Oranje boven!

Worteltjes is niet zo mijn ding weet de trouwe lezer en dan heb ik het niet over de smaak (want ze zijn lekkerrrrr), maar over het telen ervan. Nou had ik laatst in het kader van 'aan een stom restje wortelzaad heb je ook niks', toch nog maar wat zaaisel in de grond gestopt. Wat denk je... groeien er zomaar echte worteltjes! Tis toch geweldig.

Doet de balans weer ruimschoots naar de positieve kant uitslaan. Was vandaag namelijk even in een kledingwinkel, staat de balietroel (alle anderen noem ik gewoon mensen die in een winkel werken of winkelpersoneel of het meisje van de kassa enz. enz. hoor!) uitgebreid te telefoneren over zaken die ik helemaal niet wil weten. Vind ik toch wel zo vreselijk ongrappig, dat soort dingen. ECHT WAAR! Anyway, kocht ik twee shirtjes, twee voor een tientje, dacht ik..... staat er natuurlijk op het bordje VANAF, maar dan in kleine letters en dat zie je dan pas als alles al aangeslagen is....

TSSSSSS..... Jammer dat ik m'n (ongewassen) worteltjes thuis had laten liggen, anders had ik er even mee (geslagen) gegooid.

Waarheden

Was ik gisteren nog verguld met Sam aan m'n voeten, vandaag niet meer, want we hebben net een avondwandeling gemaakt en het regende. Regen geeft nattigheid luidt een oud gezegde en je kan zeggen wat je wilt, maar er zit een kern van waarheid in die oude volksuitspraken. Gelukkig kan ik m'n voeten optrekken, dus de sokjes blijven droog.

Een andere wijsheid luidt: Is het hondenvachtje nat, dan heus, zet een knijper op je neus. Nouja, hondenbezitters kennen de kwaal. Ook fijn in de auto. Ik las laatst de tip dat je een bakje met koffiemaalsel in je mobiel moet zetten, dat vreet de vieze geuren op. Wil ik toch eens proberen. Voordeel van geur is dat het went zolang je de geteisterde ruimte niet uitgaat, dus voorlopig blijf ik hier maar even zitten op de bank :P.

Anyway, ben druk met mijn project en wat minder met de huis en tuindingen in het muizennest. Zit veel achter de computer en moet ook regelmatig op pad. Het maken van vragen voor interviews doet de hersentjes kraken. Dat wist ik wel, maar elke keer verbaast het me weer hoe makkelijk je niet een antwoord krijgt op dat wat je wilde weten. Foute vraagstelling. Gelukkig geldt ook hier het eeuwenoude gezegde: oefening baart kunst eej!

Krak

Net terug van weggeweest. Sam had zich tijdens de eenzame opsluiting goed gedragen. Maar een paar schilfertjes van de deurpost. In elk geval geen sporen van hardnekkig ontsnapgedrag. Gelukkig maar. Het beestje heeft vaak gezelschap van ons, maar zo nu en dan moet ie toch een paar uurtjes alleen kunnen zijn eej!

Vanmorgen tijdens de ochtendwandeling vond Sam een muis langs de weg. Een niet levend exemplaar, in de volksmond ook wel een dooie genoemd. Moest ie even op kauwen. Hoe meer ik riep dat het leuk geweest was, hoe sneller z'n kaken maalden. Alsof het een stukje kauwgom betrof. De grote finale was het kraken van het schedeltje. Naar geluidje hoor. afijn, toen was het muizenlijkje definitief van het aardse naar het inwendige overgegaan....

Tja, soms is het witte monster écht een monster. Somssss, niet vaak. Nou is ie bijvoorbeeld heul lief en ligt aan mijn voeten. Lekker warm, dat wel. Dussuhhh... Ik vraag geen sloffen aan sinterklaas, dat kan ik je nou al vertellen.

Voorraadje

Ik heb eindelijk weer ruimte (en licht) in mijn koelkast met het verdwijnen van twee enorme Ceetjes*, wat zeg ik CEEEEEES,ze waren wel 40 cm denk ik, richting jampan. Jampan lees je als sjempan, begrepen jullie wel hè. In die enorme pan dus,werden de CEEEES omgesmolten tot ZEVEN potjes courgette/citroen/sinaasappeljam. Dus voorlopig kunnen we vooruit!

Daarna waren de pruimen aan de beurt. Alle rode lantaarntjes die er nog hingen, verdwenen uit de boom en ondergingen na het verwijderen van de pit hetzelfde lot als de Ceemannen. 5 grote potten vol pruimenzoet leverde het op. Ze moesten zo langzamerhand wel verwerkt hoor, want de vruchten waren rijper dan rijp inmiddels. Afijn, voor mensen die eigenlijk vrij weinig jam eten zitten we er (alweer?) warmpjes bij zal ik maar zeggen...

*Courgettes

Heet!

527 gram boontjes geplukt uit de tuin. Idee was om ze vanavond op te eten, maar dat plan werd omgegooid. Kwam door een sambalreccept dat ik vond op internet. Stonden we zomaar een hele tijd te koken, Muisman en ik. Op de foto kun je de ingrediënten zien. Bruine suiker, ketjap, zout, olie, bol knoflook, veul pepertjes en ui.

Afijn na een flink tijdje snijden en gezellig frutten en prutten werden we de trotse eigenaars van twee lekkere potjes homemade sambal. Deze twee. lollig niet!

Maar om op de boontjes terug te komen.... eten we die morgen! Misschien zellufswel uhhhhhm... sambalboontjes. :P

Owwwww, ongrappig

Deze jongen, ja deze met die enorme enorme neusgaten, ontdekte laatst dat ie de deur van zijn onvrijwillige gastverblijf (de gang) kon openen door tegen de deurkruk te springen. Kwam ik thuis en stond witmans, die zelfde met ook al van die blinkende hoektanden, dus al gezellig voor het raam van de keukendeur naar me te zwaaien.

Dat was niet de bedoeling!

Dus toen kocht ik een haakje, zodat het beest, die zwaarbe(snor)haarde witte dus eej, met z'n sterke kaken, niet nog eens op tafel kon dansen bij afwezigheid van de muis (of was het nou omgekeerd).Anyway, kom ik vanavond terug van weggeweest, lag er zaagsel op de grond voor de gangdeur. Blijkt die ene, die ja, met die dropneus, ook goeie nagels te hebben. In een poging het eerdere succes te evenaren had ie flink wat verf enzo van de deurpost geschraapt.

Nou heeft de flapperd pech, die ene, je weet wel met die grote stok in z´n waffeltje, want nou laten we hem morgen maar weer een uurtje alleen om te oefenen. Tja, vindt ie vast niet leuk, die witte met dat pretoog...

Lummel!

Achja, zo heeft iedereen z'n stokpaardje

Minimuis vind een slaapje doen tegenwoordig zóóóóóó 2008! Dus dat doet ze dan ook maar mondjesmaat begrijp je. Sam vaart er wel bij, want nu maken we sneller eens even een wandelingetje met z'n drieën.

Daar heb je die oma met die leuke minimuis en het witte hondje ook weer, zullen de mensen wel denken. Of nog mooier: daar heb je die oma met die leuke minimuis en het witte hondje ook weer, die zo keurig de poep van het beestje opruimt! Jawel!!!! Ach weet je, de afval van je viervoeter laten liggen is zóóóóóó'n vorige eeuwse shit man!

Al wonen er in de buurt van minimuis veel vorige eeuwers. Eerlijk waar. Ligt daar zo'n nagelschaargeknipt grasveldje te pronken met middenin een drol formaat Mount Everest. 'Is het kunst of een statement?', vroeg minimuis nog hoopvol terwijl ze speurend keek naar een vlaggetje of ander spannend accent. Ik moest haar teleurstellen, het was slechts een uiting van onverschilligheid. Mèèèèèn, kan er wel een boek over schrijven....

Anyway, een raadsel: dit zijn huisgenoten van minimuis.... wat ging hier niet goed.

Wat is het ook een druif hè, die Sam, laat ie z'n eten onder zijn neus vandaan stelen...

Groot hart

Het beestje kon best hard lopen, gezien het tempo waarop Sam er gisteravond achter aan holde. Daarom was het een verrassing dat z'n onderwerp van interesse een egel bleek te zijn.

Of het dezelfde was als die met de enorme snottebel van laatst, dat weet ik niet. Alle egels lijken op elkaar vind ik, maar dat zullen egels ook wel van ons mensen vinden en van witte herders natuurlijk. Maar daar kan ik ze geen ongelijk in geven. Veel witte herders hebben verdacht identieke smoeltjes.

Anyway, deze prikmans zat rustig te wachten tot z'n belager eindelijk iets anders zou gaan doen. Toch moest ik even ingrijpen, want Sam maakte nogal wilde speelse sprongen. Niet ondenkbeeldig dat hij hierbij op het bolletje zou gaan staan. Door mijn interventie zag de egel z'n kans schoon. 'Doei!', riep ie en drentelde de droge sloot in.

Toen gingen Sam en ik weer richting huis. Dat wil zeggen ik vertrok eerst en een tijdje daarna Sam, die wat moeite had om zich los te maken van zijn nieuwe speelvriend. Moest hem wel drie keer roepen. 'Waar bleef je nou joh!', zei ik knorrig toen ie er eindelijk aankwam.

'Ik wilde nog even afspreken voor morgen, maar de egel wil niet', sipte Sam met een sneu bekkie. Ach gossie, na al die andere ervaringen (bijvoorbeeld met katten) wist de goedzak het nog steeds niet....... liefde komt niet altijd van twee kanten.

Het begint met ik

Ik weet het niet hoor. Bloggen is best raar eigenlijk. Jezelf als stralend middelpunt etaleren in verhalen die voor iedereen die dat wil te volgen zijn. Maar goed, de eerste twee decennia van deze frisse eeuw worden vast geboekt onder de noemer 'het ultieme egotijdperk'. Doe ik fijn aan mee.

Anyway, de tegenbeweging komt vanzelf wel weer op gang. Wordt het IK-denken gereduceerd tot nul. Ben je nauwelijks met jezelf bezig. Krijgen we tijdens die hype Sire-spotjes in de zin van 'langzaam maar zeker worden we veel TE sociaal'. Maatschappelijke ontwrichting omdat iedereen alleen maar oog heeft voor (het welzijn van) de ander.... 'DENK NOU OOK EENS AAN JEZELF MENSEN!'

Hmmmm... zie je het voor je? Ik niet.

Eigenlijk wilde ik alleen even melden dat ik vandaag niet zou bloggen. Kon ik mooi een fotootje laten zien van fraaie kalkbergen in graan. Een goede boer denkt vooruit. Overigens sprak ik er één vandaag. Hij was ook zo blij met het herwonnen uitzicht (zie blogje 19 september), maar wees vervolgens naar een groot veld vol hoge maismannen. 'Maar nou staan die me in de weg'. Hij grinnikte en zei: 'Als je wilt kun je je vrij makkelijk ergeren'. Dat was, vond ik, nou nog eens een wijze boer!

Een lekker stukje opera!

Onze logeerkat Okki, is eigenlijk de reïncarnatie van Pavarotti. Elke dag zoekt ie wel een keer de badkamer op en posteert zich in de kuip. Neeheej, er zit wel water in z'n drinkbak, dat is het niet. Het beest gaat gewoon lekker zitten en kweelt hartstochtelijk een aria. Ik denk dat ie geniet van de akoestiek. Die is trouwens bagger, maar dat hoort(Tis een ZIJ bedenk ik mij nu) ZIJ dus duidelijk niet. De meeste badkamerartiesten zijn niet echt kritisch ten aanzien van het (eigen) geluid trouwens. Okki is daarop geen uitzondering.

Ook collega Taptoe is een zij. Maar dat vergeet ik dus steeds. Anyway, om even terug te komen op het onderwerp; dan is Okki dus de reïncarnatie van Callas. Beide stemmen behoren niet tot mijn favorieten trouwens, beetje te scherp, maar dat mag de pret niet drukken. Je hebt niet elke dag een beroemdheid in je badkamer zou ik willen zeggen... uhm, wij wel dus. Kreun...

Wist niet dat er ijzer in zat

Wààààànzinnig ongrappig hoor! Dat m'n prei bruin wordt bedoel ik. Allemaal roestvlekjes. Waarom heb dat nou nodig!! Daar hoor je dan weer niks over in de troonrede, over roestende gewassen. Op zich al verdacht als je het mij vraagt. Denk niet dat het nog goed komt.

ZUCHT.

Wat wel goed lijkt te komen zijn de wijnflessen met de zelfgemaakte appelsap. Owww, wat gaat die dop makkelijk open dacht ik nog, maar zag toen gelukkig dat de binnendop helemaal naar binnen gezogen zat. Supervacuüm dus! Joepie. Miere(n?)zoet sap trouwens. Kan wel kloppen, want ze was gemaakt van zoete appeltjes. Vandaag heb ik alles onder zowel de zoete als de moesappelen boom weggeraapt en omgezet in een combisapje. Kijken hoe dat gaat smaken.

reuzen in het landschap

Ik word de laatste week steeds zo blij als ik over de akkers uitkijk. Soms merk je pas achteraf dat je iets heel erg gemist hebt. Het uitzicht bijvoorbeeld.

'Kom op Muis, overdrijven is ook een kunst, je kon de hele zomer wel een kilometer of twee ver kijken', hoor ik jullie zeggen. Helemaal gelijk in blogbikkels, maar toch hè, maar toch....

De ondergrondse gasroute die zich langzaam richting het oosten uitbreidt, leverde de afgelopen maanden een kilometers lang lint op van kleibergen. En overal waar je keek stuitte je blik op de donkere routeplanner voor de metalen buizen, die ondergronds het spoor zouden gaan volgen.

Nu, vele maanden later is de klus nagenoeg geklaard en wordt het landschap teruggebracht in z'n oorspronkelijke staat. De leiding ligt, het akkerland lijkt ongerept en de horizon weer eindeloos ver weg.

Het voelt als herwonnen vrijheid, gek hè? Toch zal ik dit plaatje wel missen...

Appel-sappen

Het is wel lachen met zo'n sapcentrifuge hoor. Ik zag het ding staan met een uitnodigend bordje om de nek. Aanbieding, nu voor 'veel minder' stond er op, in vette viltstiftletters.

'Tis een Philips', zei Muisman en keek bedenkelijk. Hij is niet zo wild van het sense en simplicity merk (of wat is het waar dit oerhollandse bedrijf mee adverteert :P). Maar ik zag het wel zitten zo'n persje voor m'n appeltjes en zo kwam het dat we met meer de winkel uitwandelden, dan dat we hadden toen we naar binnen gingen (of met minder, vanuit financieel oogpunt gezien dan eej!)

Anyway, thuis, uitgestald op het aanrecht vonden we het een mirakels mooi ding. Ik vulde een doos vol appels en installeerde me voor de tv. Ja hoor eens, als je een monotoon werkje moet doen, is het leuk als er wat te kijken valt. Alle appeltjes werden gevierendeeld en ontdaan van onrechtmatigheden (en dat waren er nogal wat!).

Nouwwww en toen konden we eindelijk aan de slag. Echt waar, de appelstukjes vlogen in het rond. Letterlijk. Het apparaat leek wel een kleiduivenschietmachine. Afijn, we kregen er al snel handigheid in en binnen no-time vulde zich een kannetje met lekkere zoete home made appelsap. Moest het nog wel even de pan in. Beetje koken voor de houdbaarheid zeg maar, kon het daarna in een flesje!

Het afspatelen van de schuimlaag vond ik nog lastig. Zal me er eens even in verdiepen, want helemaal schuimloos werd het niet. Viel me trouwens nog tegen hoeveel appels je nodig hebt voor 2 flesjes, maar aan de andere kant... de boom zit nog berevol!

Naast de appelsap staat m'n sinaasappeljam, van een restje perssinaasappelen. Denk dat ik dat goedje binnenkort maar eens ga gebruiken voor een lekkere chocoladesinaasappeltaart!

Mislukt

Die minimuis lag de hele tijd zo lollig joh. D'r Pamperachterste de lucht in en helemaal inelkaar gedoken. Klaar om te kruipen, maar hoewel ze haar pootjes wel op de goede plek wist te schuiven, was ze nog niet bij machte om haar bovenlijf in beweging te zetten.

Dààr ga ik eens even een plaatje van schieten, dacht ik. Ja had je gedacht. Ze schoof als door een magneet aangetrokken, met haar koppie steeds richting lens. Dat schoot niet op natuurlijk. Binnenkort nog maar ´ns proberen. De foto was wat groter. Minimuis beet bijna mn lens eraf. Vond ik bij nader inzien toch wat onelegant. Laat ik jullie maar verdrinken in de knalblauwe kijkers :P

Stampseizoen geopend!

Had ik een tijdje geleden verteld hè, dat ik op het nippertje nog wat bonen gezaaid had. Het is helemaal goed gekomen met die jongens! Kijk maar. Mooi lang en rank boontje zou ik willen zeggen. Gezonde struikjes, kunnen we altijd wel een maaltje of 4 van afhalen denk ik. Lekkerrrrrrrr.

Ook lekker was trouwens de boerenkoolstampot van vanavond. Ik heb m'n best gedaan, maar kon geen rare bij- of nasmaak ontdekken. Het stamppotje was gewoon hartstikke goed binnen te houden! Dus nu weet ik het proefondervindelijk; je hoeft inderdaad niet te wachten tot het gevroren heeft!

Van alle koolplanten roofde ik een paar onderste bladeren en zo vormde zich al snel een mooi stapeltje voor een (winterse?) avondmaal. Moest wel goed gewassen en inspecteren natuurlijk.. al denk ik niet dat je dood gaat van een rupsje. Eiwitrijk zeggen ze toch? Inheemse volken eten ze graag. FF een emeltje snacken. Zo back to basic zijn we hier dan weer niet.

Anyway, vanaf nu komt er regelmatig een stampotje op tafel, want die boerenkoolplanten.. das gewoon een goudmijntje!

Poetsen

'Ook één tand moet gepoetst worden', mailde Muizelientje, de mama van Minimuis, 'En ze vind het zó leuk!' Nou dat kan ik wel zien op de foto die ze erbij deed. Wat een ontroerend plaatje, zo'n klein mensje dat vol vertrouwen omhoog kijkt en blijmoedig de merkwaardige behandeling ondergaat. Want dat is het vast voor zo'n kindje. Kriebelt je mama in enen met een harig stokje in je mond...

Nou maar hopen dat Minimuis het leuk blijft vinden natuurlijk, want dat tandenpoetsen dat gaat door tot in het oneindige...pffff... Dat moesten ze nog eens uitvinden, een steradenttablet, maar dan voor mensen die nog in het bezit zijn van de eigen steentjes! Gewoon even laten rondbruisen in de mond en BLING!!!! Had ik wel wat voor over!

Okkie en Taptoe

Deze foto wil je eigenlijk niet kunnen maken als je twee nieuwe katten in huis hebt die voorlopig nog niet de wijde wereld in mogen. Het is Okkie, de dapperste van het stel. Nummer twee, laten we die voor het gemak maar Taptoe noemen, kijkt meer de kat uit de boom (verwarrend, maar je begrijpt me wel)en waagt zich niet aan dit soort toeren.

Wij krijgen soms grijze haren van Okkie. Laatst liep het beestje al met een gekaapt stuk vis in z'n snuit. Muisman houdt sinds kort in een grafiek bij hoe vaak ze rondsnuffelt op het aanrecht. Wij hopen ooit een dalende lijn te gaan zien. De plantenstekjes in de vensterbank zijn verhuisd nadat mevrouw tot twee keer toe bewust de vaasjes omkieperde om het water op te kunnen slobberen....

Okkie en Taptoe hebben de bovenverdieping voor zich alleen. De deur naar beneden staat open, dus ze kunnen contact maken als ze dat willen. Toch trekken ze zich vaak samen terug. Nou..... soms vind ik dat helemaal niet erg! (Maarruhm om even op het open raampje terug te komen... dat was een ongelukje hoor, al geloven jullie dat vast niet meer :P

Kaarsje erbij?

Tjonge wat is het al vroeg donker 's avonds. Ik ben er nog helemaal niet op ingesteld eigenlijk. Niet dat er momenteel nog zoveel avonden buiten doorgebracht worden, maar het Sambeest moet even de benen strekken eej. Wel boffen met zo'n wit exemplaar. De contouren zijn goed waarneembaar ondanks de donkerte (Is dat een woord.... donkerte? Of een stukje onvervalst dialect. Vrees het laatste...)

Anyway, als je zo door de avond wandelt, zonder dat er een lantaarnpaal te bekennen is, krijgen je zintuigen het extra druk. Het grasveld blijkt vol leven te zitten getuige het geritsel. De wind trekt aan takken en bladeren en terwijl je ogen steeds meer wennen aan de zwarttinten verdwijn je in het niets ......

Tjonge, het lijkt candlelight wel. Ik hoor Jan van Veen al voordragen met een snik in z'n stem...
ikkkkk... zonder jouhhhh
Verzwóóóóóóólgen door
de avond
omrrrrringd
met geluiden
rhééééééémie
maar niet alleen....

uhmmm...

Ik ga maar even een potje koffie zetten.
Met een muffin erbij.
Beter!

SSSSSSSssss

Zo, net terug van een hele dag de hort op. Vanmiddag maakten we trouwens een wandelingetje in het bos van Beesterzwaag. Zagen we zomaar een wel hele grote regenworm over het bospad schuiven. Bleek het een ringslangetje te zijn, een jonkie, maar toch!

En die Muisman joh, die pakte het beestje zonder blikken of blozen in z'n hand... nehhh was niet zo hoor, want we wisten nog helemaal niet wat voor soort het was op dat moment. Maar eerlijk is eerlijk, we hadden slismans wel graag even gefotografeerd. Tja, wil natuurlijk niet, zonder kiekjesapparaat. Hadden we met ons volle verstand thuisgelaten. Fototoestel meenemen? Welneeeeeeeeehhhh, hoeft niet joh, wat zouden we nou tegen kunnen komen... tssss, volgende keer mooi wel weer eej!!



Anyway, vonden we mooi bovenstaande foto op deze site en als je meer wilt weten over ringslangen dan kijk je hier nog maar even.

Voogdij

Ik heb de tomatenplanten uit de moestuin bij hun kladden gepakt en kaalgeplukt. De dames hadden er overduidelijk geen zin meer in. Het kroost werd verwaarloosd en de eigen verzorging liet ook te wensen over. Geel verlept blad en kromme ruggetjes. Tja, dan moet je ingrijpen denk ik. Sommige tomaten begonnen duidelijk te lijden onder de situatie. Nu heb ik twee en een halve kilo groene vruchten onder mijn hoede die langzaam een beetje kleur op de wangen moeten krijgen....

Ondertussen 'de afvalligen' van vandaag tot appelmoes verwerkt en een afwasbak vol pruimen geoogst. Straks ga ik muffins bakken van dit recept en ook nog maar een keer de pruimentaart/cake van een paar dagen geleden, was zomaar op....! Ik vroeg me trouwens af, kun je cakes en muffins invriezen? Vast wel, maar voor de zekerheid vraag ik het toch maar even hier!

Anyway, ik ben wat je noemt lang en slank, maar ik maak me zorgen of ik dat nog ben na dit tuinjaar (uhm, slank dan hè, je hoort zelden dat iemands lengte krimpt van een overdaad aan cake en koek eej)... je went aan een voorraad baksels in de trommel, echt waar! :P

1 in de knip en nog veel meer te gaan!

Minimuis beet bijna m'n vinger eraf, echt waar! Per ongeluk hoor, want die kleine rakker bleek zomaar een tandje onder in haar mondje te hebben zitten. Dus volkomen onbevangen en onbewust van het grote gevaar dat boven mijn vinger hing, voerde ik vanmiddag een stukje wortel aan de kleine trol.

Eigenlijk gaf ik het oranje piezeltje een drukkertje na. Tja, je moet zo'n groentetje wel de kans geven om iets te bereiken natuurlijk. Minimuis maakt graag prrrprrr geluiden waarbij haar eten al snel in het rond vliegt, dus wat er in gaat, komt er met verdubbelde kracht weer uit. Afijn, voelde ik in enen al voerend wat hards, wat er eerder niet zat. Grappig niet?

Anyway, tis wel een mijlpaal, want ik was nog nooit eerder in mijn leven door een kleinkind in m'n vinger gebeten.. tsss, flauw, ik bedoel, mijn allereerste kleinkind heeft haar allereerste tand! Leuk hoor. Gaat ze nog veel plezier van hebben van dat klinkertje (en al die anderen die nog gaan volgen), wat ik je brom!

Lachebekje

Ik word er zo vrolijk van hè, van al dat oogsten. Kun je wel merken zeker. Er komt nu een hoos van pepertjes los. De rode rondjes die je ziet zijn de Hot Cherry's en de lange gele heten Cayenne Gold. De oranje 'oren' worden geloof ik Omnicolour genoemd en die andere oranje in het 'haar' meen ik Aji Christal.

Ja hoor eens, ik loop niet nog 'ns naar de kas om de namen te checken hoor! Tssss ben net binnen. Alle slechte appeltjes moesten geraapt.Kunnen ze plaats maken voor de (hopelijk minder door insecten aangevreten) lichting die nu nog in de boom hangt.

De tuin wordt inmiddels leger en leger. Alle maismannnen zijn gerooid en de komkommer en augurkplanten zijn ook opgeruimd. Dat scheelt hoogte zou ik willen zeggen.

Ondertussen voelde ik me een überopperlevenvanhetlandoogstmiep toen ik de droge korianderplanten op een laken legde en er daarna flink op los sloeg.. neuh, beetje overdreven hoor, ik tikte op de takkenbossen zodat de zaadjes zouden vallen. En inderdaad... zo geschiedde. Dus nu heb ik een grote jampot vol korianderbolletjes. Lollig!

I had a dream kennelijk...

Ik heb al een blogje geschreven eigenlijk. Vannacht. Jawel, vanmorgen werd ik er mee wakker. Met de wetenschap dat ik iets heel moois geblogd had, om meteen met een prangende vraag opgescheept te zitten, 'MAAR WAAR GING HET OVER'.

Ooowwww, ik had ut zo goed opgeschreven, mijn mening, want dat was het,een heus statement. Ik vond op grootse wijze ergens iets van. Het stond geformuleerd in messcherpe korte zinnen, maar met reuze veel waarheidswaarde begrijp je wel? Zo'n stuk tekst waarvan je als lezer zegt; 'Tjongejongejonge, dat mens heeft het helemaal in de smiezen! onwerelds gewoon! Nou is alles gezegd wat er over dit onderwerp te zeggen viel en goed ook!' Tja, eigenlijk begon ik de dag best top..

Als ik nou nog wist waarover (en waarmee) ik het gelijk zo ongelofelijk aan mijn zijde had, zou me dat wel wat waard wezen. Aan de andere kant... als één en ander in het duister blijft, kan het niet tegenvallen ook eej! Ik stop dus met mijn herinner-exercitie en een nieuw blogje zit er ook niet in, want om eerlijk te zijn, mezelf overtreffen na deze nachtelijke escapade is bijkans een onmogelijke zaak, dat snap je wel.... :P

Muis werkt, Sam speelt

Zo, was ik weer! Ik begin met een huishoudelijke mededeling: Deze pruimentaart/cake is verrukkulluk, dat je het even weet.

Druk vandaag. Volop bezig met het plannen en uitwerken van m'n opdracht voor de Nederlandse Sturge-Weber Vereniging. Het is een kleine hechte club mensen die zelf of via familie te maken hebben met het Syndroom van Sturge-Weber. een zeldzaam voorkomende aangeboren (vaat)aandoening (ong 100/150 mensen in nederland). Een wijnvlek is het meest kenmerkende van het syndroom, andere verschijnselen zijn epilepsie en glaucoom. De mate waarin de epilepsie zich manifesteert, bepaald in hoeverre de hersenen schade gaan oplopen en het syndroom gevolgen heeft voor het functioneren van de hersenen. Nouja, dit even in een notendop.

Maar eerst zal ik Sam eens even uitlaten. Op het filmpje is ie trouwens te bewonderen. Het beestje kreeg ter ere van zijn verjaardag (19 juli) van de muismanstadsposse een Rag Rope Ball (simpel gezegd in elkaar geknoopte touwtjes van stof). Mocht ie zelf uitpakken, met hulp van Muisman dan hè, want er zaten nog wat plasticjes aan . Sam was er blij mee. Kun je wel zien! (35 seconden)

Veel harigen onder ons

OWWW BEN IK GISTEREN HELEMAAL VERGETEN TE MELDEN DAT IK ER HET WEEKEND NIET BEN... TOT MAANDAG*DAG*DAG*DAG*DAG*!!!!!!!


Momenteel wemelt het van de katten in het muizennest. We hebben naast onze eigen wilde dieren, twee semipermanente logeetjes die de bovenverdieping geannexeerd hebben. Binnenkort zal ik even een fotootje maken en op het blog zetten.

Zo nu en dan daalt de dapperste van het stel af naar beneden om helaas tegen een enthousiaste Sam aan te lopen. Tja,dan is het ondernemende gastje zo weer boven natuurlijk. Die integratie zal enige tijd in beslag gaan nemen denk ik. Geeft niks, de bovenverdieping vindt het wel gezellig wat gezelschap. Het staat daar normaal gesproken leeg, is toch eigenlijk ook niks aan voor zo'n zoldertje eej.


Anyway, bij Minimuis, sjouwt een klein kitten rond. Als ie z'n rug kromt en een ietsiepietsie blaast gaat Sam meteen aan de kant. Ons hondje is niet zo dapper. De kitten wel. Op de onderste foto, beide werden trouwens twee weken geleden genomen, molesteert de lummel Minimuis. 'Omie!', riep de kleine meid getergd, 'Leg je fototoestel eens weg, dat beest eet m'n handje op!!!!' Owww, slechte oma ben ik toch hè. Maar wel een leuk plaatje, al zeg ik het zelf.

Sluipjongens

De appeltjes in de muizentuin zijn volgens mijn slecht dit jaar. Eergisteren toen ik de allereerste moesappelen verzamelde om er een taartje van te bakken meende ik het me al te verbeelden bij de verwerking.
Er zijn ongewenste bewoners aan de slag zal ik maar zeggen. Een hele tokkiestam vliegbeestjes heeft zich gevestigd in mijn appeltjes en in bijna elk exemplaar een gangetje gegraven naar het klokhuis. Daar wonen (en hollen) ze de hele zaak nu uit.
Vandaag heb ik nog maar wat appels geraapt voor een paar bakjes appelmoes. En echt, ogenschijnlijk mankeren de vruchten niet veel, maar als je dan zo'n zure jongen halveert... jammer hoor. Hoop dat het nog mee gaat vallen, maar ik heb er een hard hoofd in eigenlijk.

Over mais

ACHTENTWINTIG maiskolven heb ik gisteren geoogst en na een korte worsteling met het verpakkings materiaal waarin moeder natuur de gele bobbelmannetjes netjes aanleverde, gingen er ZESENTWINTIG de pan en daarna de diepvries in. Het kon net, de oogst, dat wil zeggen, het was niet erg geweest als ik ze nog twee weken had laten hangen...

Ik had gelezen dat de groene draadjes die boven uit de kolf staken bruin en dor moesten zijn. Nou dat waren ze, dus ik sloeg enthousiast aan de pluk. 'MIEP', riep Muisman, veruit de verstandigste van ons twee, geschrokken; 'Je kunt er toch wel eerst eens eentje afhalen en dan kijken.' Had ie helemaal gelijk in natuurlijk, maar het grote plukvirus had me al te pakken....

Tja, had ik wel een beetje geluk, want sommige kolfjes waren voor mijn gevoel 'net aan', zal ik maar zeggen. 'We doen het de volgende keer op jouw manier, Muisman', zei ik een tijdje later en hield um een gaar kolfje voor de neus, 'zou wel een ramp zijn geweest als ik echt veel te vroeg had geplukt.' En daarna ging ik zelf aan de knaag. Owww, wat Lekker!

Nog even de jammetjes

Even een berichtje, om de jammetjesfoto waar ik het gisteren over had te plaatsen. Achter het glas met de rode kleur zit de pruimenportjam en de gele variant betreft de Ceetjessinaasappelcitroenjam (ja dûh)

Bij gebrek aan potjes ook maar weckflessen gebruikt. Ik roep bij deze de Muizenfamilie/posse op om lege jampotjes voor mij te bewaren!

Nog even een vraagje. Ik kan de potten gewoon op een plank in de keuken zetten toch? Ik bedoel eigenlijk; ze hoeven niet koud of donker bewaard te worden. Hoop het niet, want het staat überlollig zo'n verzameling etiketjes. :P

Ga ik nu een lekker stuk Ceetjesbrood met walnoot opknabbelen. het recept staat en stond bij Doortje. Ik vind het een aanrader, maarja... over smaak valt niet te twisten eej!

Jammetjes

Ik heb straks jam waar je hoofdpijn van krijgt. Echt waar! Zag bij smulweb een heel lollig recept van kruidige pruimenjam met port. Op smulweb is trouwens een mamamuis actief, maar dat ben ik niet hoor. En de mamamuis betrokken bij een belangengroep voor ouders, ook niet.. Boel mama muizen heb je toch!

Maar ik dwaal af. Waar was ik. Oja, nou moest ik toch nog naar de winkel, dus ik dacht, neem een flesje port mee. Tjonge, wat een prijzen zeg! De eerste bottle die ik zag staan kostte 11 euro. Dat vond ik eigenlijk een beetje te mal gaan voor een paar potjes jam.

Gelukkig gleed m´n blik naar onderen, richting een heuse euroshopper fles, voor de vriendelijk prijs van 2,99. Beter. Weet alleen niet op welk front we nu ingeleverd hebben. Staat deze Rubyport stijf van de chemicaliën of kleurstoffen, of is het prijsverschil alleen maar een naamskwestie..... Nouja, als we de dag beginnen met een soort van kater, weten we waar het van komt :P

Anyway, ik ga eerst nu eerst aan de slag met een jamrecept dat ik bij deze razende persoon zag staan. Helemaal in mijn straatje met al die Ceetjes* waar ik nog steeds in verzuip. De combi met sinaasappel en citroen lijkt me wel wat. Meestal heb ik een beetje gereserveerde gevoelens ten opzichte van eigengemaakte jam, vanwege de gruwelijke hoeveelheid suiker die er toegevoegd wordt. Dat wil ik eigenlijk helemaal niet naar binnen werken, al die zoetigheid. Maar met de aanvoer uit de tuin... je moet wel eens wat! Toen zag ik in de winkel en ook in dit recept, geleisuiker speciaal, voor halfzoete jam. Ga ik toch eens proberen... ennuh... een foto van gevulde jampotjes volgt denk ik morgen.

*courgettes

UPDATE... Ik heb net de pan uitgelikt, neeeehhhh herstel, ik heb een lik uit de lege pan genomen (met m´n vinger) nou, die Ceetjesjam is ERRUG LEKKER!!!!!

Kan ze het nou nergens anders meer over hebben??

Zo, vandaag niks over de tuin (al heb ik 10 tomaten geplukt, das toch nog wel even het vermelden waard!) en niks over minimuizen, Ceetjes of schaduwtuinen.. NEEEEEJJJJ, niets van dat al, want ik ga het hebben over mijn verschrrrrrrrrrikkelijk mooie nieuwe tweedehands broodtrommel. Rood als m'n hart zou ik willen zeggen en vele malen groter... uhh.. nouja, ik sla wat door. Komt omdat ik er zo blij mee ben. Om niet in herhaling te vallen, verwijs ik belangstellenden enzo even door naar dit tootootje-trug-logje wat ik er over schreef. Gaan we hier morgen gewoon verder zoals gewend! See you.

Druk vrouwtje

Ik verdenk pap en mam ervan dat ze een beetje teveel naar het WK atletiek in Berlijn gekeken hebben samen met hun wurm, want die Minimuis was toch echt bezig met de eerste beginselen van het polsstokhoogspringen. Er zaten wat buisjes in de weg, maar het begin was er. kun je duidelijk zien op de foto. Tja, die kinderen apen alles na hè, das algemeen bekend!

Nouja, ze had er lol in en ik hoefde maar één keer in te grijpen om ongelukken te voorkomen. Zo stabiel is zo'n speelrek nu ook weer niet eej. Wordt nog wat straks met de Olympische Spelen, glijdt ze op een broodplank de trap af ofzo. 'Kijk eens oma! Ik kan bobsleeën!' Pffewww, opletten geblazen, dat weet ik nu al!

Anyway, ik moet er nu even vandoor. Autootje kijken. Afwachten of het wat wordt. Meld het nog wel even vandaag of morgen. Latur!

UPDATE 21.15: o,o,o,o,o,o, wat heb ik een mooi autootje gekocht mensen! Morgen meer.

Drie keer daags halen we niet

Het is lastig met onze Sam. Hoewel ik het zelfreinigend vermogen van bijvoorbeeld de vacht als één van z'n sterkste punten zie - hoe zwart geworden ook, na pakweg uurtje is ie gewoon weer wit - geldt die kwaliteit kennelijk niet voor z'n tanden. Apart hoor, want Sams grote hobby is kauwen en knagen. Dan moeten die stukken ivoor in z'n bek toch wel schoongeflost en gekrabt worden zou je zeggen. Niks hoor.

Hebben we het beestje even diep in de ogen gekeken en wat gewetensvragen gesteld. Rook je soms knul, drink je koffie of rode wijn? Eerlijk zeggen, je kunt nu nog gebruik maken van de inkeerregeling als het ware... Nee, niks van dat alles aan het handje hoor, clean als maar zijn kan, ons monster.

Anyway, daarom zijn we al een tijdje aan het poetsen. Dat wil zeggen, ik doe het poetswerk met een speciale rubber hondentandenpoetsdop op mijn wijsvinger, of iets wat daarvoor moet doorgaan. Je kunt ook zeggen dat ik zo goed mogelijk probeer mijn klavier tussen de malende kiezen vandaan te houden. Sams doel is namelijk het zo snel mogelijk soldaat maken van de tandpasta. Dat is spul speciaal voor honden en hij vindt het een delicatesse. Als we klaar zijn krijgt ie altijd een klein bolletje pasta als beloning. Dat smakt die dan nog even lekker weg. Zie ik mezelf nog niet doen na het poetsen van de tandjes, een lekker dotje paradontax, miejammie-brrrrr.

tuin updeetje

Ik zit er wat mee, met mijn boerenkool bedoel ik dan. Het zijn nu al schitterende planten al zeg ik het zelf,Kijk maar eens naar die steel! Maar kan ik er nou pas in de winter -na de vorst- van eten? Ik denk namelijk dat de struikjes tegen die tijd dan wel het formaat van een boom hebben aangenomen. Dussuh... zijn er nog boerenkoolkenners in de zaal, want dan hoor ik graag hoe jullie dat doen. Nu al plukken en dan invriezen ofzo... afijn, gaarne licht in de duisternis.


Nou nog even pronken met m'n nieuwe lichting bonenplantjes. Er zitten al allemaal kleine bloemetjes tussen de blaadjes. En een oude wijsheid luidt 'waar een bloemetje zit, komt vanzelf een boontje. Gaat goed! De mais heeft ook al dikke kolven. Straks doen Muisman en ik niks anders meer dan gele jongens knabbelen. Even in de stomer en hupla, beetje boter en zout! Lekkerrrrr.


Ik heb trouwens laatst een nieuwe stomer gekocht bij de ALdi voor 30 euro. Mooi dingetje en betaalbaar ook. Denk dat we er wel plezier aan gaan beleven. Na de miskoop op Marktplaats (weet je nog wel) nu toch maar op safe en een winkelexemplaar aangeschaft.

Anyway, dit zijn de paprika's die in de tuin geplant zijn. Ik denk dat ze uiteindelijk niet onder doen voor hun familieleden in de kas. Het is hooguit dat ze wat later verkleuren denk ik. Veel zijn het er ook, maar ja, hoe kan het ook anders met zo'n zomer eej!

Laatste keer

Beetje een vroegertje vandaag. Ik moet namelijk nog dit en dat en zus en zo... Ik dacht, schrijf nu m'n dagelijkse stukje vast, want anders blijft het erbij!

Afijn, even over de kas (zie eergisteren als je van niks weet). Dit is wat ik vanmorgen in de mailbox vond: 'Er komt al iemand kijken, als deze mensen er vanaf zien, neem ik wel contact met je op'. Tja, dat krijg je als er op de valreep toch nog een hoger bod komt.

'Ik dacht dat wij zaken zouden doen', heb ik terug gemaild, 'maar ik begrijp nu dat dit niet het geval is. Ik zie daarom verder af van de kas'. Ja hoor eens, er zijn grenzen. Moest nog wel even grinniken, want toen kreeg ik als antwoord : 'prima, gegadigden genoeg!' Yeah right, alsof de verkoper dan moeite zou hebben gedaan om m'n interesse te peilen, per slot van rekening zat ik ruim onder de vraagprijs. Anyway, ik ga het woord kas nu tot het voorjaar niet meer gebruiken. Tis mooi geweest. Wel jammer, want het was best een mooi ding, maar zo wil ik geen zaken doen.

Dus.

Lekker courgettebroodje gebakken gisteren. Ik had nog olijven, pijnboompitten, tomaatjes in olie, italiaanse kruiden en wat belegen kaas liggen. Samen met 2 geraspte Ceetjes*, wat gist, zout en bloem in de broodbakmachine en... owwwww rees het allemaal de pan uit, zo tegen de deksel aan! Tja, veel te vol gedaan het bakbakkie. Dus rap de oven aan en de vorm overgeplant. Kon het deegje mooi uit z'n dak gaan. Lekker broodje geworden hoor!

*Ceetje = courgette

Beweging

'Wat zal er nu gebeuren', riep ik gisteren aan het eind van het blogje. Nou, daar kan ik kort over zijn, tot nu toe nog niks. Tja, nog maar even afwachten dus hoe het verder gaat.

Er zat wel beweging in Sams muiltje, gisteravond. Rondstruinend in de berm, stak het witte monster in enen z'n snuit in een grote graspol. Toen hij weer verder liep zat er overduidelijk iets in zijn bek. 'Hij heeft iets in z'n bek', zeiden Muisman en ik tegen elkaar. Ja laat de scherpe analyses maar aan ons over!. 'Het beweegt', voegde Muisman er aan toe.

Hij had gelijk. Ieehhhkkks. Niet grappig hoor. Dat vond Sam kennelijk ook niet, want van schrik liet hij de tegenspartelende buit in het gras vallen. Och Griebeltjes, daar lag een poepig muisje te stuiptrekken. Misschien was het beestje al een beetje ziek, want anders zou ie zich toch niet zo makkelijk laten vangen zou je zeggen.

Hoe dan ook, wij gingen verder en het muisje bleef achter. Ik hoop alleen in shock, maar vrees het ergste. Zielig hè.

Wel kas(sa)?

Moet je horen. Kreeg ik toch zomaar een mailtje van de kasmeneer!!!! (ben je nieuw? Zie logje 16 augustus) jaaaaaahhhhhhhhh... en dit stond er in:

Ik zag dat u een bod op onze tuinkas hebt gedaan.
Het is alweer een poosje geleden, maar heeft u nog belang bij
deze kas, dan hoor ik het graag!

Heb ik gemaild dat ik voor het bod van 285 euro dat ik gedaan had zeker belangstelling had en graag maandag even wilde komen kijken, of de kas wat voor ons was..

Tetteretetteretetteretet* triomfgeschal en algehele blijdschap! LEUK NIET!!!!!

(heb nu alleen nog geen reactie gehad.. wordt vervolgd eej)


UPDATE 22.43
NOU MOET JE OPHOUDEN... Krijg ik een mailtje van marktplaats: Op dit moment bent u niet meer de hoogste bieder. Het huidige hoogste bod op deze advertentie is nu € 300

en idd er is overheen geboden.... Snotverjoppie! *geluid van naald op langspeelplaat die krast en muziek die abrupt stopt*.

WAT ZAL ER NU GEBEUREN?

Plaatselijke droogte

Tjonge, wat heeft de regenbui van vannacht de tuin een opkikker gegeven. In de courgetteplanten pronken wederom prachtige gele damesbloemen, dus dat wordt nog wel wat. Het afsterven van de komkommerplant lijkt voorlopig nog even uitgesteld en er is niet veel voor nodig of de mais moet geoogst worden met een ladderwagen, zo lang worden die stengels. Ook de tomaten geven zich eindelijk gewonnen en kleuren langzaam rood. Ik kon er 8 oogsten. Super!

Helaas regende het gisteren niet in de kas en bleek, toen ik vanavond thuiskwam, de dakbedekking eraf gewaaid. Niet het glas hoor, maar het laken dat de felste zon moet wegnemen. Het leek binnen de sahara wel, compleet met hangende bladeren en scheurtjes in de droge potgrond. OWwwwww, heb je het weeralarm overleefd, ga je de mist in. Hadden ze bij het knmi ook wel eens mogen melden. Afijn, gauw water gegoten en er maar het beste van hopen eej! Denk dat het wel goed komt. Peper en paprikaplanten zijn eigenlijk best sterk.

Binnenkort wil ik in inbrengwinkels op potten-, flesjes- en karaffenjacht. Lekker vullen met kleurige pepers, knoflook en olijfolie. Staat lollig en smaakt heerlijk. Over knoflook gesproken. Ik hoorde dat die jongens laat geplant kunnen worden in het jaar. Daar ga ik eens even iets over opzoeken, want dat wat ik in de grond had gestopt is nooit meer opgekomen. Muisman zag een mol er mee lopen, maar volgens mij houdt ie me voor het lapje. Anyway, een tweede knoflookkans lijkt me niet gek!

Mieps Meltdown

Sorry, heb het even te warm voor welk zinnig of onzinnig verhaal dan ook. Bovenstaande afbeelding geeft vrij goed de staat van mijn hersentjes weer. Straks naar huis met de kleine koektrommel. Als ik de weerberichten mag geloven wordt dat een turbovlucht.

Ken je die mop al? Tis zeeblauw en het vliegt door de lucht.... Miep Muis in haar autootje natuurlijk.

Hoop niet dat er al te grote hagelstenen komen, want dat zou best wel eens voor veel vernieling in de tuin kunnen zorgen. Arme plantjes. Hoop dat we straks kunnen mopperen dat het allemaal wel mee viel met dat weeralarm :P

(plaatje van internet, kan um niet terugvinden, dus geen bronvermelding. Niet zo netjes... kan je nagaan wat die hitte heeft aangericht in mijn pan :P)

Toptijd

Zo, hè, hè, ik zit. Lekker buiten, samen met de rest van Nederland denk ik. Tropische nacht voor de boeg. Topzomer, tenminste zo ervaar ik um eej. Anyway, nog wel even geschaatst vandaag. Hi-tech materiaal had ik onder de blote voeten. Jaaaah, net als echte sporters, die zitten ook altijd zonder sokken in de schoen. Afijn, een rondje kon niet, daar was de baan te klein voor, maar een badkamertje in zeg een strakke 28 seconden haalde ik zeker. Onder beide pootjes een geel doekje en glijden maar (huhuh, badkamertje is 4 m2 en 2 ervan is gevuld met bad). Daarna even een cooldown op de toiletvloer en de dagelijkse sportervaring zat er weer op.

Geen straf hoor, om daar te bivakkeren. Tis de koelste spot van het huis met deze temperaturen. De warmte werd mijn eerste knalrode paprika in de kas bijna fataal trouwens. Hij is aan één kant al een beetje zacht geworden.Te lang laten hangen ook. Daar baalde ik wel ENORM van. Het ding ligt nu bij te komen in de groentela en morgen gaat ie door de sla. Dat rijmt. Goed, ga ik nu een zomers drankje drinken. Latur.

Liever een beetje minder

Als ik dood ga (nouja, ben eigenlijk), stel ik mijn linkerduim ter beschikking aan de Nederlandse Vereniging van Kaasproducenten en Aanverwante Artikelen (NVKAA -jammer dat ik niks voor een S weet-). Kunnen ze onderzoek doen naar de verwoestende werking die kaasmesjes en kaasschaven hebben op de mensch in het algemeen en mij en mijn duim in het bijzonder.

Gisterochtend alweer (ging er niet eerder een blogje hierover?) een stukje van dit toch al zo getergde lichaamstopje gesliced. Komt van die harde kaaskorsten. Eenmaal er doorheen, is het moeilijk de snelheid te doceren en hup, daar glijdt het harde staal door de zachte huid. Tis iets meer, mag dat? Nee liever niet (schreef ik toen vast ook)

Eén keer moest ik zo'n, zeg maar kaaskrater, laten hechten (of had ik dit wereldfeit ook al gemeld). Dat deel van de duim voelt nog steeds anders aan. Helaas gaat het stukje niet prikken bij regen ofzo, dan kon ik er nog wat voordeel uithalen. Zegt Erwin Krol; 'op de radar is helemaal geen wolkje te zien, maar ik zag net een twittertje dat de duim van Miep Muis prikt, dus dan weet u het wel. Parapluutjes mee!' (hopelijk niet weer hetzelfde grapje)

'Verander je snijtechniek dan', zegt Muisman vaak. Tja, alsof dat zo makkelijk is, na een mensenleven ingesleten gedrag, maar ik probeer het wel hoor. Anyway, nou hoop stiekem toch ik dat kaasproducerend Nederland lekkere kazen gaat maken zonder korst. Na onderzoek van mijn duim dus, wat aan gaat tonen dat die maatregel broodnodig is hè. Alleen jammer dat ik er dan zelf geen lol meer van heb.. :P

Last

'Komt niet meer goed hè', vroeg de groene man timide. 'Nee knul, komt niet meer goed', antwoordde ik en knipte kordaat de navelstreng door. Je moet zo'n paprika niet in onzekerheid laten zitten. Ik had het rotte plekje op z'n bast snel groter zien worden, dus dat zag er niet goed uit. 'Ook groen ben je heel erg lekker hoor', sprak ik troostend, 'Je mag straks mee in de roerbak met een mooi cayenne goldpepertje en nog wat andere groentetjes uit eigen tuin, dus je bent in goed gezelschap.'


Tja, kommer en kwel in de natuur. Vlak bij het terras zucht een pruimenboom onder haar zware last. Beetje veel van het goede. Als een vrouw met cup dubbelD ofzo. De (voor sommigen) felbegeerde maat, heeft als keerzijde vaak zeurende pijn tussen de schouderbladen en vervelende smetplekken in de zomer.... Nee,nee,nee, ben verre van ervaringsdeskundige, maar je hoort wel eens wat... Jeetje, ik raak wat van koers geloof ik.

Waar was ik. Oja, de pruimenboom heeft het moeilijk, want ze draagt zoveel vrucht, dat er hele takken af dreigen te breken. Het is gewoon aandoenlijk zo'n jong relatief klein boompje met zo ontzettend veel pruimen. Als bijen op een honingraat enzo. Nouja, kijk zelf maar, dit is een klein stukje tak.

Maaruhm... lekker dat ze zijn joh! :P

Dromen mag

Zag dat ik zomaar weer bovenaan stond met m'n bod van 285 euro op de kas (zie paar logjes terug). Heeft de 300 euroman zich weer teruggetrokken... Denk niet dat ik er blij van moet worden. Waarschijnlijk is er een mail-sessie geweest. Iets van;

'Ik wil er 350 voor',
'Ik geef je max 325',
'Gaat het over',
'Haal ik m'n bod weg.'
'Doen, zou ik zeggen.'
'Bij deze'

Tja... Nou wil ik volgend jaar de aardbeien in bakken zetten. Dit seizoen echt teveel last gehad van Mister S, die met z'n glibberlijf toch ongemerkt heel wat wegkauwt. Nou had ik in ene een visioen van een enorme lange houten bak, een meter boven de grond en daarin allemaal planten met knoeperts van rode aardbeien, heel mooi zo langs de zijkant van die 6 meter lange kas waar we het over hebben eej.

Owwww, wat een mooie gedachte. Als dat eens waar was... Nou, waarschijnlijk gaat het zo:

'Zal ik um dan maar ophalen de kas?
'U bent?'
'De mevrouw die 285 geboden heeft.'
'Hhahahahahah....dream on.'

Tssssss...

Van alles wat

Zat net tussen de Zweden. Nou dan weet je het wel. Allemaal namen waar je niets uit op kunt maken. Moest ik steeds aan Muisman vragen of ie even wou lezen wat er op het kaartje stond. Binnenkort ben ik net zo bijziend als die enorm vervelende mol uit de moestuin. Ik maak alleen grotere zandhopen denk ik.

Nouja, daar is nu plaats genoeg voor. De tuin wordt al wat leger namelijk. Ik denk dat de sperciebonen nog één ietepetieterig maaltje opleveren en dan is het wel gebeurd. Kunnen die mannen ook richting composthoop. Staan er alleen nog boterboontjes (op bonengebied dan hè. Er staat nog mais, prei, boerenkool, kruiden, tomaat, paprika, aardbei, komkommer, augurk..). Gelukkig komt er wel een nieuwe lichting aan. De late bonensoort (Cantare) die ik niet zo lang geleden nét op tijd de grond in heb gestopt, ontwikkelen zich tot gezonde planten waar nog wel wat van te plukken valt binnenkort.

De dames tomaat uit de kas zijn trouwens door hun vruchten heen. Kon ik ze eindelijk in hun kraag vatten en de deur uit zetten. Volgende keer gaan de voetjes in de grond. Geloof dat dat toch beter is dan in een pot. Hoeven ze wat minder aandacht ook vermoed ik. In één plant hingen nog twee prachtige tomaten, dus de troel mocht binnen blijven. Liet ik de pot toch uit m'n handen vallen. Tssss, één slachtoffer overleden. Owwwwww, als knorrigheid een positieve kracht was, kon ik nu in m'n uppie een berg verzetten. Echt waar.

Anyway, niks leukers dan mezelf opvrolijken met een troostaankoop. Laat ik nou net vandaag 392 dollar teruggestort hebben gekregen van de KIVAleners... Ga ik nu op m'n dooie gemak lekker 15 kivaatjes aanschaffen. Latur!

Wat er zoal gedacht werd

'Tjonge', dacht Sam,
'wat is dat een ontzettend klein mormel!'

'Wooooowwww', dacht het minikatje,
'nog nooit gezien, zo'n groot wit monster'.

'Ah', dacht Zoon Muis,
'Leuk zo die twee, daar kan ik wel eens een fotootje van maken.'

'Ghegheh', dacht Mama Muis,
'Mooi kiekje om op m'n blog zetten.'

'...................', dacht de bloglezer,
'..................................................................'

Fruithompje ipv fruithapje

Ik heb m'n beweging gehad hoor. Beetje de steiger van twee verdiepingen op en af klauteren, potje verven.. Lekker om even te zitten nu. We waren bij Zoon Muis en z'n Muizelientje. En Minimuis was er ook natuurlijk.

De kleine trol mag sinds kort een fruithapje. Vroeger kreeg je als baby dan een prakje van het één of ander. Geraspte appel of een banaan bijvoorbeeld en dan lepelde mama de smurrie zo het babymuiltje in...

Nou tegenwoordig is dat wel anders. Krijgen babymensen gewoon een paar stukken fruit voor de neus en dan mogen ze zich er lekker zelf mee amuseren. Het achterliggende idee is dat kleine grutters prima kunnen bepalen wat ze willen en mans genoeg zijn om zelf wat naar binnen te happpen. Exit voeren dus.

Het moet gezegd: Minimuis deed het aardig. Stukjes peer gingen in het mondje en de schilletjes kwamen weer naar buiten. Helemaal goed, alleen.. Ze maakt me er al grabbel-etend een zooitje van... niet te zuining. Vind Minimuis zelf ook, aan het koppie te zien. :P

geen kas(sa)

'Ik doe het niet Muisman', zei ik resoluut en opende de prullebak. Weg met het mailtje van Marktplaats dat me informeerde over het feit dat ik overboden was. Wel even slikken hoor. Mijn oog was al een tijdje geleden gevallen op een grote kas (2,5x6 meter!), in een plaatsje niet zo ver uit de buurt. Op zich al een unicum. Als je een tweedehands groenhuisje wilt, kun je volgens mij beter in Brabant wonen, daar struikel je gewoon over die dingen. Mijn exemplaar hoefde ook niet echt veel te kosten, vraagprijs 350 euro,dat is schappelijk, het leek geen hagelnieuwe. Maarja zoals dat dan gaat eej.. werd ik acuut zuinig. 'Niet meer dan 300', had ik mezelf beloofd. Nou en dat bedrag werd gisteravond door iemand anders geboden. En daar ga ik dus niet overheen. PUNT.


Tja, zo gaan die dingen. Aan de andere kant. Ik heb het druk het komende half jaar met m'n patiëntenproject. Staat daar zo'n verzameling glas en alluminium in de schuur te wachten op betere tijden. Moet schoongemaakt, gepoetst, weer in elkaar gezet.... Het is verstandig dat ik even wacht eej. Anyway, Muisman was het met me eens. 'Die dingen blijven heus wel aangeboden worden hoor Miep!', zei hij troostend. En zo is het.

Duiken we even maar in de kas die ik wel de mijne mag noemen. De paprika's gaan van kleur verschieten zoals je ziet. Fotootje is niet zo bar goed, maar het rood komt wel uit lijkt me! De voorste wordt gelig. Vrolijk niet?

Lekker liggen

Wolf, onze kat, is diep in zijn hart eigenlijk een beetje een vogel (bent u daar nog?). Er hoeft maar een bosje takken of een stapeltje onkruid te liggen of hij nestelt zich er midden in en gaat dan gelukzalig liggen slapen. Maakt niet uit of zo'n plukje zich midden in een grasveld bevindt. Lijkt ie ook wel wat op een haas eigenlijk. Het is soms net een leger wat het beest al liggend vormt, met een randje en een ligkommetje. Grappig zo'n specifieke gewoonte. Je zal het de Kleine Tijger niet zien doen bijvoorbeeld. Hier heeft ie een gesnoeide tak gevonden. Het is gewoon sneu om het ding op te ruimen, doen we dan ook maar even niet

Wat anders! Er liggen hier een heleboel rode balletjes te lallen in de brandewijn. Ik heb er maar een deksel op gezet, want je wordt doodmoe van die ongein. Is nog een dure hobby, drank stoken. 12 euro nogwat per liter! Ik kon nog net 2 flessen te pakken krijgen in de drankzaak. Er wordt in onze regio kennelijk op grote schaal fruit in vuurwater gezet om het zo maar eens te zeggen.

Gelukkig compenseert de tuin de kosten een beetje. Ik denk dat ik met gemak 200 euro opbrengst ga halen. En dat betekent toch een winst van meer dan 100 euro. Is leuk!

Natuurlijkheden

Het waren de allerlaatste biertels (zie zo nodig oud logje) die ik vandaag oogstte en verwerkte tot een salade, verdeurie, als ik al niet moest huilen om het sap van de uitjes dat zo scherp in mijn ogen brandde, had ik om dat feit even een traantje gepinkt. Volgend jaar zet ik er wat meer, dat kan ik nou alvast melden.

Ik keek naar mijn handen die een lugubere rode kleur hadden aangenomen en dacht, 'Wat is de natuur toch een wonderschone bron van mogelijkheden'. Erewoord. Dat dacht ik. En de uien op het aanrecht onderstreepten m'n gedachte.

Je kunt zo prachtig verven met planten. De mooiste gelen komen voort uit uienschillen bijvoorbeeld. Hier vind je een opsomming van planten en de kleuren die ze uhmm.. loslaten, zal ik maar zeggen. Het rood van bieten schijnt trouwens niet te beklijven. Misschien die van biertels misschien wel... weet je niet eej :P

Anyway, 'Zal ik weer eens een schapenvachtje kopen?', opperde ik tegen Muisman, ondertussen wegdromend over mooie gesponnen wol die, in allerlei op natuurlijke wijze verkregen kleuren, hing te drogen over mijn waslijntje. 'MIEP', riep Muisman wanhopig, 'De vorige vacht lag jaren op zolder en die hebben we weggedaan, weet je nog wel *veelbetekende blik* UITROEPTEKEN'

Owwwwjaahhh, was ook zo. Maar je kunt je leven beteren toch? (huhhuhhuhh) hmmmm.... ik zal eerst maar eens een kippenhok gaan timmeren, dat moet ook nog steeds. Zien we dan wel verder. Tegen die tijd is het ook winter. Veel beter moment voor wolgrappen eej.

(bij de weg; vandaag geoogst, 2 komkommers en 1250 gram augurk en bietjes dus :P)

Miepje zag eens kersen hangen...

De schaduwtuin bracht vandaag onverwacht vruchten voort. 'Ik trek even een werkbroek aan en ga wat grond richting het nieuwe stuk kruien', zei ik tegen Muisman. 'Zal ik dan maar wat gaan scheppen?', antwoordde de goeierd. Top! In het kader van hardlopers zijn doodlopers, wilde ik in m'n uppie een kruiwagentje of 7 doen, maar met Muisman als schepper, konden we met gemak de 20 halen.

Afijn, niet veel later was het klusje geklaard en in het kader van een energiesurplus, ging ik vervolgens flink aan de snoei. Al knippend beland ik tussen de houtwal aan de achterkant van de schaduwtuin en de slootkant. Zag ik daar toch allemaal kersen hangen! Verdeurie zeg... eigenlijk wist ik ook wel vaag van het bestaan van die verstopte kersenbomen, maar kon je hun voortbrengselen eten.... DAT was al die jaren eigenlijk altijd de vraag gebleven! Gelukkig maakte de buurvrouw net een zondags wandelingetje. Een tuinierster in hart en nieren. Zij zou het wel weten. 'Plukken maar!', zei buurvrouw gedecideerd, 'Niks mis mee hoor!' Ahhh, Super!

Nu heb ik bijna 3 kg kersen. Zure krengen zijn het, m'n gezichtsspieren trokken spontaan in de oude bessenstand, zal ik maar zeggen. Wel toepasselijk. 'Met suiker en dan inmaken, of een vlaai ervan bakken. Dan zijn ze hartstikkel lekker, want zo van de boom vind ik de kersen wel een beetje zuur', had de buuf al gezegd. Nou, doen we dat toch. Ga ik nu even naar Doortje dat recept ophalen van kersen in brandewijn. Lollig!

Over uien en kersen

De felle regen en onweersbuien van vannacht brachten een heerlijke koelte met zich mee. Na het openen van deuren en ramen verdween vanmorgen dan ook vrij vlot de drukkende temperatuur uit het muizennest. Zalig! De eerste gang van de ochtend was naar de tuin. Schade-inspectie, maar het viel allemaal heel erg mee. Geen platgeslagen planten, losgeslagen vruchtjes of geknakte stengels. Hooguit wat modderspetters op de boontjes, maar daar valt goed mee te leven sinds het fenomeen stromend water (uit de kraan dan hè) bestaat.

Anyway, gisteravond had ik gelukkig al de uien gerooid. Elk geplant uitje heeft 3 nakomelingen voortgebracht. Lollig niet? Ga heen en vermenigvuldig u, kregen ze als opdracht mee en verdeurie zeg, dat ging hartstikke goed! Na het rooien van de uien werd het tijd om de ananaskers onder de loep te nemen. Een mol had gekozen voor de kortste route, en wel dwars door de wortels van een snoeperige struik vol kersjes.

Was dat nou nodig, blinde bontjas? Tsss, er hingen veel takken en bladeren slap en geel. 'Je moet de besjes gewoon plukken en in een bakje na laten rijpen', gaf Bustani (zie linkjes) als tip. Dat ging ik toen maar doen. Gelukkig waren veel besjes aardig volgroeid. Ze hadden alleen nog niet de juiste kleur. Die mogen ze nu in deze bak gaan krijgen. Er zijn 2 struiken intact gebleven. Als de mol op z'n terugreis gewoon dezelfde route aanhoudt, komen daar in elk geval nog veel vruchtjes van af. Je schijnt ze goed in de chocoladefondue te kunnen hangen... nou, dat experiment vind ik geen straf!