen m’n viervoeter knorde. Maar die parkeerterrorist was hoe dan ook een knurft hoor, want hij floot heel vals het smurfenlied…. ik bedoel maar :P
Niet veel later reden we opgetogen naar huis. Naast me lag een hagelnieuw stukje gereedschap. Wat een fantastische megatanden had dat ding!!! ‘Eerst maar even een kopje koffie?’, zei Sam. ‘Dacht het niet knul, krijg je maar rood haar van en trouwens, ik wil m’n zaag meteen ff uitproberen.’
Nôh, echt waar…. Terwijl de bikkelharde tanden onbarmhartig in het beton hapten, vulde de schuurruimte zich met de zoetgevooisde tonen van een vioolconcert. Een schitterend siervuurwerk barstte los en enkele seconde later had de ene helft van het blok zich moeiteloos en met een elegant plofje losgemaakt van de andere helft. Briljant!
Afijn, zo ging het een stuk beter met de bouwerij. Aangezien het proces een herhaling werd van de gasbetonbouw van maandag, heb ik geen fotoverslag gemaakt. Was ook niet op de plaat vast te leggen eigenlijk, zo snel ging het... (geintje:P)
Bij de bouwmarkt scheurde een ietwat overspannen hulk op waanzinnige wijze en vlak voor ons langs, een leeg parkeervak in. Tja, stel je voor zeg dat ik er zou gaan staan. Tsssss….. Ik heb niet eens een plek nodig eigenlijk. Ik zou zo met m’n minikar door de winkelpaden kunnen cruisen. Maar dat mag dan weer niet eej.
Anyway, ik zag een veel mooiere stek, vlak bij de ingang. ‘Ongelooflijke hork, sukkel’, pruttelde ik nog wat na, natuurlijk net toen de man langs liep en prees me gelukkig met Sam. Zo leek het net of ik tegen m’n viervoeter knorde. Maar die parkeerterrorist was hoe dan ook een knurft hoor, want hij floot heel vals het smurfenlied…. ik bedoel maar :P
Niet veel later reden we opgetogen naar huis. Naast me lag een hagelnieuw stukje gereedschap. Wat een fantastische megatanden had dat ding!!! ‘Eerst maar even een kopje koffie?’, zei Sam. ‘Dacht het niet knul, krijg je maar rood haar van en trouwens, ik wil m’n zaag meteen ff uitproberen.’
Nôh, echt waar…. Terwijl de bikkelharde tanden onbarmhartig in het beton hapten, vulde de schuurruimte zich met de zoetgevooisde tonen van een vioolconcert. Een schitterend siervuurwerk barstte los en enkele seconde later had de ene helft van het blok zich moeiteloos en met een elegant plofje losgemaakt van de andere helft. Briljant!
Afijn, zo ging het een stuk beter met de bouwerij. Aangezien het proces een herhaling werd van de gasbetonbouw van maandag, heb ik geen fotoverslag gemaakt. Was ook niet op de plaat vast te leggen eigenlijk, zo snel ging het... (geintje:P)
dinsdag 24 maart 2009
Gezellig!
Ik was een dagje op stap met moeder Muis. heel gezellig. We waren naar het Fries Museum in Leeuwarden, want daar was een quilt tentoonstelling. Leuk opgezet en veel te zien. Er was trouwens ook veel te aanschouwen op het toilet. Daar had een grote creatieve geest echt alle muren voorzien van spiegels. Ietwat wazige spiegels weliswaar, maar helder genoeg zal ik maar zeggen. WC van het type 'Way to much information'. Maar wederom heel gezellig, want zo zaten we niet alleen, ik en ik.
Anyway, thuisgekomen ging de telefoon. Net even te snel voor het fijne. Je wilt toch even rustig en bedaard arriveren zeg maar. En trouwens de display meldde; anoniem. Minder gezellig, vaak telemarketing. Helaas werd ik daarmee het slachtoffer van mijn eigen 'anonieme-telefoontjes-laat-ik-lopen-beleid', want op het antwoordapparaat stond vervolgens een interessante vraag over het uitvoeren van wat interview werkzaamheden. Verdeurie. Afijn, ik zal er morgen maar eens even achteraan gaan. Hebben we in april misschien wel kaas op de bammetjes :P
Oja, of Sam me ook gemist had, mailde Moeder Muis... nou.... hahahahahahaahhaha... dacht het niet. Hij kwam al aanlopen met m'n agenda. Of ik niet nodig weer eens iets moest plannen. Kon z'n juf van school um wel weer even uitlaten. Ze waren op stap geweest. Lekker lopen én spelen met een ander hondje. Dat wil Sam elke dag wel! Muisman? Misschien wordt het tijd voor een Samira! Gezellig!
Filmpje made by Sharon.
Anyway, thuisgekomen ging de telefoon. Net even te snel voor het fijne. Je wilt toch even rustig en bedaard arriveren zeg maar. En trouwens de display meldde; anoniem. Minder gezellig, vaak telemarketing. Helaas werd ik daarmee het slachtoffer van mijn eigen 'anonieme-telefoontjes-laat-ik-lopen-beleid', want op het antwoordapparaat stond vervolgens een interessante vraag over het uitvoeren van wat interview werkzaamheden. Verdeurie. Afijn, ik zal er morgen maar eens even achteraan gaan. Hebben we in april misschien wel kaas op de bammetjes :P
Oja, of Sam me ook gemist had, mailde Moeder Muis... nou.... hahahahahahaahhaha... dacht het niet. Hij kwam al aanlopen met m'n agenda. Of ik niet nodig weer eens iets moest plannen. Kon z'n juf van school um wel weer even uitlaten. Ze waren op stap geweest. Lekker lopen én spelen met een ander hondje. Dat wil Sam elke dag wel! Muisman? Misschien wordt het tijd voor een Samira! Gezellig!
Filmpje made by Sharon.
maandag 23 maart 2009
De schuur: deel 1.
'Hoe doen anderen dat dan!', riep ik laatst tegen m'n schoonheidsspecialiste en stak mijn beide handen vol drama in de lucht. Ze moest natuurlijk wel begrijpen dat het ernst was. Ik wou namelijk ook wel eens prachtige lange nagels en mooie poezelig zachte handjes. 'Die anderen, met handjes zoals jij bedoelt, doen dat niet', luidde haar vernietigende oordeel en ze lachte er hard bij. Maar ze heeft wel een punt ben ik bang. Een dagje met steen en cement en mijn klavieren lijken op uhhh... nouja, lijken helemaal nergens meer op. Laat ik het zo maar zeggen. Misschien moest ik het ook maar niet meer doen dan.....
Tsss, ben daar gek!
We gingen vandaag dus een beetje bouwen. Een hele klus. Niet het eens werk zelf hoor, dat ging traag, maar gestaag de goede kant op. Mijn knecht misdroeg zich echter enorm; met de waterslang aan de haal, tegen de trap aanlopen op het verkeerde moment, in de weg zitten en alles, maar dan ook alles bewerken met z'n grote snufferd. Dat vrat energie. Om half vier was ik er echt moe van. 'We gaan woensdag weer verder hoor, straks bega ik namelijk nog een ongeluk aan je', zei ik semi-grappend tegen m'n maatje en stapte tevreden onder de hete douche. Want dat was ik wel hoor. Heel tevreden zelfs. Mooi beginnetje gemaakt met het afwerken van de schuur!
Kijk, een beeldverslagje van de eerste klusdag:
Tsss, ben daar gek!
We gingen vandaag dus een beetje bouwen. Een hele klus. Niet het eens werk zelf hoor, dat ging traag, maar gestaag de goede kant op. Mijn knecht misdroeg zich echter enorm; met de waterslang aan de haal, tegen de trap aanlopen op het verkeerde moment, in de weg zitten en alles, maar dan ook alles bewerken met z'n grote snufferd. Dat vrat energie. Om half vier was ik er echt moe van. 'We gaan woensdag weer verder hoor, straks bega ik namelijk nog een ongeluk aan je', zei ik semi-grappend tegen m'n maatje en stapte tevreden onder de hete douche. Want dat was ik wel hoor. Heel tevreden zelfs. Mooi beginnetje gemaakt met het afwerken van de schuur!
Kijk, een beeldverslagje van de eerste klusdag:
zondag 22 maart 2009
Verspenen op een zondagochtend
'Zo gauw de kiemplanten meer dan twee blaadjes hebben kun je ze verspenen (verplanten en meer ruimte geven)', las ik ergens. Pfewww, dan waren we wel laat! Onze zaailingen waren inmiddels meer dan ruim van blad voorzien. Reden voor Muisman en mij om vanmorgen de grote pepertjes, paprika, tomaat en pompoen verspeenactie op te starten. Al snel stonden er weet ik hoeveel stuks van zowel de tomaat als de paprika in een apart potje. Om over de hoeveelheid pepertjes maar te zwijgen.... Een onvermijdelijk inzicht volgde rap. Volgend jaar kleinere hoeveelheden zaaien offuhhhh..... naar een huis met grotere vensterbanken verhuizen! Kan ook natuurlijk.
Nog even een nabrandertje. Een tijdje geleden kocht Muisman via een veilingsite een heleboel spuitbussen met verf. Bij die kavel hoorde een metalen winkelrek. Zaten we ook niet op te wachten, maar goed. Je koopt alles of niets. Anyway, Drie keer raden op welke manier dat rek nu toch wel heel handig blijkt te zijn! Kunnen we hier mooi nog ff blijven wonen eej. :P

Gezellie hè!
Nog even een nabrandertje. Een tijdje geleden kocht Muisman via een veilingsite een heleboel spuitbussen met verf. Bij die kavel hoorde een metalen winkelrek. Zaten we ook niet op te wachten, maar goed. Je koopt alles of niets. Anyway, Drie keer raden op welke manier dat rek nu toch wel heel handig blijkt te zijn! Kunnen we hier mooi nog ff blijven wonen eej. :P
Gezellie hè!
zaterdag 21 maart 2009
Michelle en ik zeien dit en dat!
Michelle en ik zijn dol op tuinieren, maar dat hadden jullie al wel begrepen. Anyway. Zeg ik tegen haar, ‘joh, ik heb wat teveel bietenzaad eigenlijk. Heb jij daar nog belang bij?’. Zei ze, ‘Nee, doe maar niet, vindt mijn man niet lekker’. Ik zeg ‘Wat? Lust ie dat niet?’ ‘Nee’, zei ze, 'dat lust mijn Barackje niet'. ‘En jij dan Michelle, lust jij wel bietjes?’, zeg ik zo. ‘Ja hoor, ik wel’, zei ze, ‘met fruit of met vis… mmmm lekker!’. ‘Nou dan zaai je toch een rijtje, meid!’, zeg ik, ‘vraag je of de kok voor je mannetje wat anders op het menu zet.., of je eet ze als ie op pad is. Mogelijkheden zat toch?' Moest ze lachen, ‘je hebt helemaal gelijk Miep', zei ze. Geinig hè!
Tja, soms moet je elkaar even op het goede spoor zetten eej!.
(je leest wel eens wat)
Tja, soms moet je elkaar even op het goede spoor zetten eej!.
(je leest wel eens wat)
vrijdag 20 maart 2009
Plons
‘Doe het zelf maar, zei de hakselaar na een half uurtje hakselen. Serieus? Zoveel takken en dan zelf kleine stukjes knippen ofzo? dacht het niet. Klusje voor Muisman, die zal het apparaat wel eens ff mores leren.
Dan maar de schuur opruimen, want langs de muur die verder opgemetseld gaat worden stond nog allemaal rotzooi geparkeerd. Kun je niks beginnen eej. Morgen en overmorgen wordt het nada, maar maandag ga ik aan de slag met de gasbetonblokjes. Ze staan inmiddels mooi in het gelid op de oprit.
‘Plons!’, klonk het. Dat geluid hoorde bij Sam z’n les van de dag. Kort daarvoor balanceerde het witte monster nog op de vijverrand in een poging water naar binnen te slobberen. ‘Dat moet makkelijker kunnen’, zag je hem denken en hij deed een paar stappen vooruit, maar de bodem was verder weg dan verwacht. Maaiend met zijn poten werkte hij zich naar de overkant. Ik stond er handenwringend bij en keek er naar. Nee, niet omdat ik bang was voor Sams hachje hoor. Echt niet! Het beest zou zich wel redden. Nee joh, ik dacht meer aan de vijverfolie…..
Maar goed, we hadden het over de les van de dag..
En Sam wat heb je nou geleerd? Wat? Dat een vijver na bekomen te zijn van de eerste schrik toch wel leuk is?
Zucht...
Dan maar de schuur opruimen, want langs de muur die verder opgemetseld gaat worden stond nog allemaal rotzooi geparkeerd. Kun je niks beginnen eej. Morgen en overmorgen wordt het nada, maar maandag ga ik aan de slag met de gasbetonblokjes. Ze staan inmiddels mooi in het gelid op de oprit.
‘Plons!’, klonk het. Dat geluid hoorde bij Sam z’n les van de dag. Kort daarvoor balanceerde het witte monster nog op de vijverrand in een poging water naar binnen te slobberen. ‘Dat moet makkelijker kunnen’, zag je hem denken en hij deed een paar stappen vooruit, maar de bodem was verder weg dan verwacht. Maaiend met zijn poten werkte hij zich naar de overkant. Ik stond er handenwringend bij en keek er naar. Nee, niet omdat ik bang was voor Sams hachje hoor. Echt niet! Het beest zou zich wel redden. Nee joh, ik dacht meer aan de vijverfolie…..
Maar goed, we hadden het over de les van de dag..
En Sam wat heb je nou geleerd? Wat? Dat een vijver na bekomen te zijn van de eerste schrik toch wel leuk is?
Zucht...
donderdag 19 maart 2009
Onzalig idee
Vanmorgen zaten Sam en ik al(weer) om kwart over zeven op de bank. In het kader van ‘een werkdag begint op tijd’. Hoe het voelde? Nou, iets in de trant van; WAT DOE IK HIER!!! Tja, vroeg opstaan is niet mijn ding. Extreem laat hoeft ook niet echt hoor, maar een uurtje of negen das nou eigenlijk precies goed.
Maar voor zolang het duurt is de hele handel hier dus vroeg uit de veren. Als Muisman naar zijn werk gaat, start ik ook met een klusje, in de tuin of aan het huis.. Tenminste….. dat is het plan..
WIE BEDENKT NOU ZOIETS GAARS.
Ikzelf.
Tja, het huis moet een keertje af hè. Na 10 jaar met horten en stoten bouwen is het leuk geweest. Het moeten er geen 12 worden zeg maar.
Dus.
Nu heb ik een stuk of 100 gasbetonblokken besteld voor de binnenmuren van de schuur. Die zijn nog steeds niet helemaal opgemetseld, nadat Muisman en ik er samen een nieuw dak hadden opgezet. Pfewww, dat was pas een klus!. Anyway, de blokken worden vandaag of morgen bezorgd. Zullen we eens even een potje gaan metselen.
Ging ik wegens groot succes vandaag nog maar even met de hekjes in de weer. Voor de kruidentuin moest namelijk ook nog een rand. Pffffff nog even en het lijkt hier wel een volkstuincomplex met al die afscheidinkjes! Ach ja, tis voor de goede zaak eej! Straks ga ik tegen die hele lange rand een laagbloeiende lathyrus ofzo zaaien. Moet je zien hoe mooi dat wordt!

En inmiddels heb ik aardig wat takjes gesnoeid om bij het zaaigoed te zetten. Geheel gratis-en-de-voor-niets! Beter!

Ennuh.... morgen is het hakseldag, weet je ervan!
Maar voor zolang het duurt is de hele handel hier dus vroeg uit de veren. Als Muisman naar zijn werk gaat, start ik ook met een klusje, in de tuin of aan het huis.. Tenminste….. dat is het plan..
WIE BEDENKT NOU ZOIETS GAARS.
Ikzelf.
Tja, het huis moet een keertje af hè. Na 10 jaar met horten en stoten bouwen is het leuk geweest. Het moeten er geen 12 worden zeg maar.
Dus.
Nu heb ik een stuk of 100 gasbetonblokken besteld voor de binnenmuren van de schuur. Die zijn nog steeds niet helemaal opgemetseld, nadat Muisman en ik er samen een nieuw dak hadden opgezet. Pfewww, dat was pas een klus!. Anyway, de blokken worden vandaag of morgen bezorgd. Zullen we eens even een potje gaan metselen.
Ging ik wegens groot succes vandaag nog maar even met de hekjes in de weer. Voor de kruidentuin moest namelijk ook nog een rand. Pffffff nog even en het lijkt hier wel een volkstuincomplex met al die afscheidinkjes! Ach ja, tis voor de goede zaak eej! Straks ga ik tegen die hele lange rand een laagbloeiende lathyrus ofzo zaaien. Moet je zien hoe mooi dat wordt!

En inmiddels heb ik aardig wat takjes gesnoeid om bij het zaaigoed te zetten. Geheel gratis-en-de-voor-niets! Beter!

Ennuh.... morgen is het hakseldag, weet je ervan!
woensdag 18 maart 2009
Hekjesdag
'Zo hé, mooie schermen hebben die mensen', zei ik tegen Muisman terwijl we door het dorp reden. 'LCD?', vroeg Muisman. 'Nee joh, Wilgentenen!' Hahahaha, tekenend deze eenakter voor twee personen. Je gelooft vast wel dat Muisman degene is die met computers werkt.
Ik was vandaag in de schuur en buiten aan de slag. Doel: het Samproof maken van de moestuin, door middel van hekjes. Een lachertje natuurlijk die ienieminidingen die ik maak van haspelplankjes. Ze komen tot Sam's knieën zeg maar :P. Toch zal het hem leren om te onderscheiden waar hij wel en niet mag rondbanjeren. Op deze foto kun je vier van de vijf hekjes zien. (3 kleine vaste hekjes en 1 groot klaphek)

Toen de kas kwam, zat het glas in een soort van houten krat. Leek me wel leuk om er wat zinvols mee te doen. In elkaar hakken kan altijd nog eej. Dus nu is het een soort van werkkast/tafel geworden. Altijd handig.

Ennuhh.. als echte beginnend moestuinierder kijk je alleen op de achterkant van het pakje zaad. Ah! begin maart in de volle grond staat daar dan! Dus dat doe je natuurlijk! Maar ik had beter op de weersverwachting kunnen letten. Het journaal meldde dat het de komende nachten heel erg koud zou gaan worden aan de grond..... Tsssssss..... toen kwam er in mijn muizenkop een depressie binnen. Owwww als dat maar goed gaat. Op de foto staan zaaibedjes (van links naar rechts) capucijners, spinazie en rucola.

Zo, morgen verder!
Ik was vandaag in de schuur en buiten aan de slag. Doel: het Samproof maken van de moestuin, door middel van hekjes. Een lachertje natuurlijk die ienieminidingen die ik maak van haspelplankjes. Ze komen tot Sam's knieën zeg maar :P. Toch zal het hem leren om te onderscheiden waar hij wel en niet mag rondbanjeren. Op deze foto kun je vier van de vijf hekjes zien. (3 kleine vaste hekjes en 1 groot klaphek)

Toen de kas kwam, zat het glas in een soort van houten krat. Leek me wel leuk om er wat zinvols mee te doen. In elkaar hakken kan altijd nog eej. Dus nu is het een soort van werkkast/tafel geworden. Altijd handig.

Ennuhh.. als echte beginnend moestuinierder kijk je alleen op de achterkant van het pakje zaad. Ah! begin maart in de volle grond staat daar dan! Dus dat doe je natuurlijk! Maar ik had beter op de weersverwachting kunnen letten. Het journaal meldde dat het de komende nachten heel erg koud zou gaan worden aan de grond..... Tsssssss..... toen kwam er in mijn muizenkop een depressie binnen. Owwww als dat maar goed gaat. Op de foto staan zaaibedjes (van links naar rechts) capucijners, spinazie en rucola.

Zo, morgen verder!
maandag 16 maart 2009
Groei
zondag 15 maart 2009
Nuttige zaken
We sloegen vanmorgen aan het zaaien, Muisman en ik. Bonekruid, bieslook, tijm, koriander en nog veel meer kruidjes en ook wat groentedingen. Gezellig in de kas. Met verwondering keek ik naar het zakje lavaszaad (maggiplant). Jarenlang bezig geweest om de megastruik die op een beroerde plek in de tuin stond uit te roeien, heb ik kennelijk in een onbewaakt ogenblik toch weer zaad gekocht. vlaagje verstandsverbijstering, maar aan de andere kant... wat is het leven zonder maggiplant. Helemaal niks, webwezens!
Buiten zaaiden we tuinbonen en staken vervolgens overal stokjes in de grond. In het kader van het ontmoedigingsbeleid richting de poepende wilde dieren. Het leek wel een mijnenveld verdeurie. Ik moet nu eerst maar van panlatten stokjes zagen of takken transformeren tot kleine prikkers. We hebben er nogal wat nodig de komende tijd. Bietjes, boontjes, spinazie, sla, het moet nog allemaal in de grond en om het tuinieren zoveel mogelijk low budget te houden, gaan we die echt niet kopen! Over budget gesproken, we kunnen wel een openluchtconferentie organiseren voor fakirs gedurende de kiemtijd, mogelijk een gat in de markt. *maakt aantekening op to-do-list*.
Anyway, vanmiddag even gekeken of Minimuis het goed maakte. Het was super, want ze moest huilen! Kon ik lekker met 'r op de arm lopen! Hiehaaah!
Buiten zaaiden we tuinbonen en staken vervolgens overal stokjes in de grond. In het kader van het ontmoedigingsbeleid richting de poepende wilde dieren. Het leek wel een mijnenveld verdeurie. Ik moet nu eerst maar van panlatten stokjes zagen of takken transformeren tot kleine prikkers. We hebben er nogal wat nodig de komende tijd. Bietjes, boontjes, spinazie, sla, het moet nog allemaal in de grond en om het tuinieren zoveel mogelijk low budget te houden, gaan we die echt niet kopen! Over budget gesproken, we kunnen wel een openluchtconferentie organiseren voor fakirs gedurende de kiemtijd, mogelijk een gat in de markt. *maakt aantekening op to-do-list*.
Anyway, vanmiddag even gekeken of Minimuis het goed maakte. Het was super, want ze moest huilen! Kon ik lekker met 'r op de arm lopen! Hiehaaah!
zaterdag 14 maart 2009
Woorden enzo
Er zijn leuke woorden op de wereld. Zo kreeg ik een mailtje van een bedrijf dat aan golfbalbedrukking doet. Het leek wel een Belgische term, die kunnen soms ook zo precies aanduiden waar het om gaat. Neem nou droogzwierder (centrifuge) of wentelwiek (helikopter), daar zit toch geen woord Frans bij. Muisman kwam verbaal ook errug leuk uit de hoek . ‘Ik heb alleen nog een éénsloksborreltje in de aanbieding’, zei hij en hield twee half gevulde glaasjes omhoog. Nou, dat klonk toch een stuk beter dan de term mondergering (nadruk op eerste lettergreep) die ik in gedachten had. Zo doe je nog eens wat scrabblewoorden op trouwens.
Het was sowieso een leerzame dag. De moestuin werd licht omgespit, geharkt en daarna bemest. In dat laatste zat een leermoment voor boerin Muis. Niet tegen de wind in strooien. Boer Muis heeft zo’n 'learn on the job' ervaring niet nodig. Zijn soort piest al eeuwen de goede kant op, dus een link leggen met effectief strooien of zaaien zit in de genen voorgebakken zullen we maar zeggen. Les twee speelde zich binnen af. Als je brood gaat toasten in de oven, blijf er dan bij. Deed ik niet, waardoor vier tosti’s een halfzijdige crematie ondergingen. Droevige zaak, al kon ik de bovenkant vervangen door nieuwe bammetjes. Turend naar het bruiningsproces kwam les drie voorbij, maar dat was wat je noemt ouwe koek: wachten duurt lang!
Beetje spitten.. (je hebt werkpaarden en (witte) tuigpaarden eej :P)

Een stuk van de tuin. Er is nu al geharkt en bemest enzo.

Ennuhhhh. zulke rare jongens kun je tegenkomen. Deze snorkel zit bij te komen van de schrik, hij zat diep onder de grond vermoedelijk een beetje te suffen.
Het was sowieso een leerzame dag. De moestuin werd licht omgespit, geharkt en daarna bemest. In dat laatste zat een leermoment voor boerin Muis. Niet tegen de wind in strooien. Boer Muis heeft zo’n 'learn on the job' ervaring niet nodig. Zijn soort piest al eeuwen de goede kant op, dus een link leggen met effectief strooien of zaaien zit in de genen voorgebakken zullen we maar zeggen. Les twee speelde zich binnen af. Als je brood gaat toasten in de oven, blijf er dan bij. Deed ik niet, waardoor vier tosti’s een halfzijdige crematie ondergingen. Droevige zaak, al kon ik de bovenkant vervangen door nieuwe bammetjes. Turend naar het bruiningsproces kwam les drie voorbij, maar dat was wat je noemt ouwe koek: wachten duurt lang!
Beetje spitten.. (je hebt werkpaarden en (witte) tuigpaarden eej :P)
Een stuk van de tuin. Er is nu al geharkt en bemest enzo.
Ennuhhhh. zulke rare jongens kun je tegenkomen. Deze snorkel zit bij te komen van de schrik, hij zat diep onder de grond vermoedelijk een beetje te suffen.
vrijdag 13 maart 2009
Tuinporno?
Zoals te verwachten was, volgde vandaag de volgende stap in de tuin (zie gisteren). Kon niet anders natuurlijk met deze kneiterharde lentedag! Het Digitalisparadijs wat ik voor ogen had, is uiteindelijk meer een digitaliswelving geworden. Twee welvingen om precies te zijn, links en rechts van de halve cirkelvormige ophoging, die de moestuin begrenst (foto volgt-ooit-).
Ik vind het wel erotisch klinken eigenlijk. 'Dag onschuldige passant, hebt u mijn prachtige digitaliswelvingen al gezien?'*geschokte blik* 'Mevrouw Muis, wat zegt u nu!' *rent gillend weg*.
Anyway, die halve cirkel waar ik het over had, ga ik helemaal vol zetten met plantjes die aantrekkingskracht uitoefenen op vlinders. Moet me nog even verdiepen in de soorten. Ik denk dat ik achter de halve ring wat vlinderstruikjes zet. Wordt vast super.
Ook super was het mailtje met daarin de vraag of ik aan een workshop mee wilde werken die georganiseerd wordt in het kader van pas ontwikkelde kwaliteitscriteria parkinson/dystonie. Aan die criteria heb ik ook mijn steentje aan bijgedragen, dat maakt het extra leuk. Gaat in juni gebeuren. Is er die maand in elk geval brood op de plank :P
Ik vind het wel erotisch klinken eigenlijk. 'Dag onschuldige passant, hebt u mijn prachtige digitaliswelvingen al gezien?'*geschokte blik* 'Mevrouw Muis, wat zegt u nu!' *rent gillend weg*.
Anyway, die halve cirkel waar ik het over had, ga ik helemaal vol zetten met plantjes die aantrekkingskracht uitoefenen op vlinders. Moet me nog even verdiepen in de soorten. Ik denk dat ik achter de halve ring wat vlinderstruikjes zet. Wordt vast super.
Ook super was het mailtje met daarin de vraag of ik aan een workshop mee wilde werken die georganiseerd wordt in het kader van pas ontwikkelde kwaliteitscriteria parkinson/dystonie. Aan die criteria heb ik ook mijn steentje aan bijgedragen, dat maakt het extra leuk. Gaat in juni gebeuren. Is er die maand in elk geval brood op de plank :P
donderdag 12 maart 2009
Vind ze mooi!
Op buienradar kun je tegenwoordig zien waar het motregent. De gebieden worden aangegeven met een grijs kleurtje. Tot mijn ongenoegen zou dit tintje het overgrote deel van de middag kleuren. En ik was nog wel van plan om tuindingen te doen verdeurie! Besloot me er niet door te laten weerhouden, dus nu is de moestuin nagenoeg onkruidvrij en klaar voor de volgende stap.
Morgen (of overmorgen) ga ik een beetje gedroogde koeienmest strooien en dan de grond licht omwerken. Maar voor ik daaraan begin wil ik alle digitalismannen die rondzwerven in muizencountry verzamelen en lekker op een kluitje in het digitalisparadijs zetten. Mooie term voor een klein stukje speciaal voor deze prachtige bloem gereserveerd hoekje. Ik was blij dat ik nog zoveel plantjes terug vond trouwens. Afgelopen najaar heeft Vrouw Ekster wel 100 vingerhoedskruidjes (zoals ze ook heten) uit de tuin verkocht, maar gelukkig zijn er toch een aantal aan de eksteroogjes ontsnapt!

Nouja, zo moet het dus gaan worden hè :P
rip
Morgen (of overmorgen) ga ik een beetje gedroogde koeienmest strooien en dan de grond licht omwerken. Maar voor ik daaraan begin wil ik alle digitalismannen die rondzwerven in muizencountry verzamelen en lekker op een kluitje in het digitalisparadijs zetten. Mooie term voor een klein stukje speciaal voor deze prachtige bloem gereserveerd hoekje. Ik was blij dat ik nog zoveel plantjes terug vond trouwens. Afgelopen najaar heeft Vrouw Ekster wel 100 vingerhoedskruidjes (zoals ze ook heten) uit de tuin verkocht, maar gelukkig zijn er toch een aantal aan de eksteroogjes ontsnapt!

Nouja, zo moet het dus gaan worden hè :P
rip
woensdag 11 maart 2009
Cultuuromslag
Sam ging weer naar school gisteren. Ik weet niet wie er meer teleurgesteld was, ikzelf of de leerling. Stond de puppygehoorzaamheidstraining nog in het kader van spelen met andere hondjes, lang leve de lol en we leren tussendoor ook nog wat, deze vervolgcursus 'de sociale huishond' bleek andere koek. Niet samen dollen en vooral goed opletten, want we moeten straks examen doen.
Sam snapte er niks van, die wilde zo graag even los rondrennen met de andere viervoeters en nou mocht het niet ! En ik dacht even dat we in een militair trainingskamp waren beland. Lag echt niet aan de mensen die lesgaven trouwens,want dat zijn lieverds. Nee het kwam meer door mijn natuurlijke afwijking acuut lacherig en afwerend te worden, bij in de pas lopen vereiste zaken (*maakt aantekening voor sessie met psychiater).
Denk dat het volgende week wel beter gaat. We weten nu wat de bedoeling is en als Sam en ik samen een beetje oefenen, doen we dat examen met twee vingers in Sam z'n neus.
Sam snapte er niks van, die wilde zo graag even los rondrennen met de andere viervoeters en nou mocht het niet ! En ik dacht even dat we in een militair trainingskamp waren beland. Lag echt niet aan de mensen die lesgaven trouwens,want dat zijn lieverds. Nee het kwam meer door mijn natuurlijke afwijking acuut lacherig en afwerend te worden, bij in de pas lopen vereiste zaken (*maakt aantekening voor sessie met psychiater).
Denk dat het volgende week wel beter gaat. We weten nu wat de bedoeling is en als Sam en ik samen een beetje oefenen, doen we dat examen met twee vingers in Sam z'n neus.
dinsdag 10 maart 2009
Waar komen die nou vandaan!
Soms krijg je wel eens antwoord op een vraag, die nooit in je opgekomen was, als je niet zojuist het antwoord had gekregen.
Snap je niet?
Nou, ik had me bijvoorbeeld nog nooit afgevraagd hoe de aanvoer van goudvissen en karpers in een tuincentrum geregeld was. Ik bedoel, kwam er dan een tankauto vol vis en hengelde de medewerker een middagje met een schepnet de vinnekes van zijn keuze eruit. Ik zeg maar wat. Nou, mooi niet. Hoe wel? Gewoon, ze worden aangeleverd in een verhuisdoos met daarop een adres en een postzegel. Op de buitenkant staat een plaatje van het soort zwemmer. Dan komt een tuincentrummedewerker met een stanleymes en die snijdt de plakkrand open. Vervolgens vist ie een plastic zak uit de doos, die is gevuld met water en heul veul op de millimeter zwemmende vis en dan worden ze met een schepnet eruit gelepeld, hup zo het aquarium in. wist ik niet... wel lichtelijk bizar eigenlijk.
Over bizar gesproken. Ook gespot in de intratuin: een pak met ingrediënten om zelf koekjes voor je hond (of samen met je hond?) te kunnen bakken.... hahahahahahahahaha... uhhh... of is het om te huilen. Ga ik nog even over nadenken.
Snap je niet?
Nou, ik had me bijvoorbeeld nog nooit afgevraagd hoe de aanvoer van goudvissen en karpers in een tuincentrum geregeld was. Ik bedoel, kwam er dan een tankauto vol vis en hengelde de medewerker een middagje met een schepnet de vinnekes van zijn keuze eruit. Ik zeg maar wat. Nou, mooi niet. Hoe wel? Gewoon, ze worden aangeleverd in een verhuisdoos met daarop een adres en een postzegel. Op de buitenkant staat een plaatje van het soort zwemmer. Dan komt een tuincentrummedewerker met een stanleymes en die snijdt de plakkrand open. Vervolgens vist ie een plastic zak uit de doos, die is gevuld met water en heul veul op de millimeter zwemmende vis en dan worden ze met een schepnet eruit gelepeld, hup zo het aquarium in. wist ik niet... wel lichtelijk bizar eigenlijk.
Over bizar gesproken. Ook gespot in de intratuin: een pak met ingrediënten om zelf koekjes voor je hond (of samen met je hond?) te kunnen bakken.... hahahahahahahahaha... uhhh... of is het om te huilen. Ga ik nog even over nadenken.
maandag 9 maart 2009
Hoe groot?
De pompoenpitten die ik gezaaid heb, beginnen zich te ontwikkelen tot mooie plantjes. Het jonge groen groeit voorzichtig slingerend naar het licht van het dakraam en de nieuwe blaadjes krijgen die typische rafelrand. Ze moesten maar eens naar een iets minder ideale plek, want anders schrikken de jongelingen zich straks te pletter wanneer ze met de voetjes in de koude klei terecht komen.
Pompoen en courgetteplantjes enzo doen me altijd denken aan een in de stad wonende (ex)collega. Nee, geen fysieke gelijkenis, maar meer een gebeuren, dat me altijd doet grinniken. Misschien heb ik het al eens geschreven in een logje. Anyway, toen iemand vertelde dat ze pompoenplantjes had, zei deze collega, 'Ha leuk, die wil ik ook wel, dan zet ik ze in de vensterbank!'. 'Uhhhh.... ik weet niet hoe groot jouw ramen zijn', kon ik nog net uitbrengen en rolde van het lachen onder de tafel. Zag het al helemaal voor me. Dat soort jongens kunnen een aardig formaat aannemen... Nouja, ik vond het grappig.... Uhhh.. je moet er bij geweest zijn moet je maar denken. :P
Pompoen en courgetteplantjes enzo doen me altijd denken aan een in de stad wonende (ex)collega. Nee, geen fysieke gelijkenis, maar meer een gebeuren, dat me altijd doet grinniken. Misschien heb ik het al eens geschreven in een logje. Anyway, toen iemand vertelde dat ze pompoenplantjes had, zei deze collega, 'Ha leuk, die wil ik ook wel, dan zet ik ze in de vensterbank!'. 'Uhhhh.... ik weet niet hoe groot jouw ramen zijn', kon ik nog net uitbrengen en rolde van het lachen onder de tafel. Zag het al helemaal voor me. Dat soort jongens kunnen een aardig formaat aannemen... Nouja, ik vond het grappig.... Uhhh.. je moet er bij geweest zijn moet je maar denken. :P
vrijdag 6 maart 2009
Ruikt niet naar rozen....
‘Zou ik Wolf dan toch ergens hebben opgesloten’, vroeg ik me vannacht af, terwijl ik ingespannen luisterde naar het kattengejammer. Het klonk niet krolsig met van die hoge uithalen. Meer aanhoudend klagelijk. Verdeurie, maar even m’n warme bedje uit om poolshoogte te nemen.
In de aanbouw zat een grote zwarte witte kat met een soort van boeventronie, door de zwarte vlek rond z'n oog, ontspannen op een stoel. Hij loerde naar beneden, waar Wolf op de grond zijn doordringende mauwmantra liet horen.
Ik deed de deur open en keek naar de indringer. Het beest keek op zijn beurt naar mij en toen naar Sam, die toevallig een nachtje buiten de bench mocht doorbrengen en enthousiast op het lawaai afkwam.
Zoveel aandacht werd um toch te veel van het goede. Na een poging het huis dwars door het glas te verlaten, koos boevermans met een noodgang de route richting het kattenluikje. Sam ook. Leuk spel hoor, seinde z’n staart!
Klappergeluid één markeerde de aftocht van de nachtelijke bezoeker en ik zag hem wegsperen. Klappergeluid twee, toverde de kop van Sam tevoorschijn. Meer kon er niet door de kleine opening. ‘Shit!’, zag je um denken.
Wat bleef was een helse stank. Een voorproefje van de nationale wilde dieren sproeifestijndagen? Zeker inspiratie opgedaan bij m'n logje van gisteren. Lopen ze toch echt voor op schema hoor!
In de aanbouw zat een grote zwarte witte kat met een soort van boeventronie, door de zwarte vlek rond z'n oog, ontspannen op een stoel. Hij loerde naar beneden, waar Wolf op de grond zijn doordringende mauwmantra liet horen.
Ik deed de deur open en keek naar de indringer. Het beest keek op zijn beurt naar mij en toen naar Sam, die toevallig een nachtje buiten de bench mocht doorbrengen en enthousiast op het lawaai afkwam.
Zoveel aandacht werd um toch te veel van het goede. Na een poging het huis dwars door het glas te verlaten, koos boevermans met een noodgang de route richting het kattenluikje. Sam ook. Leuk spel hoor, seinde z’n staart!
Klappergeluid één markeerde de aftocht van de nachtelijke bezoeker en ik zag hem wegsperen. Klappergeluid twee, toverde de kop van Sam tevoorschijn. Meer kon er niet door de kleine opening. ‘Shit!’, zag je um denken.
Wat bleef was een helse stank. Een voorproefje van de nationale wilde dieren sproeifestijndagen? Zeker inspiratie opgedaan bij m'n logje van gisteren. Lopen ze toch echt voor op schema hoor!
donderdag 5 maart 2009
16 maart
16 maart verklaar ik het tuinseizoen voor geopend. Weten jullie ervan. Je mag wel eerder beginnen hoor (:P), maar ik stort me vanaf die datum op de braakliggende zwarte grond. Bij het starten met de tuin horen ook de nationale hekjesdagen en de integrale paadjesaanlegweken. Weet je ervan
Ennuhhhh.... 16 maart doe ik ook de aftrap voor de voorjaarsafbouwmaanden. Het muizenkot moet nodig afgemaakt worden. Er liggen teveel losse draadjes in en om het huis. Moest ik maar eens aan elkaar gaan knopen. Verven, metselen, beetje timmeren... Tja, Ik heb nog even geen opdrachten, dus als ik nou niet nog niet aan de slag ga, wordt het nooit wat!
En 16 maart ga ik ook nog... ach, wat zeur ik toch. Jullie lezen het vanzelf hoor, vanaf 16 maart, dan gaan we los!
Ennuhhhh.... 16 maart doe ik ook de aftrap voor de voorjaarsafbouwmaanden. Het muizenkot moet nodig afgemaakt worden. Er liggen teveel losse draadjes in en om het huis. Moest ik maar eens aan elkaar gaan knopen. Verven, metselen, beetje timmeren... Tja, Ik heb nog even geen opdrachten, dus als ik nou niet nog niet aan de slag ga, wordt het nooit wat!
En 16 maart ga ik ook nog... ach, wat zeur ik toch. Jullie lezen het vanzelf hoor, vanaf 16 maart, dan gaan we los!
woensdag 4 maart 2009
terug in de tijd
Vond ik zowaar een doos met oude babykleertjes op zolder, helaas aangetast door vocht en vooral de tijd, maar toch... Het feest der herkenning. Oja, dat truitje met het leuke kabelpatroon, is ook zo, gebreid uit het grote babybreiboek, dat ik nu nog steeds heb trouwens. En och Gossie en dat blauwe slobpakje, dat stond altijd zo grappig. Ennuhhh wat zijn dit, navelbandjes zeker... worden die nog gebruikt? Afijn, het kan allemaal weg helaas sinterklaas. Nouja, allemaal. De verdwaalde katoenen luier heb ik er tussenuit gepikt en omdat de naaimachine toch op tafel stond, washandjes van gemaakt. Had ik niet meer, maar nu dus wel. Waslapjes met geschiedenis, die vind je niet bij de wibra :P
dinsdag 3 maart 2009
Van houtskool ga je gaten graven..
Vanmorgen zag ik warempel een heel klein lichtgroen kopje boven de grond uitsteken. Na lang wachten gaat er nu eindelijk toch leven komen in de bak met ananaskerszaadjes (zie logje 19 feb, label tuin). Super! Ik zag nog meer boven de grond uitkomen trouwens, maar daar was ik minder blij mee. Het was de achterkant van Sam.
'Ik heb slecht nieuws en goed nieuws', zei ik tegen Muisman. 'Sam wilde binnendoor naar China, maar het goede nieuws is, dat ik hem op tijd bij z'n kladden had'. Tjonge, had het beest zomaar een krater gegraven in het grasveld. Nu heeft de tuin mollehopen en Samgaten. Tsss.. Kon er ook nog wel bij.
Ik had namelijk een uurtje ervoor nog met de dierenartsassistente gebeld. 'Mijn hond heeft verkoold hout uit de vuurkorf opgegeten, is dat erg?' 'Hoe heet de hond?', zei de assistente. 'Sam', zei ik. 'Ahh DIE Sam', zei ze. Tja, die uitspraak zullen we maar positief duiden, want deze assistente had um nog nooit gezien volgens mij.. Wereldberoemd in Groningen ons witje! Anyway, het kon geen kwaad...
'Ik heb slecht nieuws en goed nieuws', zei ik tegen Muisman. 'Sam wilde binnendoor naar China, maar het goede nieuws is, dat ik hem op tijd bij z'n kladden had'. Tjonge, had het beest zomaar een krater gegraven in het grasveld. Nu heeft de tuin mollehopen en Samgaten. Tsss.. Kon er ook nog wel bij.
Ik had namelijk een uurtje ervoor nog met de dierenartsassistente gebeld. 'Mijn hond heeft verkoold hout uit de vuurkorf opgegeten, is dat erg?' 'Hoe heet de hond?', zei de assistente. 'Sam', zei ik. 'Ahh DIE Sam', zei ze. Tja, die uitspraak zullen we maar positief duiden, want deze assistente had um nog nooit gezien volgens mij.. Wereldberoemd in Groningen ons witje! Anyway, het kon geen kwaad...
maandag 2 maart 2009
Liefde is...
Die Minimuis is me er eentje hoor. Heeft ze haar mooie 'I love Oma' rompertje aan, maar ondertussen poept ze gewoon naast het pampertje op m'n trui. 'Nou kan ie wel weer hè, kleine drol!' Achja, samenvallen van factoren zeggen ze dan; beetje dunne babypoep, beetje wrijven over het ruggetje en billetjes met een liefkozende omahand, klein beetje speling in de luier.... tja en het leed is geschied. Of gescheten eigenlijk, maar dat klinkt weer zo grof voor zo'n ontzettend klein en fijn wezentje, dus dat zeggen we maar niet.
Anyway, zo na een week vind ik het formaat van minimuis een stuk beter. De kleinheid went snel zeg maar, das mooi, want begin mei moet ik wel in actie komen als oppasmuis. Hmmmmm.... ik zal eens even een boek opzoeken wat babietje van een week of tien allemaal kan... tekenen, scrabble, fietsen.... ghehgheh geintje... maaruhhh vast wel lekker tegen oma aanhangen! Heb ik nou al zin in.
Anyway, zo na een week vind ik het formaat van minimuis een stuk beter. De kleinheid went snel zeg maar, das mooi, want begin mei moet ik wel in actie komen als oppasmuis. Hmmmmm.... ik zal eens even een boek opzoeken wat babietje van een week of tien allemaal kan... tekenen, scrabble, fietsen.... ghehgheh geintje... maaruhhh vast wel lekker tegen oma aanhangen! Heb ik nou al zin in.
zaterdag 28 februari 2009
Twee is wel eens veel!
Soms een beetje last van een gespleten persoonlijkheid. Dan worden de beslommeringen van mijn alter ego (aka vrouw ekster) zo enorm mijn pakkie an dat ik heel niet aan muizendingen toekom. Gevolg: zo maar een paar dagen logstilte. Afijn, nog 17 dagen en dan is dat verleden tijd, ben ik gewoon weer helemaal muizig. Sooowwwww, dat zijn een boel woorden om te melden dat ik er pas maandag weer ben! Latur.
Voor de leuk even een voorbeeld van 'waar is de tijd gebleven ennuhhh... die handen zijn nog steeds favoriet (bij hem dan hè).
Voor de leuk even een voorbeeld van 'waar is de tijd gebleven ennuhhh... die handen zijn nog steeds favoriet (bij hem dan hè).
donderdag 26 februari 2009
Niet alle hulp is welkom..
De zon klopte op het raam vanmorgen. Komen jullie buiten spelen? Wilden we wel, want de tuin moest nodig onkruidvrij gemaakt. Al die groente en kruidenzaadjes moeten straks toch een plekkie krijgen eej.
Ik ploegde met mijn handen en Sam ploegde met zijn poten, door in galop rondjes te rennen. Wordt nog wat om hem af te leren straks niet door de planten te stampen met z'n hoeven. Ik ga me vanaf half maart maar richten op het maken van kleine hekjes die de moestuin moet afscheiden van de rest van de tuin. Nou, en dan maar kijken of we de bedoeling ervan duidelijk kunnen maken aan onze viervoeter.
Heb ik het nog niet over Wolf gehad. Hij ploegde niet alleen, maar verzorgde ook de bemesting, dat hadden we niet afgesproken... 'VERDEURIE! NIET POEPEN DAAR!', riep ik geërgerd en maakte ksssst-geluiden. Niet dat het ene moer helpt voor toekomstige toiletgangen... pfff.. stukje zelfbevrediging mijnerzijds moet je maar denken. 'Als de grond zo los is poept het zo lekker', hoorde ik Wolf mopperen voor ie beledigd verdween. Tja,daar kan ik dan ook wel weer inkomen...
Ik ploegde met mijn handen en Sam ploegde met zijn poten, door in galop rondjes te rennen. Wordt nog wat om hem af te leren straks niet door de planten te stampen met z'n hoeven. Ik ga me vanaf half maart maar richten op het maken van kleine hekjes die de moestuin moet afscheiden van de rest van de tuin. Nou, en dan maar kijken of we de bedoeling ervan duidelijk kunnen maken aan onze viervoeter.
Heb ik het nog niet over Wolf gehad. Hij ploegde niet alleen, maar verzorgde ook de bemesting, dat hadden we niet afgesproken... 'VERDEURIE! NIET POEPEN DAAR!', riep ik geërgerd en maakte ksssst-geluiden. Niet dat het ene moer helpt voor toekomstige toiletgangen... pfff.. stukje zelfbevrediging mijnerzijds moet je maar denken. 'Als de grond zo los is poept het zo lekker', hoorde ik Wolf mopperen voor ie beledigd verdween. Tja,daar kan ik dan ook wel weer inkomen...
woensdag 25 februari 2009
Wie moet er eigenlijk even normaal doen....
We maken onderdeel uit van een lange rij wachtenden voor de brug, die open staat om wat vrachtschepen te laten passeren. Sam en ik zitten in het koekblik. Muisman staat achter ons. We hebben net de grote auto opgehaald na een nachtje logeren in de garage.
In mijn spiegel zie ik Muisman vrolijk zwaaien. Even overweeg ik terug te wuiven, tot ik me realiseer dat zijn avances niet mij, maar Sam gelden. Tsss... Muisman heeft het er druk mee. Zijn bovenlijf duikt meermalen in de lege passagiersstoel naast zich en veert enthousiast weer omhoog. Dan drukt hij zijn gezicht en beide handen tegen de voorruit. Sams kop trekt beurtelings scheef van links naar rechts. Het lijkt of ie een pingpongwedstrijd volgt. Zo wil het beestje nog wel eens in de rij staan vermoed ik.
Even bekruipt me een lichte gêne. De mevrouw voor me kijkt ook al geïnteresseerd mee in haar achteruitkijkspiegeltje. Zullen we het over de persoon achter Muisman maar niet hebben... Maar gêne is suf en richt zich vaak op personen die er in het geheel niet toe doen. Maakt het mij uit wat een totale vreemde denkt en dan komt het inzicht van de dag: 't wordt vast een leuke opa!
In mijn spiegel zie ik Muisman vrolijk zwaaien. Even overweeg ik terug te wuiven, tot ik me realiseer dat zijn avances niet mij, maar Sam gelden. Tsss... Muisman heeft het er druk mee. Zijn bovenlijf duikt meermalen in de lege passagiersstoel naast zich en veert enthousiast weer omhoog. Dan drukt hij zijn gezicht en beide handen tegen de voorruit. Sams kop trekt beurtelings scheef van links naar rechts. Het lijkt of ie een pingpongwedstrijd volgt. Zo wil het beestje nog wel eens in de rij staan vermoed ik.
Even bekruipt me een lichte gêne. De mevrouw voor me kijkt ook al geïnteresseerd mee in haar achteruitkijkspiegeltje. Zullen we het over de persoon achter Muisman maar niet hebben... Maar gêne is suf en richt zich vaak op personen die er in het geheel niet toe doen. Maakt het mij uit wat een totale vreemde denkt en dan komt het inzicht van de dag: 't wordt vast een leuke opa!
dinsdag 24 februari 2009
Mayday!
Zooo, we zijn er weer geland hoor. Nouja, voor zover mogelijk dan hè, het blijft toch bijzonder blijmakend allemaal. Sam vond het allemaal wat te zoet worden denk ik, of was het iets anders dat hem parten speelde. hmmm, ik denk het laatste. Zal het even uitleggen.
Het beestje heeft sinds kort andere brokken gekregen, met als doel z'n groei binnen de perken te houden en tot gisteren kreeg ie pijnstillers. De verandering van menu of de voorgeschreven medicijnen (of een combi), maken dat hij als chemisch wapen ingezet kan worden. Een leger skunks is er niks bij, wanneer withaar zijn achterkant in stelling brengt.
Vandaag gingen we samen een auto laten keuren. Vlak voor we bij de garage waren besloot Sam zich te melden en wel via mijn neusgaten. Heel fijn. Moesten we de auto eerst op de parkeerplaats uibundig laten luchten. Je wilt niet een rechtszaak aan je broek van een monteur, die bij het openen van het portier, acuut tegen de vlakte gaat eej.
Anyway, hopen dat het tijdelijk is.
Het beestje heeft sinds kort andere brokken gekregen, met als doel z'n groei binnen de perken te houden en tot gisteren kreeg ie pijnstillers. De verandering van menu of de voorgeschreven medicijnen (of een combi), maken dat hij als chemisch wapen ingezet kan worden. Een leger skunks is er niks bij, wanneer withaar zijn achterkant in stelling brengt.
Vandaag gingen we samen een auto laten keuren. Vlak voor we bij de garage waren besloot Sam zich te melden en wel via mijn neusgaten. Heel fijn. Moesten we de auto eerst op de parkeerplaats uibundig laten luchten. Je wilt niet een rechtszaak aan je broek van een monteur, die bij het openen van het portier, acuut tegen de vlakte gaat eej.
Anyway, hopen dat het tijdelijk is.
maandag 23 februari 2009
In de wolken
Dank jullie wel voor alle felicitaties. Dit is vast een fotootje van Minimuis. Ze is 51 cm lang en 8 pond. ALs haar mama weer aan het werk gaat, mag deze oma elke week een dagje op de kleine dame passen. Gelukkig duurt dat nog een tijdje. Kan de versgebakken mama nog even fulltime genieten en Minimuis vast een beetje groeien. Deze oma was namelijk vergeten dat baby's zóóóóóóó klein waren... Ik blijf nog even in de wolken. Zie jullie morgen!
zaterdag 21 februari 2009
Mama Muis uhhh Oma Muis bedoel ik, is blij!
vrijdag 20 februari 2009
Dank voor die blumen, ze waren erg lekker.
Ik wil altijd naar de winkel om een mitrailleur aan te schaffen als ik op de televisie zo’n plastic gezinnetje een lening zie afsluiten bij postkrediet. Al heb ik het vage gevoel dat ik dan de boodschap van de reclameboys niet helemaal begrepen heb. Dat soort wapens zijn toch verboden voor privégebruik. Toch eens checken bij gelegenheid.
Anyway, die familie Knots gaat met hun pasverworven centen een spiksplinternieuwe auto halen. Nouwwww weet je wat dan echt het toppunt van suf is? Dat de vrouw bij aflevering van de auto een bos bloemen in ontvangst mag nemen. Hij krijgt de sleutels, zij een struik genetisch gemanipuleerde pleurop uhhhh ik bedoel fleurop... duhhh..
Muisman en ik kochten ooit een tweedehandsje bij een garage. Of ik ook zo’n leuk bosje wilde… Wat? Bloemen? Ik? NOU DACHT HET NIET KNURFT. Neeeeh zo ging het niet. Ik zei bij het netjes: ‘Sorry, maar ik wil echt geen bloemen hoor’. 'Nee????' Opperste verbazing bij de verkoper, maar hij herstelde zich snel. ‘Nou, krijgt u van ons een autowaspakket’. Afijn, ik tilde automans bij de kraag van z’n C&A confectiepak omhoog, hing hem aan het uithangbord van de garage en schreeuwde: Geef dat pakket schuim maar aan mijn man knul, IK WIL DE SLEUTELS JA, DE SLEUTELS!!!
UHH…
Tjonge, dit logje loopt wat uit de hand. Wat klopt is het onderdeel autowaspakket. Ik heb het na al die jaren nog steeds. Dat had ik van die bloemen vast niet kunnen zeggen.
Anyway, die familie Knots gaat met hun pasverworven centen een spiksplinternieuwe auto halen. Nouwwww weet je wat dan echt het toppunt van suf is? Dat de vrouw bij aflevering van de auto een bos bloemen in ontvangst mag nemen. Hij krijgt de sleutels, zij een struik genetisch gemanipuleerde pleurop uhhhh ik bedoel fleurop... duhhh..
Muisman en ik kochten ooit een tweedehandsje bij een garage. Of ik ook zo’n leuk bosje wilde… Wat? Bloemen? Ik? NOU DACHT HET NIET KNURFT. Neeeeh zo ging het niet. Ik zei bij het netjes: ‘Sorry, maar ik wil echt geen bloemen hoor’. 'Nee????' Opperste verbazing bij de verkoper, maar hij herstelde zich snel. ‘Nou, krijgt u van ons een autowaspakket’. Afijn, ik tilde automans bij de kraag van z’n C&A confectiepak omhoog, hing hem aan het uithangbord van de garage en schreeuwde: Geef dat pakket schuim maar aan mijn man knul, IK WIL DE SLEUTELS JA, DE SLEUTELS!!!
UHH…
Tjonge, dit logje loopt wat uit de hand. Wat klopt is het onderdeel autowaspakket. Ik heb het na al die jaren nog steeds. Dat had ik van die bloemen vast niet kunnen zeggen.
donderdag 19 februari 2009
Het roert zich
Potverjoppie, zie ik weer een verdwaalde taalfout in m'n logje van gisteren. Meestal maak ik ze in de categorie deetee. Komt omdat ik vaak zo aan het goochelen ben met m'n zinnen. Verandert de spelling, maar daar lees ik dan vervolgens overheen. Zucht. Tssss, niemand zal ook eens even zeggen; 'Muis daar staat een teetje teveel ofzo hè. FLauw hoor!'
En ik was nog wel zo blij. Neeheehee, er is nog geen minimuis. Hou eens op met drammen... Waar was ik. Oja, ik was blij omdat mijn paprikazaad en pompoenzaad hun koppies boven de grond gaan steken. Helemaal omdat ik gisteravond nog dacht aan het voorbereiden van de tuin. Sta ik vanmorgen tot mijn enkels in de sneeuw, verdeurie. Nou, dan is zo'n teken van leven uit een zaaibakje wel zo welkom. Hoezo overdrijven is ook een kunst... Pfff, echt niet! Maarruhh morgen ga ik tomaatjes zaaien én ik krijg mijn ananaskerszaadjes. Die heb ik van Bustani gekocht. Leuk joh en helemaal niet duur. Er kunnen wel honderd besjes aan een plant komen. Ze zijn lekker en lollig om te zien. Kijk maar (rip)

Afijn ik zal nog even de eerste roerselen van de paprikaatjes en pompoenen showen :P
Dit zijn de paprika's:

En dit de pompoenen:

en tot slot nog ff de pepertjes

Leuk hè!
En ik was nog wel zo blij. Neeheehee, er is nog geen minimuis. Hou eens op met drammen... Waar was ik. Oja, ik was blij omdat mijn paprikazaad en pompoenzaad hun koppies boven de grond gaan steken. Helemaal omdat ik gisteravond nog dacht aan het voorbereiden van de tuin. Sta ik vanmorgen tot mijn enkels in de sneeuw, verdeurie. Nou, dan is zo'n teken van leven uit een zaaibakje wel zo welkom. Hoezo overdrijven is ook een kunst... Pfff, echt niet! Maarruhh morgen ga ik tomaatjes zaaien én ik krijg mijn ananaskerszaadjes. Die heb ik van Bustani gekocht. Leuk joh en helemaal niet duur. Er kunnen wel honderd besjes aan een plant komen. Ze zijn lekker en lollig om te zien. Kijk maar (rip)

Afijn ik zal nog even de eerste roerselen van de paprikaatjes en pompoenen showen :P
Dit zijn de paprika's:
En dit de pompoenen:
en tot slot nog ff de pepertjes
Leuk hè!
woensdag 18 februari 2009
Mij lijkt het wel wat
Elke avond kijk ik even met één oog naar 'de grote verbouwing', één van m'n favoriete TV-programma's. Met m'n andere oog kijk ik dan trouwens naar het scherm van de laptop, want daarop ontwikkelen zich rond dat tijdstip vaak m'n dagelijkse logjes. Tja, ik ben een vrouw, dus ik kan meerdere dingen tegelijk eej.
Anyway, vanavond liet iemand een tuinhuisje zetten. In z'n tuin ja, daar horen tuinhuisjes. Alhoewel... de tuin was meer een landgoed en het huisje een huis met hoofdletters. Maar dat mocht de pret niet drukken. Er werden mooie dingen gebouwd daar op het televisiescherm.
Nou ben ik gek op kleine huisjes, sterker nog, ik zou ook wel zo'n klein houten gevalletje in een hoekje van de tuin willen planten. Kijk ik over de velden, zittend achter m'n tafeltje voor het raampje met een laptop (ja hoor eens, wel draadloze verbinding met de wereld hoor!). Schrijf ik kinderboeken en drink warme kopjes koffie/thee/chocolademelk en op z'n tijd een borreltje of andere versnapering, knabbel ik aan zelfgebakken koekjes. Snuif de geuren van het goede zomerleven en red verdwaalde lieveheersbeestjes en vlindertjes.....
'Je gaat toch niet in een huisje in de tuin zitten, als je al een huis hebt met alles wat je wilt?'
*Boink!* (AU! terug op aarde) 'MUISMAN! Pffffff, nou, mag je ook niet op visite komen als ik ooit ooit ooit nog 'ns een buitenverblijfje ga bouwen... lekker puh'.
Anyway, vanavond liet iemand een tuinhuisje zetten. In z'n tuin ja, daar horen tuinhuisjes. Alhoewel... de tuin was meer een landgoed en het huisje een huis met hoofdletters. Maar dat mocht de pret niet drukken. Er werden mooie dingen gebouwd daar op het televisiescherm.
Nou ben ik gek op kleine huisjes, sterker nog, ik zou ook wel zo'n klein houten gevalletje in een hoekje van de tuin willen planten. Kijk ik over de velden, zittend achter m'n tafeltje voor het raampje met een laptop (ja hoor eens, wel draadloze verbinding met de wereld hoor!). Schrijf ik kinderboeken en drink warme kopjes koffie/thee/chocolademelk en op z'n tijd een borreltje of andere versnapering, knabbel ik aan zelfgebakken koekjes. Snuif de geuren van het goede zomerleven en red verdwaalde lieveheersbeestjes en vlindertjes.....
'Je gaat toch niet in een huisje in de tuin zitten, als je al een huis hebt met alles wat je wilt?'
*Boink!* (AU! terug op aarde) 'MUISMAN! Pffffff, nou, mag je ook niet op visite komen als ik ooit ooit ooit nog 'ns een buitenverblijfje ga bouwen... lekker puh'.
dinsdag 17 februari 2009
Secretaressedag
Ik kreeg vandaag een mailtje in mijn hoedanigheid als directeur zeg maar. Moet ik altijd invullen op papieren van de belasting en andere instanties. Wat is uw functie? 'Directeur van een eenmansbedrijf' schrijf ik dan en groei van trots 5 cm. Inmiddels ben ik 3 meter 60. Muisman vindt dat niet grappig, want nou toren ik wel heel erg ver boven hem uit. Loop dan maar eens hand in hand.
Anyway, ik kreeg een mailtje dat de nationale secretaressedag eraan zit te komen. 16 april om precies te zijn. En je kunt de onmisbare rechterhand van elke directeur ook opgeven voor secretaresse van het jaar. 'Zet haar op een voetstuk!' Nou ben ik mijn eigen rechterhand en om nou mezelf te fêteren ... weet niet. Maar ik kan natuurlijk wel even met de linkerhand op m'n schouder kloppen op de 16e! 'Goed gedaan wijffie', zou ik er dan bijvoorbeeld bij kunnen zeggen,'Als ik jou niet had en er was geen stroom, dan zaten we wel mooi met de gebakken peren in het donker'.
Goed. Ga ik me nu even met de belastingen bezighouden.
Anyway, ik kreeg een mailtje dat de nationale secretaressedag eraan zit te komen. 16 april om precies te zijn. En je kunt de onmisbare rechterhand van elke directeur ook opgeven voor secretaresse van het jaar. 'Zet haar op een voetstuk!' Nou ben ik mijn eigen rechterhand en om nou mezelf te fêteren ... weet niet. Maar ik kan natuurlijk wel even met de linkerhand op m'n schouder kloppen op de 16e! 'Goed gedaan wijffie', zou ik er dan bijvoorbeeld bij kunnen zeggen,'Als ik jou niet had en er was geen stroom, dan zaten we wel mooi met de gebakken peren in het donker'.
Goed. Ga ik me nu even met de belastingen bezighouden.
maandag 16 februari 2009
Werkelijk alles!!
Sam had het aan de stok met Vrouw Ekster van hiernaast. Hij had zich vergrepen aan het gaspedaaltje van de naaimachien. De stekker zat niet meer aan het snoertje. Beide onderdelen lagen onder een tafel, als stille getuigen van het kleine drama. Een vakkundige sloopsessie, dat moet ik Sam nageven. Precies op het lasje. 'Ooowwjeee, doet ie anders nooit', zei ik nog in zwak verweer, maar het was natuurlijk gewoon vervelend.
Anyway, in het kader van het-glas-is-halfvol-denken ben ik natuurlijk al heel blij dat het gaspedaaltje niet z'n maag zat en er een stekkertje uit z'n waffel hing. Kun je ook nog hebben natuurlijk. Muisman monteerde een mooie nieuwe stroomplug en zo was het leed al gauw weer geleden.
Goed, ga ik nu ff... uhh... wacht even hoor. Verdeurie nog aan toe. Zit ie nou echt aan éen van m'n schoenen te kauwen? Werkelijk! Het gaat van kwaad tot erger hier! Misschien kan die ekster een muilkorfje naaien... zucht! :P
Anyway, in het kader van het-glas-is-halfvol-denken ben ik natuurlijk al heel blij dat het gaspedaaltje niet z'n maag zat en er een stekkertje uit z'n waffel hing. Kun je ook nog hebben natuurlijk. Muisman monteerde een mooie nieuwe stroomplug en zo was het leed al gauw weer geleden.
Goed, ga ik nu ff... uhh... wacht even hoor. Verdeurie nog aan toe. Zit ie nou echt aan éen van m'n schoenen te kauwen? Werkelijk! Het gaat van kwaad tot erger hier! Misschien kan die ekster een muilkorfje naaien... zucht! :P
zaterdag 14 februari 2009
Wat ik eigenlijk bedoel is....
Moest ik laatst met terugwerkende kracht even heel hard lachen. Ineens kreeg ik een soort van epifanie. Nouja, niet helemaal, maar ik ben gek op het woord, dus als ik het ook maar enigszins kan gebruiken, zal ik het niet uit de weg gaan! Ik kreeg dus een enorm inzicht als het ware.
De twee jehovamannen die afgelopen zondag aanbelden, waren heel aardig. We hielden even een praatje over aardse zaken, nadat ik duidelijk had gemaakt dat discussie over niet-aardse theorieën, geen optie was . Anyway, opeens zei één van de mannen uit het niets: ‘Ik hoop niet dat u het erg vindt dat ik strakjes op dat braakliggende terrein daar, een plasje ga doen’ en hij wees naar de overkant. Zijn collega keek enigszins gegeneerd en glimlachte verontschuldigend alsof ie wilde zeggen; 'ja, je kunt je partner in crime uhhh faith, niet altijd zelf uitkiezen hè.
‘Welnee’, antwoordde ik, ‘Ga rustig uw gang. Kijk ik straks toch gewoon een tijdje niet naar buiten, die richting uit’. Tja, op het ergens vreemd van opkijken zul je me niet snel betrappen. Jàààààren thuiszorg laat zo z’n sporen na eej. Afijn, pas veel later realiseerde ik me dat de man zichzelf op wel heel indirecte wijze had uitgenodigd om gebruik te mogen maken van het toilet…..
Hahahahahahaha, malle man. geleuf je toch niet. :P
De twee jehovamannen die afgelopen zondag aanbelden, waren heel aardig. We hielden even een praatje over aardse zaken, nadat ik duidelijk had gemaakt dat discussie over niet-aardse theorieën, geen optie was . Anyway, opeens zei één van de mannen uit het niets: ‘Ik hoop niet dat u het erg vindt dat ik strakjes op dat braakliggende terrein daar, een plasje ga doen’ en hij wees naar de overkant. Zijn collega keek enigszins gegeneerd en glimlachte verontschuldigend alsof ie wilde zeggen; 'ja, je kunt je partner in crime uhhh faith, niet altijd zelf uitkiezen hè.
‘Welnee’, antwoordde ik, ‘Ga rustig uw gang. Kijk ik straks toch gewoon een tijdje niet naar buiten, die richting uit’. Tja, op het ergens vreemd van opkijken zul je me niet snel betrappen. Jàààààren thuiszorg laat zo z’n sporen na eej. Afijn, pas veel later realiseerde ik me dat de man zichzelf op wel heel indirecte wijze had uitgenodigd om gebruik te mogen maken van het toilet…..
Hahahahahahaha, malle man. geleuf je toch niet. :P
vrijdag 13 februari 2009
wordt vervolgd
Als je bijna elke dag een berichtje schrijft krijgen de logjes iets weg van een vervolgverhaal. Dus.. nou... uhh.... Minimuis? Kan ik kort over zijn: nog geen Muis van een cm of 50 te bekennen. En Sam? Nou, die is wel een beetje zielig. Hij heeft last van groeipijnen. Das niet zo mooi. Het bot groeit simpel gezegd sneller dan het botvlies. Dat veroorzaakt nare pijn en doet het beestje vanuit het niets hinkepoten. Gelukkig gaat het vanzelf over, al kan het nog wel een jaar duren, maar er is geen blijvende schade.
'Je moet ander voer, Sam', zei de dierenarts, 'met minder eiwit, zodat je wat minder hard groeit én een beetje pijnstilling om het bewegen wat prettiger te maken'. 'jajajaja.... mmmmm, lekkere drankjes heb je', smakte Sam, terwijl hij genoeglijk aan het spuitje sabbelde dat de assistente in z'n waffeltje hield, 'mag ik nog wat?' Dat mocht niet. 'elke dag een beetje', zei ze op besliste toon, 'tot het beter met je gaat' en ze knoedelde hem nog eens flink. 'Het is net een witte knuffel', zei Sams heldin met de armen om um heen en haar hoofd tegen z'n nek. 'Je mag um wel eens een dagje lenen hoor', zeiden wij ruimhartig... maarruhhh jaweh/allah/onze lieve heer/etc. hoorden ons brommen. Tis wel onze Sam hè :P
'Je moet ander voer, Sam', zei de dierenarts, 'met minder eiwit, zodat je wat minder hard groeit én een beetje pijnstilling om het bewegen wat prettiger te maken'. 'jajajaja.... mmmmm, lekkere drankjes heb je', smakte Sam, terwijl hij genoeglijk aan het spuitje sabbelde dat de assistente in z'n waffeltje hield, 'mag ik nog wat?' Dat mocht niet. 'elke dag een beetje', zei ze op besliste toon, 'tot het beter met je gaat' en ze knoedelde hem nog eens flink. 'Het is net een witte knuffel', zei Sams heldin met de armen om um heen en haar hoofd tegen z'n nek. 'Je mag um wel eens een dagje lenen hoor', zeiden wij ruimhartig... maarruhhh jaweh/allah/onze lieve heer/etc. hoorden ons brommen. Tis wel onze Sam hè :P
donderdag 12 februari 2009
het wil niet....
Ach m'n Sammetje toch. Hij krukt nog steeds. vandaag had de dierenarts geen tijd, maar morgen gaan we even naar um toe. Het gaat gewoon niet beter met het pootje van het arme beest. zielig hè. Hoop dat er niks vervelends achter weg komt.

Op deze foto is Sam trouwens niet zielig, maar vindt hij zichzelf wél zielig. hij wil namelijk naar binnen, want alleen buiten spelen, daar wordt ie niet blij van. Nu met de zere poot ligt het witte monster eigenlijk vooral te slapen. Misschien gaat het met dieren wel net als met mensen. Kun je iets niet, dan wil je het juist supergraag en droomt Sam nu van het in z'n uppie rondspringen in de tuin. Mwahhh, weet niet... Maaruhmm, ik mag het raam van de keukendeur wel eens even wassen zeker... :P

Op deze foto is Sam trouwens niet zielig, maar vindt hij zichzelf wél zielig. hij wil namelijk naar binnen, want alleen buiten spelen, daar wordt ie niet blij van. Nu met de zere poot ligt het witte monster eigenlijk vooral te slapen. Misschien gaat het met dieren wel net als met mensen. Kun je iets niet, dan wil je het juist supergraag en droomt Sam nu van het in z'n uppie rondspringen in de tuin. Mwahhh, weet niet... Maaruhmm, ik mag het raam van de keukendeur wel eens even wassen zeker... :P
woensdag 11 februari 2009
Kom 'ns tevoorschijn als je durft!
Die Minimuis neemt er wel z'n gemak van hoor. 8 februari was de afspraak en nou is die kleine drol er nog niet. Verdeurie, daar zat ik dus maar mooi mee vanmiddag, want toen was z'n mama-to-be behoorlijk in de meerderheid met het spelletje scrabble dat we speelden. Twee paar hersens in één persoon, dat is toch niet eerlijk! Kreeg ik tot drie keer toe een pak slaag! Geen wonder natuurlijk. Tssss. Ik zeg: Kom tevoorschijn als je durft kleine wurm!!
dinsdag 10 februari 2009
eerst heb je een zaadje en dan een plant... wondere wereld
Dit zijn de peperplantjes van vorig jaar. Die groene lijken wel paprika's en die gele nou, die waren niet echt een meter lang hoor! Cm of 10. Ik kwam de foto's net tegen in een verkeerd mapje. Tja, dan vraag je erom om op het web geslingerd te worden.


En dan ga ik nou ff paprikaatjes zaaien. De paprika Jubilandska (voorheen Lange Rode *uhh niet schelden ja!*). Een mooie rode, dat ook. Ik ga er vast van jubelen, maar voor als dat zover is, zullen we aardig verder in de tijd zitten, met lange dagen en hopelijk veel zon. Buiten is het nu weer koud en guur en in de aanbouw is het ook niet echt behaaglijk. Ga ik toch lekker op het aanrecht met grond en zaadjes goochelen! Als morgen de groente knarst tussen de tandjes, weten we in elk geval hoe het komt!
En dan ga ik nou ff paprikaatjes zaaien. De paprika Jubilandska (voorheen Lange Rode *uhh niet schelden ja!*). Een mooie rode, dat ook. Ik ga er vast van jubelen, maar voor als dat zover is, zullen we aardig verder in de tijd zitten, met lange dagen en hopelijk veel zon. Buiten is het nu weer koud en guur en in de aanbouw is het ook niet echt behaaglijk. Ga ik toch lekker op het aanrecht met grond en zaadjes goochelen! Als morgen de groente knarst tussen de tandjes, weten we in elk geval hoe het komt!
maandag 9 februari 2009
Wat moet ze daar nou weer mee!
Leuke koop gedaan op de veiling joh! Een kavel met 160 rollen lint (per rol ong 20 meter) en nog wat borduurgaren. verder een kavel met kleinvakspul, 42 items ook handwerk gerelateerd. Wat voor items precies trouwens wordt nog een verrassing. Maar als ik het plaatje zo bestudeer zitten er wel wat grappige dingetjes bij.

De rollen lint passen in het plan om centjes te verdienen met de site babymuis.nl. Daar is nu nog niks te beleven hoor, maar dat moet in de toekomst toch anders worden. Hoe en wat, dat komt vast nog wel voorbij dit jaar!

Vrolijk zooitje hierboven eej. Nou, Ga ik nou maar even naar de buuf, die kan wel wat hulp gebruiken met 'r vlaggetjesmanie. Blij dat ze over een maand vertrokken is. Uhhhh, zei ik dat? Das nou ook niet aardig. Schrap die opmerking maar hoor, want het is echt bovenstebeste vogel, maar die vlaggetjes......Tssssss :P

De rollen lint passen in het plan om centjes te verdienen met de site babymuis.nl. Daar is nu nog niks te beleven hoor, maar dat moet in de toekomst toch anders worden. Hoe en wat, dat komt vast nog wel voorbij dit jaar!

Vrolijk zooitje hierboven eej. Nou, Ga ik nou maar even naar de buuf, die kan wel wat hulp gebruiken met 'r vlaggetjesmanie. Blij dat ze over een maand vertrokken is. Uhhhh, zei ik dat? Das nou ook niet aardig. Schrap die opmerking maar hoor, want het is echt bovenstebeste vogel, maar die vlaggetjes......Tssssss :P
zondag 8 februari 2009
Elk jaar hetzelfde verhaal...
‘Hou ‘ns op! Straks heb je nog een piercing ook’, mopper ik tegen Sam als ie voor de zoveelste keer zijn snuit tussen riek en riet probeert te steken. Ik ben bezig met m’n favoriete klusje (NOT!) hekkelen. Hekkelen is übersuf, met hoofdletters, maar helaas hoort het erbij als je een tuin met sloot hebt. De sloot moet elk jaar van bodem tot rand schoon! Nouja sloot, we zijn al blij als er een paar centimeter water in blijft staan.
Anyway, de echte slootkenner onder ons zegt nu: hekkelen? Begin februari? Dat is toch helemàààààl niet het goede moment? Moet in de nazomer Muismensen! Vertel ons wat! We hebben namelijk inmiddels een traditie opgebouwd. Binnenkort krijgen we dan ook vast een taart van het waterschap aangeboden, wegens volhardend gedrag, onderstreept met een mooie plaquette voor op de schoorsteen. ‘Hulde aan de familie Muis. Voor het 10 jaar lang pas hekkelen na de tweede aanmaning én ook nog op de laatste dag’, staat er dan gegraveerd in het bronzen plaatje.
De term aanmaning kun je trouwens best vervangen voor bedreiging. ‘Als u die sloot nou nog niet schoonmaakt, zullen wij het wel even voor u doen’, meldt de brief in klare taal; 'en dan zult u het weten ook!’ Of zoals een waterschapsman ooit tegen ons zei: ‘en dan krijg je een rekening, daar lusten de honden geen brood van’. Die toon begrijp ik wel. Tja, sommigen onder ons hebben een beetje dwang uhhhm, ik bedoel aansturing nodig hè? :P
Dus elk jaar op die beroemde laatste dag vergaren wij al onze moed en stappen kreunend richting slootrand. Muisman maait en baggert en ik voer de rotzooi af. En elk jaar staan we dan wat schaapachtig te lachen als na zo’n 2 uur de klus geklaard is. Het is eigenlijk een fluitje van een cent vinden we dan. Over (über)suf gesproken.
Afijn, Sam en Wolf waren ook goed bezig. Kijk maar. Sorry voor de beeldkwaliteit, we zitten hier wat in een achtergebleven gebied, maar als je goed kijkt, kun jij sneller zien wat Sam eerst niet zag!
Anyway, de echte slootkenner onder ons zegt nu: hekkelen? Begin februari? Dat is toch helemàààààl niet het goede moment? Moet in de nazomer Muismensen! Vertel ons wat! We hebben namelijk inmiddels een traditie opgebouwd. Binnenkort krijgen we dan ook vast een taart van het waterschap aangeboden, wegens volhardend gedrag, onderstreept met een mooie plaquette voor op de schoorsteen. ‘Hulde aan de familie Muis. Voor het 10 jaar lang pas hekkelen na de tweede aanmaning én ook nog op de laatste dag’, staat er dan gegraveerd in het bronzen plaatje.
De term aanmaning kun je trouwens best vervangen voor bedreiging. ‘Als u die sloot nou nog niet schoonmaakt, zullen wij het wel even voor u doen’, meldt de brief in klare taal; 'en dan zult u het weten ook!’ Of zoals een waterschapsman ooit tegen ons zei: ‘en dan krijg je een rekening, daar lusten de honden geen brood van’. Die toon begrijp ik wel. Tja, sommigen onder ons hebben een beetje dwang uhhhm, ik bedoel aansturing nodig hè? :P
Dus elk jaar op die beroemde laatste dag vergaren wij al onze moed en stappen kreunend richting slootrand. Muisman maait en baggert en ik voer de rotzooi af. En elk jaar staan we dan wat schaapachtig te lachen als na zo’n 2 uur de klus geklaard is. Het is eigenlijk een fluitje van een cent vinden we dan. Over (über)suf gesproken.
Afijn, Sam en Wolf waren ook goed bezig. Kijk maar. Sorry voor de beeldkwaliteit, we zitten hier wat in een achtergebleven gebied, maar als je goed kijkt, kun jij sneller zien wat Sam eerst niet zag!
zaterdag 7 februari 2009
Niet er aan, maar er onder...
Ik was vergeten hoe het voelt om onder een tafel te zitten. Mijn laatste ‘onderduik-experience’ staat me zo één, twee, drie, niet bij, dus ik vermoed dat het gebeuren geruime tijd in het verleden ligt. Misschien wel van toen ik als kind grote lappen stof over een tafel drapeerde, waardoor een soort van bedoeïnentent ontstond, de zijkanten vormgegeven door bijzettafeltjes en stoelen die de binnenruimte aanzienlijk vergrootten. Kon je mooi spelen. Verstopt, maar wel met overzicht op de buitenwereld door de diverse tentopeningen.
Sam lag onder de eettafel ernstig mijn aandacht te trekken. “Joh, ben je sneu?’, zei ik, ‘nou, dan kom ik toch even bij je.’, en liet me tussen stoel en tafelblad naar beneden, op het vloerkleed glijden. Daar lag ik, samen met de geblesseerde viervoeter, knusjes, vanuit ons eigen wereldje, een tijdje te kijken naar de dingen op ooghoogte, beschermd door het hout boven onze hersenpannen en stoelen aan de flanken. Tenminste zo voelde het. Das dan toch apart hoor, zo’n soort van vacuümpje of miniwereldje dat ontstaat. Misschien gevoed door de wetenschap dat je niet meteen opgemerkt zult worden, maar wel zelf alles (wat niet zweeft) kunt volgen? Sam dacht helaas al vrij snel dat er gespeeld moest worden, dus de rust werd ruw verstoord.
Toch een aanrader :P
Sam lag onder de eettafel ernstig mijn aandacht te trekken. “Joh, ben je sneu?’, zei ik, ‘nou, dan kom ik toch even bij je.’, en liet me tussen stoel en tafelblad naar beneden, op het vloerkleed glijden. Daar lag ik, samen met de geblesseerde viervoeter, knusjes, vanuit ons eigen wereldje, een tijdje te kijken naar de dingen op ooghoogte, beschermd door het hout boven onze hersenpannen en stoelen aan de flanken. Tenminste zo voelde het. Das dan toch apart hoor, zo’n soort van vacuümpje of miniwereldje dat ontstaat. Misschien gevoed door de wetenschap dat je niet meteen opgemerkt zult worden, maar wel zelf alles (wat niet zweeft) kunt volgen? Sam dacht helaas al vrij snel dat er gespeeld moest worden, dus de rust werd ruw verstoord.
Toch een aanrader :P
vrijdag 6 februari 2009
Hink-stap
Sam liep zomaar te mankepoten. 'Stel je niet zo aan joh!', riep ik nog, ongevoelig als ik ben, maar het beestje bleef onverminderd met de linker voorpoot trekken. Groot raadsel hoe ie aan de blessure komt. De mooie leren voetzooltjes zijn gaaf en ik kan naar hartelust (de spellingscontrole zegt hartenlust, maar dat bekt in mijn beleving voor geen meter, dus ik pas hier even de muisspelling toe, maar dit terzijde)uhhhh.. oja, ik kan naar hartelust knijpen en trekken aan de botjes. Geeft ie geen kik, terwijl als ik alleen maar wijs naar z'n oortjes voor een paar schelpverzorgende druppeltjes, de buren denken dat het luchtalarm afgaat. Gek hè. Maar even aanzien. Ik heb wel net een verzekering afgesloten voor de sneuaard, nou hoop ik niet dat ie denkt dat we er op deze manier een slaatje uit kunnen slaan...
Anyway, ondertussen hadden we allebei een goede reden om binnen te blijven. Sam om z'n pootje te ontzien en ik uit solidariteit en om wat achterstallige administratie op te pakken. Zonde van de mooie dag? Ben je gek! Er zijn er nog veel meer waar die vandaan kwam, weet ik zeker!
Anyway, ondertussen hadden we allebei een goede reden om binnen te blijven. Sam om z'n pootje te ontzien en ik uit solidariteit en om wat achterstallige administratie op te pakken. Zonde van de mooie dag? Ben je gek! Er zijn er nog veel meer waar die vandaan kwam, weet ik zeker!
donderdag 5 februari 2009
Gespot!
Gespot in de tuin: LENTE! Signalement, wit kopke, lange armen en kekke steeltjes. Naam: Sneeuwklokjes, niet door laten ontmoedigen!!!

We stonden er trouwens wel bijna boven op, op dit mooie polletje fris leven, Sam en ik, spelend in de tuin met de pieppieppiep-bal. Sam liet vol overgave zijn kaken open en dicht klappen en genoot van het irritante geluid dat hij ermee bewerkstelligde.
Ik denk dat ik nu al weet dat mijn kleinkind geen pieppieppiepbal van me krijgt *maakt notitie van voornemen ter steun in zwakke momenten*. Al zal de minimuis er niet mee gaan lopen malen zoals Sam, de handjes kunnen er vast ook wat van. Owwwww.. maar hoe moet dat dan met rommeldebommeldebom-trommels, de hie(hoge toon inademen)ha(lage toon uitademen)hie-ha- harmonika's of de tet-tèdèh-dèèèèèèhhhtoeters! Pfeww, lastige materie. Misschien is een pieppieppiepbal dan zo erg nog niet eej!

We stonden er trouwens wel bijna boven op, op dit mooie polletje fris leven, Sam en ik, spelend in de tuin met de pieppieppiep-bal. Sam liet vol overgave zijn kaken open en dicht klappen en genoot van het irritante geluid dat hij ermee bewerkstelligde.
Ik denk dat ik nu al weet dat mijn kleinkind geen pieppieppiepbal van me krijgt *maakt notitie van voornemen ter steun in zwakke momenten*. Al zal de minimuis er niet mee gaan lopen malen zoals Sam, de handjes kunnen er vast ook wat van. Owwwww.. maar hoe moet dat dan met rommeldebommeldebom-trommels, de hie(hoge toon inademen)ha(lage toon uitademen)hie-ha- harmonika's of de tet-tèdèh-dèèèèèèhhhtoeters! Pfeww, lastige materie. Misschien is een pieppieppiepbal dan zo erg nog niet eej!
woensdag 4 februari 2009
Sneu
Ach verdeurie, dat was wel een hele grote teleurstelling voor Wolf, toen de postbode onze langverwachte kerstpakketkip door de brievenbus mikte. Je zag um denken.... dit is wel een heel plat exemplaar en toen de envelop inderdaad slechts een afbeelding van het pluimveewezen bevatte, droop ie kreunend af.
Tja, ik had het onze viervoeter nog zo uitgelegd. Je adopteert een kip, maar hij komt niet in je huis wonen. Je zorgt er op die manier voor dat z'n snavel niet afgetopt wordt en dat ie lekker vrij rond kan drentelen om z'n maaltje bijeen te scharrelen. In ruil daarvoor krijg je dan een jaar lang elke maand 6 eitjes. Maar ik zag het wel, de boodschap kwam bij lange na niet aan...
Sneu hè. Anyway, 'adopteer een kip' was een optie die je aan kon vinken in het 'zoek zelf je kerstpakket uit' boekje, dus zo geschiedde. Ga ik nu maar eens kijken waar al die lekkere eitjes op te halen zijn!
oja, voor de nieuwe webbers en webberinnetjes, dit is Wolf (hier nog vol gemoedsrust)
Tja, ik had het onze viervoeter nog zo uitgelegd. Je adopteert een kip, maar hij komt niet in je huis wonen. Je zorgt er op die manier voor dat z'n snavel niet afgetopt wordt en dat ie lekker vrij rond kan drentelen om z'n maaltje bijeen te scharrelen. In ruil daarvoor krijg je dan een jaar lang elke maand 6 eitjes. Maar ik zag het wel, de boodschap kwam bij lange na niet aan...
Sneu hè. Anyway, 'adopteer een kip' was een optie die je aan kon vinken in het 'zoek zelf je kerstpakket uit' boekje, dus zo geschiedde. Ga ik nu maar eens kijken waar al die lekkere eitjes op te halen zijn!
oja, voor de nieuwe webbers en webberinnetjes, dit is Wolf (hier nog vol gemoedsrust)
dinsdag 3 februari 2009
Komt er aan!
De vuurrode zon scheen vanmorgen over het bevroren gras, terwijl ik luisterde naar de vriendelijke roekoeh-geluiden van een duif. Ultiem zomergeluid vind ik dat, koerende duiven. Waarom noemen ze dat nou zo trouwens, wie heeft dat bedacht.
Hoort u dat?
Wat?
Nou dat roekoehhh roekoehhh..
Ah dat!
Hoe zullen we het noemen..
Uhhh….. koeren natuurlijk!
Maar ze zeggen roekoehhh en niet koeroehhh koeroehhh
Sjemig man, roekoeh-en bekt van geen meter. KOEREN en daarmee basta!
Uhhh. ok
Zo ging het. Anyway, het voelde deze ochtend alsof ik een seintje kreeg. Iets in de trant van, nog ff en dan gaat het weer los. Heerlijk vooruitzicht. Ik bespiedde onze huisspecht, die goedmoedig op de bast van een Els klopte. De boom heeft al geruime het predikaat ‘rijp voor de schroot’gekregen, maar staat er nog steeds. Misschien bracht spechtmans de ongelukkige ook een boodschap. In morse ofzo. Iets van ‘geen zorgen boom, klop-klop voor de bewoners van dit muizenkot in beweging zijn, hebben we al weer heel wat jaargetijden achter de rug, klop-klop, je staat nog wel ff’. Zeldzaam wijze specht zou dat dan wezen, want gelijk heeft ie.
Het was een prachtige start van de tweede nationale kasdag. Heb een etage gemaakt op de werktafels en een plank boven de kraan. Nou moest ik me maar eens sterk maken voor een paar bakken waar de kleine potjes in kunnen staan. Misschien zijn oude dienbladen wat…
Hoort u dat?
Wat?
Nou dat roekoehhh roekoehhh..
Ah dat!
Hoe zullen we het noemen..
Uhhh….. koeren natuurlijk!
Maar ze zeggen roekoehhh en niet koeroehhh koeroehhh
Sjemig man, roekoeh-en bekt van geen meter. KOEREN en daarmee basta!
Uhhh. ok
Zo ging het. Anyway, het voelde deze ochtend alsof ik een seintje kreeg. Iets in de trant van, nog ff en dan gaat het weer los. Heerlijk vooruitzicht. Ik bespiedde onze huisspecht, die goedmoedig op de bast van een Els klopte. De boom heeft al geruime het predikaat ‘rijp voor de schroot’gekregen, maar staat er nog steeds. Misschien bracht spechtmans de ongelukkige ook een boodschap. In morse ofzo. Iets van ‘geen zorgen boom, klop-klop voor de bewoners van dit muizenkot in beweging zijn, hebben we al weer heel wat jaargetijden achter de rug, klop-klop, je staat nog wel ff’. Zeldzaam wijze specht zou dat dan wezen, want gelijk heeft ie.
Het was een prachtige start van de tweede nationale kasdag. Heb een etage gemaakt op de werktafels en een plank boven de kraan. Nou moest ik me maar eens sterk maken voor een paar bakken waar de kleine potjes in kunnen staan. Misschien zijn oude dienbladen wat…
maandag 2 februari 2009
De nationale kasdagen!
M'n kasje is, op het door Muisman geïnstalleerde water en licht na, nog maagdelijk leeg. Hoog tijd dus om een begin te maken met de inrichting. Sam en ik struinden in de voorraad afvalhout naar bruikbare balkjes en plaatmateriaal en toen kon het feest beginnen.
We waren een middagje bezig, maar toen hadden we ook wat. Dat wil zeggen, ik had twee tafeltjes en Sam z'n buik vol met vindsels zeg maar. Het beest kan alles gebruiken in die bakkes van um. Anyway, tussen beide werkbladen maak ik nog een wasbakje, maar die moet ik nog voor een prikkie op de kop zien te tikken. Ja hoor eens, alles van afvalhout en dan een dure spoelbak.. dat kan niet eej.
Nou, als je nog wilt weten wat we gemaakt hebben, moet je hier maar even kijken. De serie begint met 'dop op je kop!' Das voor de oortjes hè, dat je kunt blijven horen zeg maar... (als je de pagina even ververst start de slideshow bij het begin).
We waren een middagje bezig, maar toen hadden we ook wat. Dat wil zeggen, ik had twee tafeltjes en Sam z'n buik vol met vindsels zeg maar. Het beest kan alles gebruiken in die bakkes van um. Anyway, tussen beide werkbladen maak ik nog een wasbakje, maar die moet ik nog voor een prikkie op de kop zien te tikken. Ja hoor eens, alles van afvalhout en dan een dure spoelbak.. dat kan niet eej.
Nou, als je nog wilt weten wat we gemaakt hebben, moet je hier maar even kijken. De serie begint met 'dop op je kop!' Das voor de oortjes hè, dat je kunt blijven horen zeg maar... (als je de pagina even ververst start de slideshow bij het begin).
zondag 1 februari 2009
fluiten
Verdeurie zeg, Horen jullie dat? De wind fluit om het huis. Echt dat ouderwetse hoge suisgeluid, dat je associeert met winterslaap, Schotse borrels, dampende borden stamppot, pruttelende koffiepotten, chocoladebonbons, zelfgebreide sokken en een knapperend haardvuur.
Owww, we komen net thuis. De wind voelde buiten zo mogelijk nog kouder dan het gefluit nu doet vermoeden. De temperatuur in huis haalt amper de 17 graden. Schotland schittert door afwezigheid, een winterslaap lijkt niet realistisch, de chocola is op, de koelkast leeg(eeg,eeg,eeg) en onze sokken zijn synthetisch. Blijft over de koffie en het vuur.
Hmm… er moet een nieuw pak aangebroken worden (en laten Muisman en ik nou allebei een hekel hebben aan het ritueel van koffiepak openen, in voorraadbus leegschudden… altijd knoeien op het aanrecht, bon uitknippen… zucht) en de houtkachel straalt kilte uit. Drommels. Er moet dus ook nog iemand naar het houthok!
‘Muisman, trek eens aan een lucifer! Bij de korte haal jij en anders ik... ‘ Tsss…. Ben ik de klos zeker? Ik wou maar zeggen.. zó romantisch is de winter nou ook weer niet.
*trekt muts over de oren en stapt het natuurgeweld in*
Owww, we komen net thuis. De wind voelde buiten zo mogelijk nog kouder dan het gefluit nu doet vermoeden. De temperatuur in huis haalt amper de 17 graden. Schotland schittert door afwezigheid, een winterslaap lijkt niet realistisch, de chocola is op, de koelkast leeg(eeg,eeg,eeg) en onze sokken zijn synthetisch. Blijft over de koffie en het vuur.
Hmm… er moet een nieuw pak aangebroken worden (en laten Muisman en ik nou allebei een hekel hebben aan het ritueel van koffiepak openen, in voorraadbus leegschudden… altijd knoeien op het aanrecht, bon uitknippen… zucht) en de houtkachel straalt kilte uit. Drommels. Er moet dus ook nog iemand naar het houthok!
‘Muisman, trek eens aan een lucifer! Bij de korte haal jij en anders ik... ‘ Tsss…. Ben ik de klos zeker? Ik wou maar zeggen.. zó romantisch is de winter nou ook weer niet.
*trekt muts over de oren en stapt het natuurgeweld in*
Abonneren op:
Posts (Atom)
